ความหลงและการมองไม่เห็นธรรม : หน้า 28/132

โอวาท พระเถระ โดย พระธรรมกิตติวงศ์ (กองดี สุรเตโช ป.ธ.๙) เจ้าอาวาสวัดราชโอรสารามวรมหาวิหาร คนใจบอด มุฬโห อตฺถ์ น ขานาติ มุนฺโท ธมฺม น ปสฺสติ อนุธาม ตทา โหติ ย์ โมโห สหเต นร์ ฯ ขุ. อิติ. เอ๕, ๘๘ / ๓๓ศ/ คนหลงย่อมไม่รู้อรรถ คนหลงย่อมไม่เห็นธรรม เมื่อโดความหสงครอบผู้โด เมื่อนั้นผู้นั้น ย่อมมีแต่ความมืดบอด ฯ กัลยาณมิตร .......... 5 กรกฎาคม ๒๕๕๐ ความหลง หรือที่พระเรียกว่า โมหะนั้น มีอุปมาเหมือนกับความมืด หรือสีดา ซึ่งเมื่อครอบตาผู้ใดแล้ว ก็ ทําให้ผู้นั้นเหมือนกับคนที่ตกอยู่ใน ความมืด จะทำให้มองไม่เห็นความจริง คือมองเห็นขาวเป็นด่า หรือต๋า เป็นขาว ไป อันความหลงนั้นมิใช่เพียงทำให้ กลายเป็นคนตาบอดทั้งๆ ที่ตาปกติ ไม่บอดเท่านั้น ยังทำ ให้กลายเป็นคน หูหนวก ทั้งๆ ที่หูปกติก็ไม่หนวกก็ได้ ทำให้กลายเป็นคนใบ้ ทั้งๆ ที่ปกติม ได้เป็นใบ้ก็ได้ พูดรวมๆ ก็คือว่า ความ