การเล่าเรื่องราวชีวิตและการเรียน : หน้า 117/132

ทักทายส่งเสียงดัง สวัสดีครับ จ่า ว่า ได้ใช่ไหมว่า พี่เรียนมหาวิทยาลัย ผมได้ไหม” ผู้ ได้ด้วยเงินทีจากนายจ้าง “จำได้ กริชมาเที่ยวหรือว่ามา ธุระ” พูดพร้อมกับรับไหว้ไปด้วย “ธุระครับ เกี่ยวกับเรื่องงานแต่ เสร็จแล้วล่ะ ผมจะเดินทางกลับเครื่อง เที่ยวบ่าย พี่สมพรมารอรับใครครับ” “เพื่อนค่ะ ไม่ได้พบกันหลายปี กริชสบายดีหรือ” “สบายดีครับแต่ไม่ค่อยดี กลับ ไปนี่คงได้เล่นบทบกันน่าชม พี่สมพร “จ๋า ได้ดีที่สุด พี่สมพรหาเงิน เรียนเอง แต่พี่ก็มีน้ำใจช่วยคิวให้พวก ผมซึ่งชอบโดดร่มกันบ่อยๆ ใกล้จะสอบ ทีก็ได้พี่สมพรนี่แหละคอยเก็งข้อสอบให้ แล้วก็แถมติวเข้มอีกรอบ เรื่องนี้ผมไม่ เคยลืมเลยนะครับ” “แล้วว่า ได้ไหมว่า ที่เป็นลูก กำพร้าเพราะพ่อกับแม่แยกทางกัน ต่าง ฝ่ายต่างไปแต่งงานใหม่ ไม่มีใครรับพี่ ไปอยู่ด้วย พี่ต้องไปอาศัยอยู่กับญาติ จำยายพี่สาวที่เรียนร่วมชั้นเดียวกับ ห่างๆ คนหนึ่ง พอญาติเสียชีวิต พี่ก็ ผมได้ใช่ไหม เขาแต่งงานกับฝรั่งที่มา ไปเป็นลูกจ้างเขา โชคดีที่นายจ้างใจดี ทำงานประจำอยู่กรุงเทพฯ มีลูกฝาแฝด ผู้หญิงน่ารักมาก แต่ยายพี่ของผมท่า จ๋า ได้ไหมว่า พี่เป็นลูกก่า หร้า เหราะพ่อกับแม่แยกทางกัน ต่างพ่ายค่ากับแต่งงานใหม่ ยอมให้เรียนหนังสือ...” เธอเล่าอดีตของตนให้อีกฝ่าย ไม่มีใครรับพี่ไปอยู่ด้วย พี่ต้อกัป “จำได้ครับ ผมว่า พี่และเรื่อง อาศัยอยู่กับญาติห่างๆ คนหนึ่ง หนึ่งฟัง คุณ ตัวน่าเกลียดมาก ถูกซะไม่มีสะ แม่จะโอนที่ดินให้ผมกับเขาคนละแปลง ตกลงมานานแล้วนะว่า ของใครแปลง ของพี่ได้ดี พอจบปริญญาตรีแล้วผมก็ ไหน หน่อย พอรู้ว่าแปลงที่จะเป็นของ ไปเรียนต่อต่างประเทศ ผมเคยส่งข่าว ผมราคาดี เพราะมีนายทุนจัดสรรเข้า มาหาพี่ แต่จดหมายถูกส่งคืน จากนั้น มากว้านซื้อ เขาจัดแจงจะแลกกับผม ก็เลยไม่ได้ข่าวของพี่สมพรอีกเลย” พอผมไม่ยอม เขาก็ไปอ้อนวอนคุณแม่ “พี่สมัครมาท่า งานที่เชียงใหม่ ให้โทร.มาพูดกับผม คุณแม่ก็พลอย เพราะนายจ้างเดิมที่พี่อยู่ด้วยเขาเลิก เป็นไปกับเขาด้วย ผมโมโหก็เลย กิจการแล้วขายที่แปลงนั้นให้คนอื่นไป กระแทกหูโทรศัพท์โครมพอดีมีงานด่วน ท่านกรุณาฝากงานให้พี่ด้วย พี่ว่า งาน ทำให้ผมต้องเดินทางมาที่นี่ กลับไป ไปก็ผ่อนหนี้ค่าเล่าเรียนไป ตอนที่นาย คราวนี้ ผมกำลังคิดอยู่ว่า พอลงจาก จ้างเลิกกิจการท่านได้บอกยกหนี้ทั้ง เครื่องจะนั่งรถแท็กซี่ไปหาคุณแม่ จะ หมดให้พี่ แต่พี่ไม่กล้ารับ พี่ขอแค่ส่ง เฉพาะเงินต้นโดยไม่มีดอกเบี้ย โดย เมื่อปล่อยให้เขาพูดจนพอใจแล้ว ฝากเข้าบัญชีให้ท่านไปเรื่อยๆ ทุก ว่าให้เจ็บเขียว อยากลำเอียงดีนัก...” อีกฝ่ายจึงพูดด้วยเสียงเย็นๆ ว่า “กริช .. เดือนจนกว่าจะครบ ระหว่างที่พี่กำลัง หอญาติเสียชีวิต พี่ก็ไปเป็น ลูกจ้างเขา โชคดีที่นายจ้างใจดี ยอมใต้เรียนหนังสือ... กรกฎาคม ๒๕๕๐ 0 กัลยาณมิตร