การเริ่มต้นที่ครอบครัว : หน้า 90/128

TJEAN ตรงนี้ในทางปฏิบัติจะต้องเริ่มต้นที่ “ปฐมภูมิ” ของ สังคมคือ “ครอบครัว” เป็นเบื้องแรก เพราะพูดได้เลยว่า ความเสื่อมเสียของสังคมในปัจจุบัน เริ่มต้นมาจากความ เสื่อมเสีย ความไม่ได้สัดส่วนของปฐมภูมิคือความไม่สมบูรณ์ ของผู้นำทั้งสองฝ่าย หมายถึง “บิดา มารดา” ที่ไม่สมบูรณ์ เพราะได้รับความกระทบกระเทือนจากสังคมภายนอกแล้ว น่า เอาความกระทบกระเทือนนั้นๆ เข้ามาสู่ภายใน เข้าสู่ ดวงใจน้อยๆ ในครอบครัว กล่าวได้ว่า การแก้ไขปัญหา หรือการสร้างความ สมบูรณ์ให้กับสังคม โดยทางสังคมศาสตร์ ต้องเริ่มต้นที่ “ปฐมภูมิ” และโดยทางธรรมให้เริ่มต้นที่ “ใจ” แก้ไข และจรรโลงไปในขณะเดียวกัน โดยเปิดโอกาสให้หัวหน้า ครอบครัว และทุกคนในครอบครัวได้ว่า สมาธิจริง อย่า เข้าใจจริง และอยู่กับสมาธิได้จริง สมาธิจะทำ ให้ผู้เข้าถึง มีจิตใจกว้างขวางมีความเมตตากรุณา มีความเข้าใจ และ เข้าถึงจิตใจของคนอื่น โดยเฉพาะบุคคลที่อยู่ในความดูแล ของตน ในขณะเดียวกัน ลูกๆ และทุกคนในครอบครัวก็ จะเริ่มมีความเข้าใจต่อกัน มีความ “เต็มที่” ในความรักที่ ได้รับ เพราะคนใดหากได้รับความรักที่เต็มที่จริงจากพ่อแม่ และทุกคนในครอบครัวแล้ว คนนั้นจะไม่กระทำความผิด ความไม่ถูกต้อง ซึ่งเกิดจากความหิวกระหาย เกิดจาก ความไม่อิ่มตัวในความรัก ดังนั้น หากทุกครอบครัวผลิต บุคคลที่มีคุณภาพทั้งทางร่างกายและจิตใจ ให้แก่สังคมได้ สังคมย่อมไร้ปัญหา ไม่ต้องทันหน้าไปพึ่งผู้เชี่ยวชาญใดๆ เพราะใจที่เต็มที่ด้วยความรัก ด้วยความแจ่มใส ย่อมไม่ ผลักดัน ไม่ผลักใสให้ร่างกายสร้างความผิด คิดแต่ความชั่ว หรือมีพฤติกรรมอันไม่พึงปรารถนาต่อสังคม เช่นนี้ หากทุกคนมีความเข้าใจว่า ข้างนอกข้างใน มีความสัมพันธ์กันมากมายเช่นนี้ และที่แท้จริงการพัฒนา ย่อมมี ย่อมเกิดจากภายในสู่ภายนอกแล้วละก็ ให้เริ่มต้น สร้างสังคมที่ดีได้เลย โดยเริ่มต้นที่ปฐมภูมิคือ ครอบครัว ของเรา แล้วเข้าไปให้ถึงจุดลึกที่สุดของปฐมภูมิ คือเข้าใจ ให้ถึง “ใจ” ของแต่ละคน จากนั้นเชื่อเถิดว่าถนนแห่งความสุขความสมปรารถ นา ความไม่มีปัญหา จะเปิดรับชีวิตของเราโดยอัดโนมิติ เปิดแหล่งที่มาแห่งความสุข และสมบัติที่เราได้สร้าง ได้ สะสมมาตั้งแต่อดีตจนกระทั่งปัจจุบัน กัลยาณมิตร ๘๘ กรกฎาคม ๒๕๓๙