พระพุทธรูปในอัฟกานิสถาน : หน้า 71/116

ศาสนาของตนเอง หนูรู้ไหมว่าพระพุทธรูป ที่ตาลิปนทำลายนั้นไม่ใช่ธรรมดา เป็น พระพุทธรูปองค์มหึมาที่แกะลึกเข้าไปใน หน้าผา ประดิษฐานอยู่ ณ ท่ามกลาง หุบเขาที่สวยที่สุดแห่งอัฟกานิสถาน ยาม พระอาทิตย์ขึ้นและตก แสงสีรุ้งจะจับองค์ พระพุทธรูปเป็นประกายสว่างไปทั่วบริเวณ เป็นสัญลักษณ์ความเจริญสุดยอดของ พระพุทธศาสนาในอัฟกานิสถานเมื่อนับ พันปีมาแล้ว “เวลาคุณเข้ามัสยิด คุณคงเคย สัมผัสกระแสบางอย่างของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่หรือเล่า" เธอพยักหน้า “ความรัก ความนับถือ ที่ชาวพุทธมีต่อพระพุทธรูป องค์นั้น สั่งสมสืบทอดกันมานับพันปี คงเป็นอณูที่อัดแน่น อยู่เต็มอาณาบริเวณ จะพูดได้อย่างไรว่าท่านเป็นแค่อิฐแค่ปูน ล้าจะมีค่าแค่นั้นก็หัวใจคนพูดนั้นแหละ" คนน้ำแข็งแห่งภูเขาสแตรนตัน ไถตัวลงมาอย่าง ทระนงองอาจ เสมือนคนที่ประจักษ์แจ้งในสิทธิเสรีภาพ และอำนาจของตัวเองเหนือธรรมชาติ พวกเขาระเริงร่อน ฝ่าฝนหิมะที่โปรยลงมาอย่างหนักร่วมชั่วโมง กว่าจะค่อย บรรเทาเบาบางลง และแสงแดดสีส้มแก่ค่อยปรากฏตัว เหนือแนวสนสีเขียวที่ปกคลุมยอดเขา แต่สิทธิเสรีภาพของพวกเขาเป็นเพียงสิทธิอย่าง ปลอมๆ ไม่มีความคงทนถาวร เพราะเป็นสิทธิที่เลือก ปฏิบัติเฉพาะคนในกลุ่มพวกและสีผิวเดียวกับตนสังเกตได้จาก จำนวนคนผิวสีที่หาทำยายากในการกีฬาประเภทนี้ ซึ่งถือ กันว่าเป็นกีฬาราคาแพง และเป็นกีฬาของคนขาว เป็นสิทธิเสรีภาพแบบหยาบๆ ซึ่งไม่สามารถ ปลดปล่อยจิตใจที่เต็มไปด้วยกิเลสของตนได้ พวกฝรั่งมังฆ้องพวกนี้ ไม่ว่าจะเฉลียวฉลาดสักปาน ใดก็ไม่สามารถเข้าถึงความสงบสันติเบื้องลึกทางจิตวิญญาณได้ ที่เข้าไม่ถึงก็เพราะมัวแต่ไปวุ่นกับเรื่องความเชื่อในพระเจ้า จนลืมศึกษาพลังของตนเอง ผู้เขียนสังเกตเห็นน้องๆ อุบาสก อุบาสิกาหลายๆ คนด้วยความชื่นชม เขาและเธอเหล่านั้นตัดตัวเองมาจาก ครอบครัว อุทิศตนถวายพุทธศาสนา ดูราวกับว่าเขาและเธอผู้อ่อนเยาว์เหล่านั้นได้ ปลดปล่อยตนเองจากพันธนาการทางโลก และกำลังลอย ร่อนฝาพยับแสงที่ฉาบชั้นภาคพืดแห่งอนันตพุทธเจ้า โดดดิ่ง เป็นเยาวชนที่เป็นแบบฉบับแห่งเยาวชนของชาติโดย สู่เบี้องลีกแต่โดยเคียว มิพักต้องพูดถึงปัญหายาเสพย์ติดหรือความชั่วช้าสาหัสอื่นๆ ที่กำลังครอบงำวัยรุ่นของชาติในขณะนี้ ชาวกรุงเทพฯ นนทบุรี ปทุมธานี พบตัวเองอยู่บน ผืนดินที่น้ำทะเลแห่งงวด กลายเป็นท้องนาที่อุดมสมบูรณ์ จนไม่รู้ว่าจะต่อสู้กับใครไปทำไม จากท้องนากลายเป็นตึกรามบ้านช่อง ผูกพัน ความห่วงหวงเมื่อมี และทนทุกข์ทรมานเมื่อสิ่งเหล่านี้ หลุดลอยไป บุตรหลานของพวกเขา สนุกสนานอยู่กับสิ่งไร้ สาระมานาน ไม่รู้ตัวเองว่ากำลังกระโดดโลดเต้นอยู่บน แผ่นดินที่มีฐานเป็นโคลนเลนและปลักผมที่กำลังรอวันถล่ม ลูกหลานเหลนโหลนของพวกลวหุยยที่ได้มีชีวิตรอด เพราะเป็นคนมีศีลมีธรรม ถึงวันนี้ถูกสูบหยาดวิญญาณแห่ง ผู้มีศีล กลายเป็นคนครึ่งๆ กลางๆ ที่หลวงพ่อแห่งวัด พระธรรมกายกำลังพยายามให้ความช่วยเหลือเยียวยาอย่าง ยากลำบาก กัลยาณมิตร พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๒ ๖๙