ข้อความต้นฉบับในหน้า
เมื่อวันที่ ๒๘ กรกฎาคม พ.ศ.๒๔๙๕ ถึงความสุขสม ราชโอรส เราอยากได้สยามมกุฎราชกุมาร เราก็ได้
หวังความชื่นชมโสมนัสอย่างท่วมท้นของปวงพสกนิกร
แม้แต่ฟ้าดินยังหวั่นไหวรู้เห็นเป็นพยาน นับเป็นวัน
มหาประชาปีติ ที่ประชาชนทั้งแผ่นดินไม่อาจลืมเลือน
ดังความตอนหนึ่งว่า
สมดังใจนึก..."
เมื่อสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ ทรงเจริญ
พระชนมายุได้ครบ 0 เดือน พระบาทสมเด็จพระเจ้า
อยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกอบพิธีฉลอง
“...พอตกเย็นผู้คนก็มากันคับคั่งอีก บริเวณเขา สมโภชอัญเชิญพระองค์ขึ้นพระอู่ตามพระราชประ
ดินวนาผู้คนแน่นหนาเป็นดูราวกะวันอาทิตย์ เขามา
ทำไมกัน มาเพื่อดูให้ใกล้ที่สุดเท่าที่จะใกล้ได้ ในวัง
วิ่งกันวุ่น ตอนนี้คงใกล้ประสูติแน่ วิทยุกระจายเสียง
ข่าวมหามงคลอันน่าตื่นเต้นต่อไป...สักครู่ก็ประสูติพระ
ราชกุมาร เวลา ๐๗ นาฬิกา ๔๕ นาที...
ตอนนี้เองนายแพทย์หม่อมหลวงเกษตร สนิท
วงศ์ แพทย์ประจำพระองค์ผู้ถวายการทำพระประ
สูติกาล ซึ่งต้องเป็นผู้ประกาศต่อมหาสมาคมว่า เป็น
พระราชโอรสหรือพระราชธิดา แต่ด้วยอารามตื่นเต้น
ดีใจ ทำให้ท่านพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอันดังกังวาน
ว่า “ผู้ชาย'
ในนาทีนั้นเอง....ฝนที่แล้งมาตลอดฤดูกาลก็เริ่ม
โปรยปรายละอองลงมา ดูคล้ายๆ ฟ้าก็ยังรู้เห็นเป็น
ใจในการประสูติครั้งนี้ ฝนโปรยอยู่ตลอดเวลา แตร
สังข์ดุริยางค์เริ่มประโคม ทหารบรรเลงเพลงสรร
เสริญพระบารมี ปืนใหญ่ทั้งบกและเรือต่างยิงสลุต
เพณี วิทยุกระจายเสียงก็ได้ถ่ายทอดสดรายละเอียด
ของพิธีสำคัญทุกระยะ
ประชาชนทั้งประเทศต่างรับฟังด้วยหัวใจจดจ่อ
ด้วยความชื่นชมสมรักในพระราชกุมารพระองค์น้อย
พอพราหมณ์เริ่มเห่กล่อมตามประเพณี ทันใดนั้นสม
เด็จพระราชกุมารพระองค์น้อยซึ่งบรรทมหลับอยู่ใน
พระอู่ ก็ทรงส่งพระสุรเสียงร่ำไห้ดังลั่นเข้าไปในวิทยุ
กระจายเสียงแห่งประเทศ เหมือนกับจะทรงทักทาย
ประชาชนเป็นครั้งแรก ประชาชนชาวไทยที่ได้รับฟัง
พระสุรเสียงต่างพออกพอใจ พากันตะโกนโห่ร้องถวาย
พระพรชัย ขอทรงพระเจริญ ...ขอทรงพระเจริญ...ขอ
ทรงพระเจริญ ดังไปทั่วสารทิศ ใบหน้าของผู้คนมีแต่
รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสมหวังสุขใจ
นั่นคือความมหัศจรรย์ในการบังเกิดขึ้นของผู้
สั่งสมพระบุญญาธิการมาอย่างดีแล้ว ย่อมเป็นนิมิต
หมายว่า อนาคตของประเทศชาติ พระพุทธศาสนา
กันอย่างสะเทือนเลื่อนลั่น เสียงไชโยโห่ร้องก็ดังอยู่ คงเจริญรุ่งเรืองเป็นชาวคิวิไลซ์โดยแท้
สนั่นหวั่นไหว สมใจประชาชนแล้ว เราอยากได้พระ
กัลยาณมิตร /'Tไว
ขอจงทรงเจริญพระชนมายุยิ่งยืนนาน 0
กรกฎาคม ๒๕๔๐