ข้อความต้นฉบับในหน้า
R
ight สาระ : หลานชาย
มิถุนายน 2541
7
MONDAY
เรื่องที่ผ่านมา
ยังเหลืออีกหลายหน้า
ต้องทำความเพียรในการศึกษาให้ยิ่ง
๒ พฤษภาคม : ดวงดาวเต็มฟ้า เหมาะกับเป็นสักขีพยานใน
การเริ่มต้น
อักษรไทยรุ่นแรกถูกประดิษฐ์ขึ้นเมื่อปีพุทธศักราช ๑๘๒๖
เราเคยได้ยินมาว่า....
คนไทยไม่รักการอ่านเท่าที่ควร ถ้าเกิดคนไทยรักการอ่าน
และการขีดเขียนมากกว่านี้ ชาติของเราจะเจริญรุ่งเรืองโดยพลัน
ขอแสดงความยินดีกับประเทศไทย
ที่วันนี้จะมีคนรักการเขียนเพิ่มขึ้นอีก ๑ คน
ถึงแม้จะเป็นแค่บันทึกประจำวันก็เถอะ!
๔ พฤษภาคม : ดึกแล้ว ง่วงด้วย วันนี้จะเขียนไม่เยอะ
เมื่อวานตอนบ่าย โยมปูโยมย่ามาเยี่ยมหลานเณรที่วัด
ท่านทั้งสองอนุโมทนากับเราเป็นการใหญ่
เราจำได้ ตอนที่เราตัดสินใจบวช ผู้หลักผู้ใหญ่หลายคน
ถามเราว่า ยังไม่ทันใช้ชีวิตทางโลกเลย ทำไมถึงบอกว่าชีวิต
ฆราวาสอันตราย ไม่ดี มีแต่ความผิดพลาด
เราบอกท่านไปว่า การเรียนรู้จากความผิดพลาดของ
ผู้อื่นก็เพียงพอ คนเรานะ อายุไม่ยืนพอที่จะพลั้งพลาดด้วย
ตัวเองทั้งหมดหรอก
นายว่าไหม?
๕ พฤษภาคม : มีความสุขมาก
ที่วันนี้เราเขียนช้าไปหน่อยเพราะเราเพิ่งเลิกจากนั่งสมาธิ
นะ เรารู้สึกดีมาก ใจรวมกันเป็นอันหนึ่งอันเดียว จนเราลืม
เวลาไปเลย ลูสิ
เที่ยงคืนเป้งเลย...
เราว่านะ การที่ได้นั่งมองดูตัวเอง มันเป็นสิ่งที่ดีไม่ใช่น้อย
ได้สังเกตตัวเองว่า เรามีข้อผิดพลาดตรงไหน คุณธรรมอย่างไหน
ที่เรายังอ่อน วัตรปฏิบัติข้อไหนที่เราต้องเข้มงวดให้มากขึ้น
เราจะได้ปรับปรุงตรงจุดนั้นให้ดียิ่งๆ ขึ้นไป
เพราะการสลัดข้อบกพร่องทิ้งไป ไม่ทำให้เราเสียอะไรเลย
ชื้อนมลักกล่อง ยังใช้เงินมากกว่าอีก
5 พฤษภาคม : ขอบคุณครับ หลวงพี่
เมื่อเช้า หลวงพี่ท่านเรียกเราไปพบ
เรื่องของเรื่องก็คือ เมื่อวานเราออกไปเดินเล่นรอบๆ
บริเวณ จนกลับมารับบุญไม่ทัน ใบไม้ในบริเวณที่เรารับผิดชอบ
เลยนอนแอ้งแม้งส่งสายตาท้าทายประชาชีที่สัญจรไปมา
...รวมทั้งหลวงพี่ท่านด้วย
ท่านสอนเราว่า เสนาสนะที่เราอยู่นั้น เป็นสถานที่ซึ่งได้
มาจากความศรัทธาของญาติโยมที่มีต่อพระพุทธศาสนา หาก
กัลยาณมิตร
พฤษภาคม พ.ศ. ๒^ธ.