การรักษาพระพุทธศาสนา : หน้า 56/132

ได้รู้เรื่องนรกสวรรค์ รู้เรื่องภูมิเรื่องจักรวาล รู้ค่าสอนใน พระพุทธศาสนา ทั้งๆ ที่อ่านหนังสือไม่ออก เขาก็รู้ได้จาก เรื่องราวที่เขียนเอาไว้ตามผนังโบสถ์นั้นแหละ เพราะฉะนั้น ช่างเขียนพวกนี้จึงมีส่วนในการรักษาพระพุทธศาสนาเอาไว้ เหมือนกัน แม้แต่ไอ้แกละไอ้เบียไอ้จุกที่มีศรัทธามาคอยชง น้ำร้อนน้ำชาส่งให้ช่างเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนัง พวกนี้ก็ ต้องนับว่ามีส่วนช่วยในการรักษาพระพุทธศาสนา หรือพวก ช่างก่อสร้างบ้านเรือน ถึงเวลาหน้าแล้งเขาก็มาสร้างโบสถ์ สร้างวิหารสร้างกุฏิ ให้หลวงพ่อหลวงพี่มีวัดอยู่ ก็ต้องยอม รับว่าพวกนี้แม้จะอ่านหนังสือไม่ออก แต่ก็ได้ช่วยรักษาพระ พุทธศาสนาเอาไว้ แม้ที่สุดวณิพกที่ตาบอด เท้าก็คืบนิ่งตีฉิ่งฉับ มือก็ชัก ชอ ปากก็แหล่บ้างร้องบ้างไปตามเรื่อง แต่เรื่องที่แหล่ที่ร้อง นั้นส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องพระเวสสันดรในทศชาติบ้าง จันท โครพบ้าง หรือแม้แต่พระคุณพ่อพระคุณแม่ ก็เอามาแหล่ เอามาร้องเขาก็ว่าของเขาเรื่อยไป พอจบตอนก็ยกกะลามา ขอรับสตางค์ แล้วก็บอกว่า ตอนต่อไปจะเป็นเวสสันดรชาดก กัณฑ์นั้นกัณฑ์นี้แล้วนะ ในสมัยโบราณขนาดวณิพกทั้งๆ ที่ ตามองไม่เห็น ก็ยังอุตส่าห์ช่วยกันรักษาพระพุทธศาสนาเอา ไว้อย่างนี้เลย เพราะฉะนั้นลำพังคนใดคนหนึ่งจะถ่ายทอด พระพุทธศาสนาให้ตกทอดมาถึงพวกเราจนทุกวันนี้นั้น ทำ ไม่ได้ ขอให้มองภาพนี้ให้ชัด เมื่อสองปีก่อน หลวงพ่อมีโอกาสไปประเทศสาธารณ รัฐประชาชนจีน ได้ขึ้นไปดูเยี่ยมชมวัดเก่าๆ ของจีน วัดเหล่า นี้อยู่บนภูเขาห่างไกลจากเมืองมาก ไม่ค่อยมีคนขึ้นไป แต่มี ทำเลดีอยู่บนยอดเขา บางแห่งมีหิมะปกคลุมทั้งปี หลวงพ่อ นึกว่าจีนแผ่นดินใหญ่เป็นคอมมิวนิสต์แล้ว พระพุทธศาสนา คงถูกทำลายหมด แต่ปรากฏว่าวัดบนยอดเขาสูงๆ เหล่านี้ สามารถเก็บรักษาคัมภีร์พระไตรปิฎกที่มีอายุเป็นพันๆ ปี เอา ไว้ได้อย่างดี ทำไมเขาจึงรักษาไว้ได้? สืบสาวราวเรื่องได้ความว่า ช่วงที่เรดการ์ด (ค©ป guard) กำลังอาละวาด ทำลายวัดวา อารามต่างๆ วัดพวกนี้แม้อยู่ไกลก็มีเหมือนกันที่ถูกทำลาย แต่ได้พวกขอทานที่อาศัยกินอาศัยนอนอยู่ในวัดช่วยกันขน ย้ายคัมภีร์เก่าๆ ขึ้นไปซ่อนไว้ในวัดที่ อยู่ไกลออกไปกว่านั้นอีก ขอทานพวก นั้นแม้จะอ่านคัมภีร์ไม่ออก แต่ก็ช่วย หลวงกุ้งหลวงเตี่ยแบกคัมภีร์ไปซุกไป ช่อนไปเก็บเอาไว้ พอบ้านเมืองสงบก็ เอากลับมาใหม่เพราะฉะนั้นขอทานก็ ช่วยรักษาพระพุทธศาสนาเอาไว้เหมือน กัน ขอทานพวกนี้ต่อมากลายเป็นอา แป๊ะแก่ๆ หลังโกงๆ คอยช่วยกวาด ลานวัด แล้วก็ทำความสะอาดพื้นที่ บริเวณหน้าพระพุทธรูปเสียจนเกลี้ยง ทำให้น่าเข้าไปกราบไปไหว้ คนกราบ เต็มใจที่จะนั่ง เพราะพื้นที่นั่งสะอาด ไม่เปรอะไม่เยื้อน ที่ยกตัวอย่างมาทั้งหมดนี้ก็เพราะต้องการจะชี้ให้เห็นว่า ที่จริงแล้วทุกคนมีศักยภาพมีพลังอยู่ในตัวที่จะถ่ายทอดคุณ ธรรมให้กับผู้อื่น ซึ่งแน่นอนแต่ละคนจะมีพลังไม่เท่ากัน อาจ จะมีมากบ้างน้อยบ้าง แต่ถ้าตั้งใจที่จะพัฒนาตนเอง ก็สา มารถเพิ่มพูนคุณธรรมขึ้นมาได้ และนอกจากจะเพิ่มพูนคุณ ธรรมให้แก่ตัวเองแล้ว ยังเป็นผลดีแก่ทุกคนที่มาถึงวัดได้อีก ดวย ตรงนี้เป็นเรื่องสำคัญ ขอให้มองภาพนี้ให้ชัดก่อนว่า แต่ละคนมีศักยภาพอยู่ในตัวเองที่จะช่วยกัน ทั้งรักษาคำ สอนในพระพุทธศาสนาเอาไว้ ทั้งเผยแผ่พระธรรมคำสอน ในพระพุทธศาสนาไปด้วยในตัว ถ้าเรามองภาพตรงนี้ออก แล้วจะทำให้เราไม่ดูเบา ไม่ดูถูกตัวเอง แม้ว่าตอนนี้เรายัง กัลยาณมิตร ๕๔ กรกฎาคม ๒๕๔๐