การทำทานและผลของการปฏิบัติธรรม : หน้า 74/132

กัลยาณมิตรจากต่างแดน 500บ เวลาปฏิบัติ ส่วนใหญ่นั้นไม่รู้จะเข้าใจเรื่องการ นิสงส์ของการทำทานอีกด้วย แต่ เช่นนั้นอีก ซึ่งทำให้ผมรู้สึกมีความ ธรรมของคุณคงที่มาตั้งแต่เริ่มต้น ท่าทาน พวกเขายังสงสัยเรื่องอา สุขเช่นเดียวกัน ผมยังไม่สามารถท่า ไหมครับ ตามที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่าน แนะนำว่าผมจะทำได้ นั่นคือแผ่ความ [25956 : คงที่ครับ ตอนเชาผมจะ รู้สึกที่ดีของเราให้ครอบคลุมไปทั้งโลก ปฏิบัติประมาณชั่วโมงหนึ่ง ตอนบ่าย แต่ผมก็รู้สึกว่าความสว่างจากศูนย์ ประมาณสิบห้านาที ถึงหนึ่งชั่วโมง กลางกายฐานที่เจ็ดนั้น แผ่รังสีออก ขึ้นอยู่กับงานที่สำนักงาน ตอนเย็นก็ ไปได้ไกลหลายกิโลทีเดียว และรู้สึก ปฏิบัติก่อนนอน ซึ่งผมจะปฏิบัติใน เสมือนว่าตัวผมเองเป็นศูนย์กลางของ ห้องพระ โดยจุดธูป สวดมนต์บูชา จักรวาล ช่างเป็นความรู้สึกเป็นสุขที่ พระรัตนตรัย แล้วทำสมาธิประมาณ ยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง คุณมีประสบการณ์เรื่องนี้เป็นอย่างดี 176ฐฐ16 : ใช่ครับ ในคัมภีร์ไบเบิล ก็มีค่าสอนว่า “จงโปรยขนมปังลง บนแม่น้ำ” หรือพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็ตรัสไว้ในธรรมบทว่า “จงอย่าตระหนี่ ถี่เหนียวในการให้ธรรมหรือให้ทาน” ผมเชื่อค่าสอนนี้ครับ ผมทำทานมา ห้านาที เพื่อเป็นการแสดงกตัญญู ตั้งแต่ก่อนมานับถือพระพุทธศาสนา แล้วครับ ผมเคยช่วยอุปการะครอบ ครัวที่ตกทุกข์ได้ยากมาสี่ครอบครัว เมื่อผมเริ่มปีก ผมก็เริ่มปีกนิมิตดวงแก้วหรือผมเรียกอีก และผมก็ได้รับผลตอบแทนเป็น อย่างหนึ่งว่า กำเนิดแห่งแสงสว่าง ผมต้องเริ่มปีกนิมิตอยู่ รางวัลจากการกระทำในครั้งนั้น แต่ ผมก็ไม่เคยได้รับอานิสงส์เป็นรูปธรรม สักระยะหนึ่ง แต่ดูเหมือนว่ายิ่งอีกบ่อยเท่าไรนิมิตก็ปรากฏใต้ เหมือนกับที่ผมได้รับตั้งแต่ที่ผมไป เห็นเร็วขึ้น และอยู่นานมั่นคงขึ้นเท่านั้น ผมว่าการทำสมาธินี่ วัดพุทธเมย์วูด ผมกล้ายืนยันว่าสิ่งดี ๆ เป็นสิ่งจ๋า เป็นนะครับ ที่เกิดขึ้นกับผมนั้น ไม่ได้เกิดขึ้นโดย บังเอิญหรือฟลุค 500น ประสบการณ์เบื้องต้นเมื่อ กตเวทิตาต่อองค์พระสัมมาสัมพุทธ 50011 คุณคงมองว่าสิ่งที่เกิดขึ้น เจ้าที่ดลบันดาลสิ่งดีๆ ให้แก่ผม ตั้ง นั้นเป็นเรื่องของเหตุและผล แต่ผมเริ่มท่า สมาธิ ผมเชื่ออย่าง คุณเริ่มทำสมาธิ เป็นไงบ้างครับ 459516 : เมื่อผมเริ่มนึก ผมก็เริ่ม บริสุทธิ์ใจว่า ตั้งแต่ผมเริ่มท่าสมาธิ [2659© : ถูกแล้วครับ เหตุและผล นึกนิมิตดวงแก้วหรือผมเรียกอีกอย่าง และท่าทาน โดยบริจาคเงินให้วัด หมู่คณะที่วัดพุทธเมย์วูดล้วนเป็น หนึ่งว่า กำเนิดแห่งแสงสว่าง ผมต้อง เป็นต้นมา ผมได้รับสิ่งดีๆ เช้ามาใน บุคคลน่ารักอย่างยิ่ง มีความเอื้อ เริ่มนึกนิมิตอยู่สักระยะหนึ่ง แต่ดู ชีวิตมากมาย ผมรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณ อาทร และพร้อมที่จะให้และให้ อย่าง เหมือนว่ายิ่งนึกบ่อยเท่าไรนิมิตก็ อย่างใหญ่หลวงต่อพระธรรมคำสั่ง ที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนเลยในชีวิต ปรากฏให้เห็นเร็วขึ้น และอยู่นานมั่น สอนที่ผมได้รับจากพระสัมมาสัมพุทธ เมื่อผมไปที่วัดนี้ ชาววัดก็จะทุ่มเท คงขึ้นเท่านั้น ผมว่าการทำสมาธินี่เป็น เจ้า สิ่งจำเป็นนะครับ ผมเองพยายาม 80011 : ท่าอย่างน้อยวันละสามครั้ง ความรักให้แก่ผมและคนอื่นทุกๆ คน คุณได้จุดประกายเรื่องที่น่า ที่ไปวัด มันเป็นความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ สนใจทีเดียว ตามพื้นฐานคนอเมริกัน จริงๆ ผมเองก็พยายามตอบแทน กัลยาณมิตร ^? กรกฎาคม ๒๕๔๐