การปกป้องพระธรรมวินัยของพระพรหมโมลี : หน้า 74/116

สามารถทำให้จิตใจของท่านหวั่นไหวได้ พระพรหมโมลียืนหยัดท่าหน้าที่ในการปกป้อง พระธรรมวินัย และลีบทอดพระศาสนา ตราบจนกระทั่งลม หายใจสุดท้ายของชีวิต ท่านมรณภาพด้วยอาการหัวใจ ล้มเหลวอย่างเฉียบพลัน ขณะพำนักอยู่ที่ ที่เมืองทวาย ประเทศพม่า อันเป็นเมืองชนบทห่างไกล แต่ท่านก็เดินทาง ไปเพื่อตั้งใจที่จะไปทำบุญกับชาวทวาย สืบเนื่องจาก พระเดชพระคุณท่านได้ระลึกถึงข้าวทุกทัพพี จตุปัจจัยทุก เรียงร้อยอย่างวิจิตรพิสดารควบคู่กันไปด้วย คุณสมบัติเช่นนี้ถือได้ว่าเป็นอัจฉริยภาพของ ท่านโดยแท้ ในด้านงานของการคณะสงฆ์ พระ พรหมโมลีก็มีตำแหน่งหน้าที่และความ รับผิดชอบในการคณะสงฆ์มากมาย ได้แก่ ตาแหน่ง เจ้าคณะภาค ๑ กรรมการมหาเถร- สมาคม กรรมการร่างกฎมหาเถรสมาคม กรรมการสำนักปีกอบรมพระธรรมทูต ประธานกรรมการแปลพระไตรปิฎกภาษาบาลีเป็นไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย กรรมการศูนย์ควบคุม การไปต่างประเทศสำหรับพระภิกษุสามเณร(ค.ต.ภ.) และ ผู้อำนวยการใหญ่ฝ่ายวิปัสสนาธุระแห่งประเทศไทย จากผลงานและเกียรติคุณของท่านที่ได้กล่าวมา แล้วทั้งหมด คงจะมิอาจปฏิเสธได้ว่า พระพรหมโมลี คือ ปูชนียาจารย์ที่ควรค่าแก่การยกย่องสักการะอย่างแท้จริง ตลอดเส้นทางการสร้างบารมีในเพศบรรพชิตของท่านมีแต่ ความสะอาดบริสุทธิ์ และงามสง่าสมภูมิของพระมหาเถระผู้ เป็นหลักชัยแห่งสังฆมณฑล เวลาในทุกๆ อณุวินาทีของ ท่านล้วนเป็นไปเพื่อประโยชน์อันสูงสุดต่อพระพุทธศาสนา แม้ในบางช่วงเวลา ท่านจะต้องพบพานกับอุปสรรค จากกระแสแห่งความไม่เป็นธรรม ที่โหมกระหน่ำกดดัน ท่านอย่างหนักหนาสาหัส ซึ่งหากเป็นบุคคลธรรมดาๆ คง ยากจะทานทน แต่ด้วยหัวใจอันเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยว ท่าน จึงเลือกที่จะยึดมั่นในพระธรรมวินัย และกฎมหาเถรสมาคม โดยไม่ยอมโอนอ่อนผ่อนตามกระแสกดดันของสื่ออัน อยุติธรรมแม้แต่น้อย และเชื่อแน่ว่าแม้แต่ความตายก็ไม่ ๗๒ | กัลยาณมิตร พฤษภาคม พ.ศ. 10๕๔ อย่างที่ชาวทยายได้ถวายท่านและเคยอุปัฏถากท่าน โดยในการเดินทางดังกล่าว ท่านมีความปรารถนา อย่างยิ่งที่จะไปยังเมืองสะเทิม ซึ่งเป็นเมืองแรกตาม ประวัติศาสตร์ของพระพุทธศาสนา ที่พระโสณะและพระอุตตร เถระได้เดินทางมาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในราวปี พ.ศ. ๒๓๐ ทั้งนี้เพื่อค้นหาหลักฐานเพิ่มเติมสำหรับใช้ในการ ประพันธ์หนังสือทางด้านพระพุทธศาสนา ซึ่งท่านเล็งเห็นว่า จะเป็นประโยชน์ต่อการเผยแผ่ และสืบทอดพระพุทธศาสนา ต่อไปในอนาคต แสดงให้เห็นว่าทุกลมหายใจเข้าออกของ ท่านนั้นล้วนเกาะเกี่ยวอยู่กับงานของพระศาสนาอย่างแนบแน่น ณ วันนี้ แม้ว่าวงการคณะสงฆ์ไทยจะต้องสูญเพชร น้ำเอกแห่งพระพุทธศาสนาไปแล้วก็ตาม แต่การจากไปของ ท่านก็เป็นการจากเพียงแค่กาย ส่วนคุณงามความดี และ คุณูปการที่มีต่อพระศาสนานั้น จะยังคงอยู่ในหัวใจของคณะ สงฆ์ทั่วทั้งดังฆมณฑล และพุทธศาสนิกชนทุกคนตลอดไป ตราบนานเทานาน...