การทำงานและการช่วยเหลือคุณยาย : หน้า 33/116

จะบอก สามเณรกวาดต้อง เก็บทุกครั้งนะ เพราะว่า เดี๋ยวถ้าเกิดสามเณรไม่เก็บ ไก่จะมาเขี่ย มันก็สกปรก เหมือนเดิม เดี๋ยวบางทีพวก แมลงหรือว่าพวกงูพวก สัตว์มีพิษก็จะมาอยู่ เวลา คนเขามาเก็บต่อจะถูกกัดได้ พวกเราก็เก็บทุกครั้งเลย เพราะคุณยายมาบอก มีอีกช่วงหนึ่งใกล้ กฐินของคุณยาย คุณยาย จะมาบอก ตรงทางสี่แยก เดินมากับพี่อารีพันธุทุกเช้า สามเณรยายเป็น ประธานกฐินนะ เอาบุญกับยายทุกๆ คนนะสามเณร ยายพูดทุกวัน เรายืนมอง คุณยายก็นึก ตอนนั้นสามเณรมีหน้าที่คือเรียนหนังสือ ตอนเย็นทำงาน ทำอย่างไรจะช่วยบอกบุญคุณยายได้ เราก็ ส่งจดหมายไปให้พ่อแม่บ้างที่ทำได้ ให้ญาติพี่น้องบ้าง ส่ง จดหมายไปอยากจะร่วมบุญกับคุณยาย ก่อนงาน สามเณร จะรับงานจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตะ ท่านจะให้ เณรเตรียมสถานที่ ก็ตั้งใจเตรียมงานในวันงานกฐินยาย หลวงพี่ชินกุโลเป็นหัวหน้าแผนก ให้เราปลูกต้นไม้ ปลูกต้นดาวเรืองเต็มหมด ใครมาวันงานกฐินจะเห็น สามเณรจะปลูก ท่าอย่างไรจึงจะช่วยคุณยายได้ ก็คือช่วยทำ ตรงนี้ เท่าที่เณรมีความสามารถคือขนดินมาปลูกต้นไม้ ประดับวัดให้ดูดี บางครั้งถนนสมัยก่อนยังไม่มีไฟฟ้า ถนนที่ ผ่านไปกุฏิสามเณรไม่มีไฟฟ้า เวลาขุดดินจะปลูกต้นดาวเรือง หรือดาวกระจาย ก็ต้องเอาปูนขาวมาลงเป็นจุดๆ สามเณร จะมีเวลาคือ สามเณรจะเรียนหนังสือถึง ๔ โมงครึ่ง(๔ โมง เย็น) หลังจากนั้น ๕ โมง มารวมตัวกันทำงานประมาณ ๑ ชั่วโมง แต่ว่าพอใกล้ๆ งานทำ ไม่หัน ต้องจุดไพ่จุดเทียน จุดเทียนทำไม เพื่อดูจุดที่จะขุด ก็นึกไป โอ้โหเราทำอย่างนี้ เพื่อจะได้ช่วยคุณยาย และก็ก่อนวันงาน อาดมาและเพื่อนๆ สามเณรจะ ไปจัดดอกไม้ จะมีรูปคุณยายจัดไว้อย่างสวย จัดแล้วดูแล้ว ลูอีกเอาให้สวยที่สุด จะมีป้ายว่า ผู้ให้กำเนิดวัดพระธรรมกาย และมีรูปคุณยายใหญ่ๆ ใครจำได้บ้างสภาธรรมกายสากล (หลังจาก) เราจะคุยกันเลยแล้วจัดอย่างสวย กฐินยายเราก็ จัดอย่างดี สามเณรช่วยเต็มที่ แล้วคุณยายบอกบุญไม่ใช่บอกเฉพาะพวกเรา คุณยายมีวิธีการ บอกบุญพวกเราไปแล้ว คุณยายท่า ตัวอย่าง ไม่หยุดแค่ในวัด คุณยายน่า บุกไปต่างจังหวัดทุกที่ ตอนนั้น ทำให้เกิดกระแสบูชาธรรมคุณยาย เทกระเป๋าเทให้หมดเลย สามเณรก็เททุกบาททุกสตางค์เหมือนกัน เทไปหมดจริงๆ พระคุณของคุณยายมีมากมายจริงๆ แม้เวลาสอบ ประโยค ๙ ได้ คุณยายท่านไม่ทอดทิ้ง อาตมาสอบประโยค ๔ ได้ปี พ.ศ. ๒๕๔๑ คุณยายท่านนิมนต์ไปรับล็อกเกตยาย รับกับมือคุณยาย อาตมาดีใจมาก สอบได้ก็เพราะปากกายาย ไม่พอ สอบเสร็จได้ล็อกเกตยายอีก คุณยายมอบล็อกเกตกับมือ ตอนนั้นปี พ.ศ. ๒๕๔๒ ท่านอายุ ๙๐ ปีแล้ว นั่งบนรถเข็น พอพระเณรมา คุณยายลุกขึ้นมา พี่อารีพันธุ์ต้องประคอง คุณยาย คุณยายลุกขึ้นมาถวายพระภิกษุสามเณรประโยค ๗ สอบได้ ๔ รูป มากที่สุดครั้งแรกของวัดพระธรรมกายของเรา และปีนั้นอัศจรรย์ เราได้อันดับหนึ่งของประเทศด้วย เพราะปากกายายจริงๆ คุณยายมอบล็อกเกิดให้ บอกว่า ท่านอย่าสึกนะ แล้วคุณยายพูดต่อ ขอให้เป็นเจ้าคุณทุกๆ รูปเลยนะ เราสาธุใหญ่ คุณยายห่วงลูกศิษย์ทั้งพระทั้งเณร ตั้งแต่ให้กำลังใจในการสอบ จนกระทั้งสอบแล้วคุณยายยัง มาให้กำลังใจต่ออีก ภาพนี้เป็นภาพที่ประทับใจ ประทับตา กัลยาณมิตร พฤษภาคม พ.ศ. ๒ ๓๑