ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระทุทธรูปในพิพิธ/โณ คามูล
รูปชั้นสูง ๕๐ เซนติเมตร จากไซโดรค สวม
เสื้อคลุมแบบกุบาณะที่แต่งกันในยุคพระเช้า
กนิษกะ
(พิพิธภัณฑ์คาบูล)
เมืองหลวงของคฟกานิลล'เน
ปลอดภัยโดยไม่มีสายตาของคนภายนอกมองเห็นเข้ามาได้ ลังโลหะ ดังกระดาษ
ดังไม้และกล่องไม้รวม ๒๗๕ ลัง จึงได้มีบ้านใหม่อยู่ค่อนข้างปลอดภัยระดับหนึ่ง
ในที่สุด
ยังมีศาสนวัตถุและศิลปวัตถุอีกมากมายตามพิพิธภัณฑ์ต่างๆ ในอัฟกา
นิสถาน ที่รอการลงทะเบียนและบรรจุลงหีบห่อให้เรียบร้อยก่อนที่จะเคลื่อนย้าย
ไปยังสถานที่ที่มั่นคงปลอดภัยกว่า เช่น วัตถุยุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่มุนดิแกค
ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบามียัน, ซัมซีร์ ฆาร์, เทเป ฟูลลอล, อัค คูปรัก และสถานที่
อื่นๆ อีก ๗ แห่ง นอกจากนี้ ยังมีวัตถุดินเหนียวจากพิพิธภัณฑ์กาชนี ๕๐ ชิ้น
ที่เมืองกาซนีนี่เอง มีถ้ำที่มีจิตรกรรมพุทธศาสนาอยู่ แผ่นหินใหญ่ประมาณ ๒๐
แผ่น จากสุรขะ โกตาล และอื่นๆ อีกมากมาย ทั้งเซรามิคและหม้อดินเหนียว
แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยกองระเกะระกะสูงท่วมข้อเท้า
ท่ามกลางภัยพิบัติและซากปรักหักพังจากสงครามในเมืองคาบูล เมือง
หลวงกับคักระเบิดของโลก มีอะไรอย่างหนึ่งที่ทำให้คนเกิดความสุขอย่างไม่
น่าเชื่อเพราะได้เห็นวัตถุโบราณที่รอดพ้นภัยสงครามและมือของนักลักลอบ
ขโมยของเก่า ๙๔ เปอร์เซ็นต์ มีเลขทะเบียนเป็นหลักฐาน และยังไม่เคยโดนมือ
ใครยุ่มย่ามทั้งๆ ที่มันแตกหักเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยแล้ว อันที่จริง วัตถุโบราณเหล่านี้
ไม่ใช่วัตถุเลย มันเป็นเศษของวัตถุมากกว่า แต่ก็ยังไม่มั่นใจว่าจะรอดพ้นการ
ทำลายด้วยค้อนและคมอาวุธของตาลีบันเหมือนพระพุทธรูปบนหน้าผาเมือง
บามิยันสององค์ที่มีข่าวว่าถูกทำลายไปเมื่อเดือนก่อนหรือเปล่า
เหรียญจากตาปะ กากัน สูง ๑๑ เซนติเมตร
เป็นรูปคนอุ้มบาตรและไม่เท้า เหมือนเหรียญ
อื่น ๆ ที่พบในเมืองเบแกรม
(พิพิธภัณฑ์คามูล)
ค้นจาก
43,700,000 : 001x0กา.^_ลเฐเลิก/[23961-15.111) ห/เปา เค© แอพเกg lon
ลโปฟอร :
"6608/31 เก/อเทาล(เอก ล^อม! &/ฎ/ไลท/ร(ลท”
“ค&o6n( หล/วฎรก/กฎร ล< /ห& Xa/}บ! ^นรลบกา, ชy Nancy ^610^ Du 9166,
Augบร11996
“716 ล/}บเ IVบ56นทา เ^0V6ร (อเล/}บ/ หอ(ล/, ชy บิลเ36สรร 3ก,
ออเอช6T1996.
ผ^พร เผ ธณ^ : 7888 MAe^_^ห
0311003196093710,000 :
^/ฎ/ไลกโรลก,ร 76ลรนคร 861กฎ 5ทานฎฎเ&ป, 80เป" 2001
คสอาณ ธร พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ ๔๗