ความสำคัญของเจดีย์ : หน้า 60/128

เซเรี่ซงจดีย์ ต่ฬากหน้า ๔๕ นั่นเพราะความลึกซึ้งในปรัชญาของเจดีย์ที่ มีอยู่มาก ทำให้การจะอธิบายถึงสิ่งหนึ่งสิ่ง ใดให้ชัดแจ้งได้ทันทีนั้น เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ ได้ ต้องอาศัยความเข้าใจที่เอื้อต่อกันเป็น ขั้นตอน ท่านผู้อ่านที่ติดคามคอลัมน์นี้มา ตลอดตั้งแต่ต้นจะพบว่า บางครั้งดูเหมือน ว่าจะย้อนไปหาของเก่าที่เคยเขียนมาแล้ว แต่ความจริง “ไม่ใช่” หากเป็นเพราะต้อง การนำาเสนอของใหม่ที่ลึกกว่าเก่า ที่ว่าเป็น จะต้องน่าเอาของเก่ามาทบทวนให้นึกได้ แล้วจึงผนวกของใหม่เพิ่มเข้าไป เพื่อความ เข้าใจที่สมบูรณ์ เช่นทุกฉบับในช่วงหลายเดือน หรือ ประมาณเกือบ ๑ ปีที่ผ่านมานี้ ผู้เขียนจะ พูดถึงแค่เรื่องราวของพระพุทธรูปติดๆกัน มาโดยตลอด เพราะส่วนหนึ่งก็ดีอพระ พุทธรูปถือเป็นพุทธเจดีย์ประเภทหนึ่ง ดัง สาวกล่าวที่ว่า “ที่ใดมีพระพุทธรูป ที่นั้นมี พระพุทธ1จมี&"เพราะพระพุทธรูปทำหน้าที่ เป็นทั้งตัวแทนของพระพุทธองค์ และตัว แทนของพระธรรมค่าสั่งสอนไปในขณะเดียว นั้น ทั้งนี้เพราะค่าวว่า “ปาง” ที่หมายถึง ในภพดาวดึงส์นั้นช้ากว่าในโลกมนุษย์เพียง พระพุทธรูปที่มีท่าทางต่างๆนั้นยังไม่ได้เอ่ย ใด หนึ่งวันของดาวดึงส์เท่ากับร้อยปี หรือ ถึงเลย แต่ว่าฉบับนี้ ผู้เขียนกลับมาเขียน เรื่องเจดีย์อีก ทั้งนี้เพราะต้องการจะโยง ความผูกพันระหว่างเจดีย์กับพระพุทธรูปเข้า ไว้ด้วยกัน เพราะเจดีย์กับพระพุทธรูปเป็น สิ่งที่แยกออกจากกันมีได้ ที่ใดมีเจดีย์ที่นั่น มีพระพุทธรูป ที่ใดมีพระพุทธรูป ที่นั้นถือ ว่ามีพระพุทธเจดีย์ ซึ่งเรื่องราวตรงนี้ จะรวมเลยไปถึง หนึ่งชาติในเมืองมนุษย์ ตรงนี้ลองดีดว่า หนึ่งปีของดาวดึงส์จะเท่ากี่ปีของมนุษย์ ลอง คำนวณกันดูเล่นๆ พบว่า น่าจะประมาณ สามหมื่นกว่าปี ถ้าร้อยปีดาวดึงส์จะเป็น เวลากี่ล้านปีของโลกมนุษย์ หนึ่งชาติของ การได้เกิดเป็นเทวดาในภพดาวดึงส์ นา จะเป็นเวลากี่สิบกี่ร้อยล้านปีมนุษย์ การ ได้เกิดเป็นเทวดาในภพดาวดึงส์นั้นก็เป็น สิ่งที่เป็นไปได้ไม่ยากนัก หากทุกวันของ ความผูกหันของพระธรรมกายกับธรรมกาย ชีวิตดำรงอยู่ในศีลทั้งห้า บำเพ็ญภาวนา เจดีย และศักดิ์ศรีอันศักดิ์สิทธิ์นักหนา เป็นนิจ เข้าถึงความสงบ ความสว่างได้ มี ของวาระแห่งการหล่อพระธรรมกายในวัน การทำงานด้วยใจที่บริสุทธิ์เสมอ ท่าเช่นนี้ ใสาขบูชาที่เพิ่งผ่านมา และความปราโมทย์ ยังทอแสงจรัสจ้าอยู่ในใจของผู้ที่ได้มา และ เข้าใจในความสำคัญของการหล่อพระธรรม ภายในวันนั้นอย่างไม่รู้จาง พอเขียนมาถึงตรงนี้ ผู้เขียนเข้าใจ ดีถึงจิตใจของผู้อ่านที่ยังดีดอยู่กับความยินดี ปรีดาในวันวิสาขบูชา ย่อมอยากจะรู้ถึง “ศักดิ์ศรีอันศักดิ์สิทธิ์นักหนา” มากกว่าเรื่อง ราวทางวิชาการ และแม้กระทั่งผู้เขียนเอง ก็อยากเขียนถึงตรงนี้มากกว่า และอยาก ทุกวันๆ อย่างน้อยต้องมีดาวดึงส์เป็นที่ไป แต่ถ้าเข้าถึงธรรม