การนั่งสมาธิและการมองเห็นนิมิต : หน้า 101/132

จไกขอคกว ต่อจากหน้า ๙๐ ตรวจดูว่า ใคร ขโมยรถจักรยาน ไป (สมัยก่อนไม่ ได้เรียกคุณยาย แต่เรียกคุณแม่ บ้าน แม่อาจารย์ บ้าง) คุณ ยาย ทองลุกนั่งสมาธิ ตรวจไปนาน ตก ราวๆ ๑ ชั่วโมง จึงได้เหิน เหิน “ก็ต้องเป็น น่ะสิ ดูตั้ง ๓ หน ๓ หน้ามันก็เหมือน กันอย่างนี้นี่แหละ” ชายผู้นั้น พนมมือไหว้อีก ครั้ง พลางพูดเสียง อ่อยๆ ว่า “ถ้าพี่ หมู่เขามา คุณยาย อย่าบอกว่าคนร้าย หน้าตาเหมือนผม ครั้งแรกก็เหิน หน้าขโมยหน้าตา เหมือนกับขายเจ้าของรถ คุณยายก็ไม่เอา เริ่มต้นใหม่ เพราะคิดว่าจิตไม่นิ่งพอ เพราะการฝึกให้ดูอย่างนี้ได้ ต้องฝึกแล้วฟิกอีก ต้องใกล้ชิดครูบาอาจารย์เป็นอย่าง มากเท่านั้นจึงจะทําได้ถูกต้องไม่ผิดเพี้ยน ๓ คุณยายลองท่าใหม่ ท่าใหม่ก็เห็นเหมือนเดิม เป็นอย่างนี้ ครั้งจึงมั่นใจ แล้วบ่นออกมาว่า “ชะๆ ตัวมันเป็นขโมยเอง แล้วยังท่าสะเออะหน้ามาลองดูอีก ดีล่ะ พรุ่งนี้มาเถอะ ฉันจะตอกหน้าให้หงายกลับไปเลย” วันรุ่งขึ้นก็มีคนมาจริงๆ ชายคนนั้นพอไหว้คุณ ยายทองลุกแล้วจึงถามว่า “พี่หมู่ให้ผมมาถามว่าคนร้าย หน้าตาเป็นยังไงครับ” คุณยายทองลุกหันหน้าไปเจอคนร้ายในนิมิต ก็ นิ้วออกไปพร้อมๆ กับพูดว่า “หน้าเหมือนแกอย่างนี้แหละ แกอย่ามาลองดีนะ” ชายคนนั้นทำท่าตกใจ แล้วนั่งยองๆ ยกมือพนมพลางพูดว่า "คุณยายอย่าฆ่าผม อย่าฆ่าผม” คุณยายทองลุกพูดสวนออกไปว่า “ฉันไปฆ่าอะไรแก” ชายที่นั่งยองๆ คนนั้น ตอบว่า “ก็คุณยายมาว่า ผมเป็นขโมยนี่ครับ” “ก็อยากหน้าเหมือนกันทำไมล่ะ” คุณยายตอบ “หน้าเหมือนขโมย แล้วต้องเป็นขโมยหรือครับ” ขายผู้นั้นยังต่อปากต่อคำไม่หยุด กรกฎาคม ๒๕๕๐ นะครับ” คุณยาย ทองลุก หยุดมอง อย่างสงสัยแล้วพูดว่า “อ้าว! ไม่ใช่แกหรอกหรือที่มาหา ฉันเมื่อวานน่ะ” “ไม่ใช่ครับ คนที่มาเมื่อวานนี้ เป็นพี่ชายผม เขา เป็นตำรวจหน้าตาเหมือนกันครับ คุณยายอย่าไปบอก เขานะครับ” “แล้วเราเอาจักรยานเขาไปใช่ไหม" เขารับค่อยๆ ว่า “ใช่ครับ” “เราเป็นน้องเขาใช่ไหมล่ะ” “ใช่ครับ” เจ้าขโมยพูดเบาๆ “ใช่แล้ว เอาของเขาไปทำไมล่ะ” “มันว่าเป็นครับ โธ่...คุณยาย คุณยายไม่รู้” “ถ้าจำเป็นจริง ทำไมไม่ขอเขาล่ะ” “ขอก็ไม่ให้ครับ พี่เขาขี้เหนียวจะตายไป คุณยาย กรุณาช่วยผมเถอะครับ อย่าบอกพี่หมู่ว่าผมเอารถเขา ไปขาย ผมจำเป็นจริงๆ ครับ โธ่..นึกว่าสงสารผมเถอะ ผมไหวล่ะ” “จำเป็นยังไง ถึงจะต้องขโมย” “โธ่ คุณยายครับ เมียผมออกลูกครับ โธ” “หา..เมียออกลูกเหรอ แล้วออกหรือยังล่ะ” “ออกแล้วครับ เงินจะให้หมอตำแยก็ไม่มี จะซื้อ ของใช้ก็ไม่มีเลยลักแดงเดียว” กัลยาณมิตร 0*