การบริจาคโลหิต : หน้า 97/132

00 ชิ เกด14 ปัฐกที่รักแม่มากที่สุดในโย่ (1 ใจเรื่อยเลยค่ะ ทำให้ไม่ค่อยมีฉันทะในการนึกสักเท่าไหร่ นุ่นเขียนค่าว่าฉันทะมาตั้งหลายครั้งแล้ว คุณแม่ทราบใช่ ไหมคะว่า ฉันทะแปลว่า ความพอใจรักใคร่ในการทำ สิ่งใด สิ่งหนึ่ง เช่นการทำงาน เป็นต้น อธิบายเสียเสร็จสรรพ ถ้าคุณแม่ทราบอยู่แล้ว ก็ไม่เป็นไรนะคะ โลหิตด้วยค่ะ มีน.ร.อภิญญาไปบริจาค ๓ คน มีพี่เอ๊าะ พี่ เต้ย และพี่เมย์ (โสรัจจะ) นั่นเองอยากไปบริจาคโลหิต แต่ว่าอายุยังไม่ถึงเกณฑ์ค่ะ ต้องมีอายุ ๑๙ ปีขึ้นไป คุณ แม่อยากทราบไหมคะว่าทำไมนั่นถึงอยากบริจาคโลหิตทั้งๆ เมื่อไม่กี่วันก่อน ที่สถานพยาบาลของวัดมีให้บริจาค ที่เวลาเข็มคาแขนนานๆ ทำให้นุ่นรู้สึกหวาดเสียวอยู่ไม่น้อย เพราะการบริจาคโลหิตจัดเป็นทานอุปบารมีนะคะ แล้วนั่น จะรู้สึกดีใจมากๆ เลย เมื่อนึกว่าเลือดของเรามีประโยชน์ ต่อผู้อื่น คนที่เขาต้องการเลือดของเราเพื่อที่จะน่า ไปต่อ ชีวิตยังมีอยู่เมื่อคิดอย่างนี้แล้วทำให้อยากบริจาคโลหิตมากๆ กรกฎาคม ๒๕๔๐ เลยค่ะ และก็ไม่รู้สึกกลัวเจ็บด้วย สงสัยว่า พอนั่นฉลอง วันเกิดอายุครบ ๑๙ ปีเมื่อไหร่ คงจะริบไปบริจาคทันทีเลยค่ะ ตอนนี้คงได้แต่ขออนุโมทนากับพี่ๆ ทั้ง ๓ ไปก่อน พูดถึงเรื่อง “ทาน” เมื่อวันก่อนนั่นเพิ่งจะอ่านเรื่อง การทำ ทานในพระธรรมเทศนาของหลวงพ่อวัดปากน้ำไป เองค่ะ มีการให้ทานอย่างหนึ่งที่ถือว่ายิ่งใหญ่มาก คือ ทานในพระปรมัตถ์ 5 คือ b “มีอายตนะ ๖ คือ ยินดี ในรูป เสียง กลิ่น รส โผฏ ฐัพพะ ธรรมารมณ์ ถอนความยินดีในอารมณ์เหล่านี้ออก เสียได้ ไม่ให้มาเสียดแทงเราได้ พิจารณานี้เป็นอารมณ์ ของชาวโลก ไม่ใช่อารมณ์ของธรรม ปล่อยอารมณ์เหล่า นั้นเสีย ไม่ยึดมั่นถือมั่น ไม่ให้เข้าไปเสียดแทงใจ ท่า ใจให้ หยุดให้นั่ง นี่เขาเรียกว่าให้ธรรมารมณ์เป็นทาน ย่อมมี กุศลใหญ่เป็นทางไปแห่งพระนิพพานโดยแท้ และเป็นทาน อันยิ่งใหญ่ทางปรมัตถ์ โผฏฐัพพะคือการสัมผัสค่ะ ส่วนธรรมารมณ์คือ อารมณ์ที่มากระทบใจ เวลาให้ทานก็ต้องมีหลักอย่างนี้ คือให้ทานแล้วต้องให้ขาดไปจากใจเลย อย่าไปเสียดาย หรืออาลัยอาวรณ์สิ่งของที่เราให้เป็นทาน นี้คือการให้ทาน ที่มีผลมาก เพราะเราต้องสละความยินดีในทานออกไปด้วย ให้แล้วคือให้ไปเลย ทานหรือสิ่งของนั้นเป็นสิทธิ์ของผู้รับ ไปแล้ว ห้ามไปเสียดายหรือยึดมั่นว่าทานนั้นเคยเป็นของเรา นุ่นเคยได้ฟังมาว่า การให้ทานมีผลต่อการมั่งสมาธิด้วย หากเรามีสิ่งของมากเกินความจำเป็น ใจก็มัวแต่ไปคิดถึง พะวงอยู่กับของ ท่า ให้ใจหยุดนิ่งยาก แต่ถ้ามีของน้อย ใจ หยุดนิ่งได้ง่าย วันที่นั่นออกไปหาหมอนะคะ ขณะที่ยืนอยู่ ริมถนน นั่นเห็นคนเขาแบกโลงศพมา มีแต่โลงนะคะ ท่า ให้นึกถึงโอวาทของพระเดชพระคุณหลวงพ่อขึ้นมาได้ ท่านบอกว่า คนเรายิ่งใหญ่ ใหญ่ ใหญ่ ใหญ่ อย่างนี้หอ ยิ่งใหญ่ ใหญ่ยิ่งย่อ ใหญ่ ใหญ่ อย่างนี้ไซร้ (ใหญ่อย่างนี้วัดไซล์ 0 กัลยาณมิตร แน่แท้ หรือหนอ ใส่ ได้ ใส่โกศ ได้เฮ ใส่ได้ ในโลง .ใส่ได้ หอดีโลง)