การแก้ไขจดหมาย : หน้า 112/132

รู้ไปถึงหูเจ้านายของเรา เราทั้งสอง จะได้โทษถึงโบยดีเที่ยวนา” “โธ่ พี่ชาย คุณชายปิปผลิเจ้า นายของผมนะ แม้แต่ค่าน้อยก็ไม่ เคยว่าร้ายใคร จิตใจของท่านมีแต่ เมตตากรุณา แล้วอีกอย่างเราก็ท่า ด้วยเจตนาบริสุทธิ์ คิดหวังอยากจะ ให้เจ้านายทั้งสองของเราได้แต่ง ขอท่านจงหาคู่ครองคนอื่น ที่มีทรัพย์สมบัติ ชาติตระกูล เสมอ กันกับท่านเถิด หญิงงามในโลกนี้ มีมากมายที่พร้อมใจจะแต่งงาน กับท่าน ส่วนดิฉัน ไม่เคยติดจะ แต่งงานกับใคร เพราะมีความ ปรารถนาอยู่ในใจตลอดเวลาว่า จะ ออกบวช จึงอยากจะให้ท่านทราบ ที่มีใจความตรงกันว่า ห้องภัททกาปีลามี เรามีความยินดีมากที่ได้พบ เธอผู้เป็นสาวงามในดวงใจของเรา ทั้งยังมีความเหมาะสมกันด้วยประ การทั้งปวง อีกไม่นานพิธีวิวาห์ของ เราจะได้เริ่มต้นขึ้นอย่างแน่นอน” ส่วนใจความในจดหมายของ ภัททกาปิลานีที่เขียนถึงปิปผลิก็ แก้ไขเสียใหม่ว่า ถึงพี่ปิปผลิ กัททกาปลามีรู้สึกยินดีมากที่ จะได้แต่งงานกับท่าน อีกไม่นาน พิธีวิวาห์ของเราคงจะเริ่มต้นขึ้น อย่างแน่นอน” ทั้งสุธนและโกมุท ต่างก็พอใจ ในการกระทําของตน เมื่อต่างช่วย กันแก้ไขข้อความเรียบร้อยแล้วก็ นอนพักผ่อนในศาลาริมทางแห่งนั้น ด้วยความสบายใจ เพื่อเอาแรงไว้ งานกัน เมื่อเราเปิดจดหมายนี้ดูพอ เสียในตอนแรกจะได้ไม่เสียใจใน สำหรับวันใหม่ที่จะเดินทางเข้าไป รู้ข้อความแล้ว เราก็จะปิดผนึกเสีย ภายหลัง ส่งจดหมายให้ถึงผู้รับปลายทาง ใหม่ เชื่อว่าไม่มีใครรู้เห็นการ จากภัททกาปิลานี โกลิยโคตร ตามกิจที่ตนต่างได้รับมาให้สำเร็จ กระท่าของเราหรอก จริงไหม” ใจความจดหมายของภัททกา ลุลวง ให้ลุธนคนถือจดหมายของภัททกา งาน ซึ่งตรงกันกับข้อความของปีป ค่าหว่านล้อมของโกมุทยังผล ปิลานี้ เป็นการปฏิเสธเรื่องการแต่ง ปลานี้ ซึ่งมีจิตใจคล้อยตามอยู่แล้ว ผลิที่เขียนปฏิเสธการแต่งงานกับ แม้ในใจของบุคคลทั้งสองจะไม่มี รีบกระทําตามค่าา ของเขา โดยดึง ภัททกาปิลานี้เช่นกัน ท่าให้ทั้งลุธน เอาจดหมายของเจ้านายออกมาคลี่ และโกมุทคนถือจดหมายเกิดความ วางตรงหน้าคู่กับจดหมายของปิปผลิ ไม่สบายใจ เขาทั้งสองจึงปรึกษา เขาทั้งสองช่วยกันอ่านจดหมายทั้ง ๒ กันตกลงใจแก้ข้อความในจดหมาย ต้นขึ้นด้วยความยิ่งใหญ่มโหฬาร ด้วยเหตุแห่งบุพเพสันนิวาสที่ บันดาลให้เหตุการณ์ต้องเป็นไปเช่นนี้ ความปรารถนาในการครองเรือน แต่ในที่สุดแล้วพิธีวิวาห์ของปิปผลิ มาณพและภัททกาปิลานีก็ได้เริ่ม ฉบับนั้นอย่างรวดเร็ว ท่านปิปผลิ นั้นเสียใหม่ โดยฉีกจดหมายฉบับ เก่าทิ้งไป และเขียนข้อความขึ้นใหม่ ท่ามกลางความยินดีปรีดาของบิดา มารดาทั้งสองตระกูล กัลยาณมิตร/ ๑๑๐ กรกฎาคม ๒๕๔๐