การชักชวนร่วมสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ : หน้า 38/116

ก็เห็นด้วย บางคนก็ไม่เห็นด้วย บางทีก็โดนเขาไล่ออกมา ซึ่งถ้าไม่คิดว่าจะสร้างเจดีย์เอาไว้ยกใจมนุษย์และเทวดาละก็ ก็จะไม่ไปง้อใครหรอกนะ แต่นี่เราตั้งใจจะสร้างจึงต้องลด ทิฏฐิในตัวเอง เที่ยวไปบอกบุญไปตามคนมารับบุญกัน นอกจากจะเป็นการช่วยเก็บสมบัติให้เขาแล้ว ยังช่วย แนะนำเขาให้บอกต่อๆ กันไปด้วย เขาก็จะสามารถลด ทิฏฐิของตัวเองไปได้เหมือนกัน กว่าจะสร้างมหาธรรม กายเจดีย์เสร็จคงลดทิฏฐิมนุษย์ไปได้อย่างมากมาย แล้วตัวของเราจะได้อะไรจากการไปชักชวน คนอื่นให้มาร่วมสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ก็ได้ไปเยี่ยมญาติ พร้อมทั้งหันหน้ามาทำความเข้าใจกัน ตราบใดที่ยัง เวียนว่ายตายเกิด ก็จะยกทีมไปสร้างบารมีด้วยกันต่อไป เป็นทีมใหญ่ เป็นทีมที่ไม่ดื้อ เพราะเคยได้สร้างของใหญ่ มาด้วยกัน และต้นเหตุจากการร่วมสร้างเจดีย์ใหญ่ นั่นคือ หมู่ญาติที่ตามกันมา ชาติหน้าไปเกิดในประเทศไหน ประเทศนั้นก็เจริญ ก็เพราะไม่มีทิฏฐิ ไม่ดื้อ พอคนใจใสไปเกิดในโลกใดโลก นั้นก็เจริญ มหาธรรมกายเจดีย์นี้กว่าจะสร้างเสร็จ เราก็ สามารถไปตามคนมาร่วมบุญได้อีกมากมาย เราต้อง อ่อนน้อมเข้าหาเขาไปตามกันมา กว่ามหาธรรมกายเจดีย์ จะเสร็จได้ญาติมาอีกมากมายเลย ถึงแม้เราตายไปแล้ว คนมากราบธรรมกายเจดีย์ เราก็จะได้บุญกันเต็มที่ เราไป เกิดใหม่ในประเทศใด ก็สงบร่มเย็น มีแต่คนมีปัญญา ใฝ่รู้ รักความสงบเย็น ทำให้เกิดสันติสุขขึ้นได้ในโลก นอกจาก วิธีนี้แล้วไม่มีวิธีอื่นที่จะทำได้สำเร็จ พระสัมมาสัมพุทธ เจ้าทรงค้นมาให้แล้ว ไม่มีวิธีใดสงบเย็นเท่าสิ่งที่เรากำลัง ทำอยู่ เพราะฉะนั้น สิ่งที่เรากำลังทำอยู่ถูกต้องแล้ว เรา มาร่วมกันสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ สร้างไปเราก็ยกใจ ของเราไปด้วย ให้จำเอาไว้ว่างานของเรามันยากดอน เริ่มต้น ฟินก็มีอยู่ เชื้อเพลิงก็มีอยู่ แต่ถ้าไม่มีใครจุด มันก็ ไม่ติด ซึ่งถ้าจะทําให้เกิดขึ้นมาได้ก็เพราะพวกเราช่วยกัน แต่ทว่าลำพังพวกเราอย่างเดียวอย่าว่าแต่จะ สร้างเลย แค่คิดยังไม่สามารถจะดีดได้ แต่เพราะเรามี หลวงพ่อธัมมชโย ท่านดีดให้ เท่านั้นยังไม่พอ ท่านยัง สอนวิธีตามคนให้อีก ท่านทั้งคิดและสอนวิธีตามคนให้ อย่างนี้เท่ากับท่านย่นระยะทางให้เรามากมายเลย ยกตัวอย่างพระปฐมเจดีย์ ซึ่งเราก็ไม่ได้ร่วมสร้าง และคงไม่มีโอกาสได้สร้างกับเขาหรอก เห็นพระปรางค์ก็ สวย ก็ได้แค่อนุโมทนาด้วย เพราะเราไม่ได้สร้าง พอ หลวงพ่อธัมมชโยท่านคิดให้ เราจึงมีสิทธิได้สร้าง มีสิทธิ์ เป็นเจ้าของเจดีย์แล้วคราวนี้ หลวงพ่อธัมมชโยท่านคิดมาหลายปีกว่าจะเป็น รูปร่างขึ้นมา และกว่าจะหาสถาปนิกมาร่วมงานได้ก็หายาก เพราะพอเราบอกโครงการเขาไปแล้ว นอกจากเขาจะไม่ เชื่อแล้ว ยังหาว่าเราบ้าอีก ว่าเราว่าจะทำอะไรใหญ่โต ขนาดนั้น บางคนก็เห็นด้วย แต่กว่าจะไปตามมาร่วมมือ กันได้ ก็มาติดที่เทคโนโลยีอีก ไปปรึกษาบริษัทต่างประเทศ บริษัทญี่ปุ่นก็ไม่เอา บริษัทอเมริกาก็ไม่เอา บริษัทเยอร มันก็ไม่เอา เพราะหลักประกันที่จะให้ใครเขาก็ไม่มี พอบอก ว่ามาทำให้กับวัด เขาก็กลัวกัน เพราะถ้าเกิดผิดพลาด อะไรขึ้นมา ไม่รู้จะไปปรับกับใคร พอได้ผู้มารับให้ได้ ก็ค่อยโล่งใจไปอีกเปลาะหนึ่ง กว่าจะสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ล่าเร็จ หลวงพ่อ มั่นใจว่า ถ้าคนที่มาช่วย เค้นสติปัญญากันออกมา แล้วใช้ สติต่อสติ ปัญญาต่อปัญญา เหมือนเศรษฐีเขาเอาเงินมา ต่อเงินกัน อีกทั้งพวกเราไหนจะต้องอดทนกันอย่างมากมาย ต้องทนต่อการกระทบกระทั่ง การแดกดัน ถ้าเราทาได้ รับรองว่าเราต้องเป็นเลิศ ญาติมีมาก ฉะนั้นรีบไปช่วย กันชวนมา เราจะได้เป็นเจ้าของผู้บุกเบิก เพราะฉะนั้น จึงไม่ต้องสงสัยเลยว่า ในภพนี้เรา เป็นหลักของพระศาสนา มีงานพระศาสนาอีกมากอยู่ที่ หลักนี้และถ้าอยากจะรู้ว่าเสาหลักของพระศาสนาอยู่ที่ไหน วันนี้กลับไปบ้านไปยืนหน้ากระจก เห็นหน้าคนในกระจก นั่นแหละ คือเสาหลักละ 5 | ทั้ว ^!-: หฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๙