ข้อความต้นฉบับในหน้า
ทํากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลก
แม้นว่ายังไปไม่ถึง เพราะเป้าหมายที่สุดแห่งธรรมนั้น เป็น
สิ่งที่ยิ่งใหญ่ จนไม่มีอะไรมาเปรียบเทียบได้ จนไม่อาจ
ประมาณได้ ที่ผ่านมาจึงแทบว่าไม่มีอะไรเป็นอุปสรรค
หรือหายไปหมดเลย เมื่อมาเปรียบเทียบกัน เป้าหมาย
ที่สุดแห่งธรรม อุปสรรคต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นอุปสรรคเล็กๆ
น้อยๆ จนถึงอุปสรรคที่ใหญ่โตแค่ไหนก็ละลายหายไปหมด
เมื่อใจมุ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรม
เมื่อลูก ทําใจหยุดนิ่งให้ได้ละเอียดถึงจุดนี้ ก็จะมอง
เห็นภาพ และได้เห็นอานุภาพของใจที่มุ่งไปสู่เป้าหมายที่
ยิ่งใหญ่ คือที่สุดแห่งธรรม ใจที่มุ่งตรงดิ่งสู่สายกลาง
ภายในอย่างรวดเร็ว นุ่มนวลมีพลังและก่อให้เกิดความสุข
ในงานที่ได้ทำ และได้เห็น หนูจะมีกำลังใจที่เด็ดเดี่ยวมั่น
คง ในอายตนะละเอียดพระธรรมกายทุกๆ พระองค์ท่าน
ช่วยส่งกำลังบุญให้เราได้ทำงานทางโลก และทางธรรมให้
ได้สำเร็จอยู่แล้ว ลูกจึงไม่ต้องกลัวว่า เราจะทำไม่สำเร็จ
และไม่ต้องกลัวว่า จะก้าวตามเพื่อนไม่ทันในทางธรรม
ธรรมะของหนุก้าวหน้าตลอดเวลาอยู่แล้วอย่างไม่รู้ตัว เมื่อ
ลูกสะสมความละเอียดของใจไปได้อย่างสม่ำเสมอ เมื่อถูก
ส่วนเข้าเมื่อใด ก็จะทะลุไปสู่ธรรมะภายในที่สว่าง และไป
ได้อย่างรวดเร็วมั่นคงกว่าที่เราไปจะลุ้นเร่งให้เห็นเร็วๆ ภาพ
ที่เห็นก็จะสลัวๆ ยิ่งเห็นยิ่งซื้อ ยิ่งแคบลง และไม่มั่นคง
กัลยาณมิตร
แต่ล้าหากเป้นใจที่หยุดนิ่งอย่างสบายๆ ธรรมะที่เห็น
จะสว่างกว้างไกลออกไป และเกิดความสุขในการเข้าถึง
ควบคู่ไปด้วย แรกๆ ก็เหมือนเรือเกลือแต่พอทะลุไปถึง
ปากอ่าวแล้ว ทีนี้เรือก็จะแล่นฉิวๆ ไปอย่างรวดเร็วอย่างที่
นึกไม่ถึงเลยล่ะ
แม่ภูมิใจในการตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวของนุ่นนะจ๊ะ
และก็ยืนยันที่จะไม่บังคับใจของนุ่น นุ่นต้องตัดสินใจด้วย
ตนเอง เมื่อเทียบกับแม่แล้ว แม่ยังอยู่ทางโลกเกือบค่อน
และอยู่ทางธรรมแค่ครึ่ง แม่เรียนรู้ด้วยตนเองว่า ทางโลก
คือทางเดินแคบๆไปสู่ทางที่ตันเหมือนเดินเข้าไปในซอยที่ดัน
หาทางไปต่อไม่ได้ แต่ทางธรรมที่เรากำลังก้าวเดินไปนั้น
เหมือนเดินไปสู่ที่กว้างโล่ง เปิดตาเปิดใจเราให้พบเห็นใน
สิ่งที่โดนปิดบัง ให้ได้รู้แจ้งเห็นจริงในความรู้ที่แท้จริง ผู้ที่
ได้รู้เห็นเป็นพยาน แม้มีเพียงเล็กน้อยก็ย่อมมีความรู้
ความเห็นที่ตรงกันเหมือนกัน เป็นพยานยืนยันถึงความรู้ที่
บริสุทธิ์ของวิชชาธรรมกายวิชชาที่สามารถนำพามวลมนุษย์
ไปสู่ที่สุดแห่งธรรมไ
น^/ กรกฎาคม ๒๕๓๙
รักและคิดถึงลูก