เข้าถึงภาวะแห่ง พระธรรมกาย และดำรงอยู่ในภาวะนั้นได้ คลอดเวลา หลวงพ่อวัดปากน้ำฯ ท่าน กล่าวว่านั่นเป็นภาวะที่เสมอกับพระโพธิสัตว์ ย่อมมีสวรรค์ชั้นดุสิตเป็นที่ไป สวรรค์ชั้น ดุสิตนั้นสูงกว่าดาวดึงส์ ดังนั้น เวลาที่นั่น ย่อมแตกต่างไปจากโลกมนุษย์อีกมากมาย และ การสร้างธรรมกายเจดีย์ การ หลอพระธรรมกาย จะทาได แตจําเพาะ กัน โดยเฉพาะพระพุทธรูปที่มีพุทธลักษณะ เขียนก่อนเช่นเดียวกับที่ท่านผู้อ่านอยากอ่าน จากดวงจิตที่แกร่งกล้าของผู้เข้าถึงภาวะแห่ง เยี่ยง “พระธรรมกาย” เพราะโดยพระสรีระ ก่อนเหมือนกัน เพราะยิ่งดีดถึง ยิ่งเขียน อันงามนั้นย่อมหมายถึงพุทธสรีระที่สมบูรณ์ ถึง ยิ่งทำจิตใจของเราทั้งหลายยิ่งใส ยิ่ง ด้วยลักษณะของมหาบุรุษทั้งสามสิบสอง แจ่ม เป็นกุศลที่จะสืบเนื่อง ต่อเนื่องต่อไป ประการ ในพระวรกายของพระสมณโคดม พระพุทธองค์ของเรา ส่วนสิ่งที่เพิ่มขึ้นได้แก่ เกตุดอกบัวตูมและไรพระศกนั้น หมายถึง พระธรรมหรือพระธรรมกาย ที่พระองค์ได้ ทรงเข้าถึง ทรงดำรงอยู่ และเป็นธรรมที่ ทำให้พระองค์เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และที่มุ่งตั้งใจมาหลายฉบับ ให้เกิดความเข้าใจว่า พระพุทธรูปปางต่างๆ ที่แผลงออกไปมากมายนั้น มีจุดเริ่มต้นมา จากพระธรรมกายนี้ ซึ่งถามว่าเรื่องราวของ ก็เพื่อ พระพุทธรูปที่เขียนมาทั้งหมดนี้พอแล้วหรือ ยัง คำตอบก็คือว่า “ยัง” ที่เซียนไปทั้งหมด นั้นเป็นเพียงเกริ่นให้ทราบไว้เป็นเบื้องต้นเท่า อีกนาน...นาน ทำไม...ว่าได้ไหม? มีเรื่องหนึ่งใน พระไตรปิฎกที่กล่าวว่า มีนางฟ้านางหนึ่ง ที่ภพดาวดึงส์เกิดหมดบุญต้องลงมาเกิดใน เมืองมนุษย์อยู่หนึ่งชาติ หรือประมาณหนึ่ง ร้อยปี ท้าวสักกเทวราชเองยังมิทันได้ ทรงทราบเลย เพราะมีความรู้สึกว่าเธอได้ หายไปเพียงวันหนึ่งเท่านั้น แต่จากการที่ เธอมาสร้างความดีในโลกมนุษย์ สร้างบุญ ที่พอส่งให้เธอกลับขึ้นไปยังดาวดึงส์ได้อีกครั้ง ท้าวสักกเทวราชจึงนึกได้ว่า ไม่ได้เห็นหน้า เธอเลยเมื่อวานนี้ หรือเมื่อวันที่เพิ่งผ่านมา ตรงนี้เป็นเครื่องบอกให้เรารู้ว่าเวลา ภีร์กฎาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร ๕๘ พระธรรมกาย เป็นธรรมกายทั้งชีวิตทั้งจิตใจ ทุกวัน ทุกเวลา ไม่ว่าหลับหรือตื้น สามารถ ดำรงสติแห่งพระธรรมกายอย่างสมบูรณ์ได้ เสมอเท่านั้น การสร้างธรรมกายเจดีย์ การหล่อ พระธรรมกายจะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อกระทำ โดยบุคคลที่เข้าถึงสภาวะเช่นนี้เท่านั้น และ บุคคลเหล่านี้เป็นบุคคลที่เชื่อว่า เมื่อตาย จากโลกนี้จะไปอยู่ที่ดุสิตสวรรค์ กลับมาเกิดและมาสร้างกันอีกครั้งนั้น ย่อม เป็นเวลาที่สุดแสนจะเนิ่นนาน..... นานเกิน กว่ามนุษย์จะฟังเข้าใจ การจะ การสร้างธรรมกายเจดีย์จึงสำา คัญ เช่นนี้ ทั้งนี้เพราะวิชชาธรรมกายนั้นหลวง พ่อวัดปากน้ำฯ ท่านกล่าวว่า สูญหายไป จากโลกนี้นานแล้ว เมื่อประมาณ ๕๐๐ ปี