พิธีวิวาห์และความปรารถนาของบิดามารดา : หน้า 113/132

เมื่อพิธีวิวาห์จบสิ้นลง และ บิดามารดาของภัททกาปิลานี ได้ ถามด้วยความห่วงใย “ไม่เลยครับคุณแม่ ทุกอย่าง ส่งตัวธิดาสาวพร้อมด้วยทรัพย์สม เรียบร้อยดี” บัติที่บรรทุกจากตระกูลทั้งหมดมี “คืออย่างนี้นะลูก พ่อกับแม่ ประมาณถึงห้าพันห้าร้อยเล่มเกวียน อยากคุยกับลูกมาหลายวันแล้ว แต่ เข้าสู่ตระกูลกัสสปโคตรของกบิล เห็นจะต้องถามเสียให้แน่ใจให้หาย พราหมณ์ ภัททกาปิลานี้ก็ได้ชื่อว่า สงสัยเสียในวันนี้แหละ คือพ่อกับ สุขทุกประการ เป็นบุตรสะใภ้ที่ลีบทอดตระกูลร่วม แม่นะแก่ลงทุกวัน อีกไม่นานก็ต้อง กับปิปผลิมาณพอย่างสมบูรณ์พูน จากเจ้าทั้งสองไปแล้ว แต่ที่รอคอย วันเวลาผ่านไปหลังจากที่ปิปฯ มีหลานให้พ่อกับแม่ได้ชื่นใจบ้างก็ นลิและภัททกาปิลานี ได้แต่งงาน เท่านั้นแหละ” อยู่ตอนนี้ก็คือ รอว่าเมื่อไหร่เจ้าจะ เราทั้งสองคนว่า ใจต้องแต่งงาน ทั้งๆ ที่มีความปรารถนาจะออก อยู่กินกันมาพร้อมทั้งบริหารการ เจอค่า ถามเช่นนี้ของบิดา ปิป- นวขประพฤติพรหมจรรย์ ใน งานดามที่บิดามารดามอบไว้ให้ ผลิมาณพก็ได้แต่นิ่งอึ้งไป ไม่กล้า อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง กบิล จะกราบเรียนความจริงให้บิดาทราบ ขั้นต้นเราได้ ความปรารถนา ของคุณปอคุณแม่ใต้ลมตาม พราหมณ์สองสามีภรรยาต่างก็แก่ แม้เขากับภัททกาปิลานี้จะได้แต่ง เฒ่าลงทุกวัน แต่สิ่งหนึ่งที่ทั้งสอง งานอยู่ร่วมห้องกันมานาน จนใครๆ รอคอยหลังจากที่บุตรชายแต่งงาน เข้าใจว่าเป็นคู่สามีภรรยาที่มีความ ความต้องการแองท่านแล้ว เป็นส่งเป็นฝาไปแล้ว สิ่งที่เป็นหลัก สวยงามเหมาะสมกันทุกประการ แต่ในขณะนี้ราจะหา ความ ประกันของวงศ์ตระกูลคือทายาทผู้ ก็ตาม แท้จริงในชีวิตความเป็นอยู่ ลีบทอดตระกูลต่อจากบุตรชาย ของทั้งสองที่มีความปรารถนาตรงกัน ปรารถนาของเราใต้ แจ โดยที่ไม่มีใครทราบเลย ก็คือ การ ในวันหนึ่งผู้เฒ่าทั้งสองจึงเรียก ประพฤติพรหมจรรย์และปรารถนา นั่นเอง บุตรชายเข้ามาพบ “พอปิปผลิ เจ้ากับหนูภัททกา มีความสุขกันดีอยู่หรือ” กบิล จะออกบวช เขายังจ่า ได้ถึงในคืนแรกที่อยู่ ร่วมห้องตามลำพังกับภัททกาปิลานี เนตน พราหมณ์สอบถามทุกข์สุขของบุตร เจ้าสาวที่มีความงามยิ่งกว่าเทพอัปสร ชาย รัศมีกายของเธอมีประกายนวลละไม “ครับคุณพ่อ ลูกกับน้องกัททา ท้าให้ห้องที่กว้างใหญ่นั้นสว่างไสว ดาเป็นสุขสบายดีดรับ” แจ่มกระจ่างยิ่งกว่าพระจันทร์วันเพ็ญ “การงานที่ท้าอยู่ขณะนี้ มี ในมือของเธอประคองพวงดอกไม้ อะไรที่น่าหนักใจบ้างไหม ลูกเหน็ด สดที่ร้อยเป็นมาลัยหอมกรุ่น ท่าให้ เหนื่อยเกินไปหรือเปล่า” มารดา เขาต้องหันไปมองพวงมาลัยบน กรกฎาคม ๒๕๕๐ © .กัลยาณมิตร