การฆ่าสัตว์และบาปกรรม : หน้า 34/132

ข้าวจะไปตักบาตร พอเห็นพระอง คุลีมาลมาก็วิ่งหนีกันลนลาน เพราะ กลัวท่านจะฆ่า กลัวท่านจะทําร้าย เลยมีแต่บาตรเปล่ากลับวัด...แต่ใน ระยะหลังเขาเชื่อแน่ว่าท่านบวชจริง ไม่ทำร้ายใครแน่นอน เขาก็เลยคิด บัญชีย้อนหลังกับท่าน บางพวกใจกล้าหน่อย เอา ก้อนหินเอาท่อนไม้ขว้าง ส่วนพวก ใจไม่ค่อยถึง ก็พยายามอยู่ไกลๆ เอากระสุนบ้าง ธนูบ้างยิ่ง เรียกว่า ท่านโชกเลือดกลับวัดทุกวันเลย มี หลวงพ่อคะ ฆ่าสัตว์ใหญ่ บาปมาก ฆ่าสัตว์เล็กบาป น้อย จริงหรือเปล่าคะ จริงลูก ฆ่ามดกับฆ่าข้าง บาป ไม่เท่ากันหรอก ถ้าเอามาเปรียบ เทียบกันระหว่าง ฆ่ามด ฆ่าปลวก กับฆ่าคน ยังไงเสียการฆ่าคนก็บาป มากกว่า แต่ในคน ๒ คนนี่แหละ แม้อายุเท่าๆ กัน ทุกอย่างเท่ากัน หมด ถ้าคนหนึ่งเป็นคนดี คนหนึ่ง เป็นคนชั่ว ใครฆ่าคนดีก็บาปมาก กว่าฆ่าคนชั่ว บาปมากบาปน้อยนั้น มากพระเจาคะ” พระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็เลย ในที่สุดแล้วก็เอาคุณธรรมมา ตรัสให้กำลังใจว่า “ทนหน่อยนะองคุลีมาล” คำนวณร่วมด้วยเสมอ ท่านรับปากแล้วก็ตั้งใจปฏิบัติ- โจ๊กอกมักแม่ม ธรรมต่อไป ในที่สุดท่านก็สำเร็จ ขอให้ใจคอหนักแน่นเหมือนแผ่น เป็นพระอรหันต์ แต่กว่าจะได้เป็นก็ ติน โชกเลือดเลย เราเองถ้าเคยทำชั่ว ทำบาปไว้ก็ทนรับกรรมไปก่อนก็ แล้วกัน อย่าท้อ วันใดวันหนึ่งก็จะ พ้นจากบาปกรรมได้ ถ้าหมั่นปฏิบัติ ธรรมอย่างอดทน สม่ำเสมอ ต่อเนื่อง อยู่วันหนึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเห็น ทุกวันๆ ก็มีโอกาสบรรลุธรรมได้ เข้าก็ให้สติแก่พระองคุลีมาล “ความ เจ็บปวดที่ได้รับขณะนี้ เทียบกับเมื่อ ก่อนที่เคยท่าวไว้กับคนอื่นนะ เทียบ กันได้ไหม อันไหนหนักกว่ากัน” ท่านก็ตอบว่า “ทำไว้กับคนอื่นหนักกว่านี้ มีสาวใหญ่สัตว์เล็ก น่าสงสัยจริงๆ ก็เมื่อเราไม่เล็ด! ไม่ว่าจะเป็นมดหรือช้าง หรือคนก็ ตาม ก็เท่ากับเราว่า ชีวิตหนึ่งให้สั้น ไป ทำไมจึงบาปไม่เท่ากัน บุคคลที่มีใจคอหนักแน่น ในอดีตชาติเคยประกอบ กรรมใดไว้ คนที่มีใจคอหนักแน่น เพราะ เคยนึกสติ นึกตัวเองมาตลอด มี ความอดทน ความอดทนก็เกิดจาก การมีสติ มีระเบียบวินัย เคารพ อ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ รับผิดชอบต่อ หน้าที่ เหล่านี้เป็นคุณสมบัติที่ ทำให้เราเป็นคนมีใจหนักแน่น กัลยาณมิตร ๓๒ กรกฎาคม ๒๕๔๐