การโกหกและการเรียนรู้จากความผิดพลาด : หน้า 83/116

เราไม่ดูแลให้เรียบร้อย ต่อไปในอนาคตใครเขาจะมาทำนุบำรุง ศาสนาให้เจริญรุ่งเรืองยิ่งๆ ขึ้นไป ในเมื่อเพียงแค่อาณาเขตเล็กๆ นักบวชในศาสนานั้นยังดูแลไม่ได้ ขอบพระคุณมากครับ ๗ พฤษภาคม : โกหก นายเคยโกหกไหม? ตอนเด็กๆ เราเคยโกหกคุณครู คุณครูถามว่า การบ้านที่ ส่งทําเองหรือเปล่า? เราพยักหน้า ตอบ “ครับ” ทั้งๆ ที่เราเพิ่งลอกจาก เพื่อนข้างๆ มาสดๆ ร้อนๆ นายอย่าไปโกหกใครที่ไหนนะ นอกจากมันจะผิดศีลข้อ ๔ แล้ว โทษทัณฑ์ที่คนโกหกจะได้รับ ไม่เพียงแต่จะไม่มีใครเชื่อคำ พูดของเขา ยิ่งไปกว่านั้น เขาจะสามารถเชื่อคำพูดของใครได้ อีกด้วย ว่าแต่ว่า อย่างนายจะไปโกหกใครได้? ช่วยคิดหน่อยสิ... ๗ พฤษภาคม : สุขสันต์วันเกิด เพื่อน วันนี้ เป็นวันคล้ายวันเกิดเพื่อนของเรา เรารู้จักกับเขามาหลายปีแล้วละ ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา ตลอด ตามประสาคนมีเป้าหมายเดียวกัน เราถวายหนังสือให้เขาไปหนึ่งเล่มเป็นหนังสือที่เรารักมาก เราหวังว่าเขาจะชอบมัน แล้วเราก็ไม่ผิดหวัง เขาชอบมันจริงๆ เราชอบอ่านหนังสือนะ การอ่านหนังสือดีๆ ทั้งหลาย ก็เหมือนกับการได้สนทนาพูดคุยกับคนที่มีความรู้ดีๆ ตลอด ศตวรรษทผานมา มาร์ค ทเวน กล่าวเอาไว้ว่า "คนที่ไม่รู้จักอ่านหนังสือ ดีๆ ไม่ได้มีข้อได้เปรียบคนอ่านหนังสือไม่ออกแต่อย่างใด ๑๒ พฤษภาคม : วันนี้ ไม่ง่วงเลย อากาศตอนเช้าดีมากเลย ทุกๆ วันหลังจากทำวัตรเช้า เสร็จ เราชอบที่จะออกมากวาดใบไม้หน้ากุฏิ มันทำให้เราได้เห็นชีวิตของเพื่อนร่วมโลกยามฟ้าสาง ฟังเสียงนกเจื้อยแจ้วคุยกัน ฟังเสียงไก่ขัน สดับสรรพสำเนียง ของธรรมชาติ บางที เราก็อยากรู้เสียจริงว่าพวกมันคุยอะไรกัน พวก มันจะรู้จักพระภิกษุสามเณรหรือเปล่านะ? เมื่อเช้าก็เหมือนทุกวัน เราออกไปกวาดถนน กวาดไป กวาดมา ก็ได้ยินเสียงอะไรกระต๊ากๆ หลังกอไม้ ไก่ ๒ ตัว กำลังพองขนตั้งท่าเตรียมฟัดกันอย่างเดียดทิ้ง ด้วยความที่เรา เกรงว่าในมันทั้งสองอย่างน้อยก็ต้องมีลักตัวหนึ่งจะต้องสูญเสีย ความมั่นใจอันเกิดจากความพ่ายแพ้ เลยไปห้ามทัพเลียหันควัน รู้สึกมันจะกลัวเรามากกว่าโกรธกันเองนะ พอมันเห็น เราก็กระเจิงหนีกันไปคนละทิศทาง มันทั้งสองตัวคงไม่มีฝ่ายไหนผิดหรอก แต่ความรุนแรง ที่เกือบจะเกิดขึ้นคงเป็นเพราะฝ่ายถูกทั้ง ๒ ประจัญหน้ากันต่าง หาก เรากวาดยังไม่หันเสร็จ จากที่อิ่มๆ กันอยู่ ก็กลับมาคุย เขี่ยหาอาหารด้วยกันอีกแล้ว น่ารักดีเนอะ เด็กๆ ของผู้พันแซนเดอร์ ©๕ พฤษภาคม : อากาศอบอ้าวมาก วันนี้ เป็นวันเปิดเทอมใหม่ของนักเรียนทั้วประเทศ พวกเขามีชุดนักเรียนใหม่ มีหนังสือเรียนเล่มใหม่ มีครูคนใหม่ มีชีวิตใหม่กับเพื่อนใหม่ๆ ส่วนเราครองจีวรผืนเก่า มั่งอ่านหนังสือเล่มเก่า อยู่บน โต๊ะอ่านหนังสือตัวเก่า จากแสงของโคมไฟแสงเก่า ใกล้ๆ กับ เพื่อนเก่าๆ แต่ทำไม? เรามีความสุขจังเลย เป็นความรู้สึกดีๆ ที่ไม่ต้องไปไขว่คว้าแย่งชิงความรู้สึกดีๆ ที่เกิดขึ้นตรงกลางใจ และไม่หนีหายไปไหน เพียงแค่แสวงจุดที่เรียกว่าพอดี ทุกอย่างดีพออยู่ในตัว ของมันอยู่แล้ว เห็นไหม! เมื่อกี้ ยังร้อนๆ ตอนนี้ฝนก็ตก ๐๙ พฤษภาคม : ไม่ได้เขียนดังนาน ขอโทษด้วยนะ ที่ปล่อยให้นั่งเล่นในลิ้นชักโต๊ะตั้งหลายวัน พอดีช่วงที่ผ่านมาเราไม่ว่างเลย เราเพิ่งเริ่มเรียนบาลีประโยค ป.ธ. ๔ นะ เป็นวิชาใหม่ ที่ต้องแต่งภาษามคธจากความหมาย ภาษาไทย เราแทบไม่รู้เรื่องเลย แต่ถึงอย่างไร การรู้ว่าตัวเอง ไม่รู้ ก็เป็นการก้าวไกลไปสู่ความมิใช่หรือ? เราตื่นแต่เช้า ปฏิบัติธรรม รับบุญ นั่งสมาธิ แล้วก็ลุย เรียนทั้งบ่าย ตกค่ำก็อ่านหนังสือทบทวนบทเรียนที่พระอาจารย์ ท่านสอน ของอย่างนี้ต้องขยันกันตั้งแต่เนิ่นๆ ปีที่ผ่านมา เขาบอกเอาไว้อย่างนั้น ๓ เราตั้งใจว่า ในการสอบพระบาลีปีนี้ เราต้องสมหวัง กัลยาณปัหว พฤษภาคม พ.ศ. ๒*®®