การพัฒนาตนเองและการเรียนรู้ : หน้า 85/116

ปรับปรุงมันให้ดีขึ้นดีกว่า เราจะทำอย่างที่หลวงพ่อท่านสอน ท่านบอกว่า “บัณฑิต ควรมีชีวิตอยู่กับปัจจุบันธรรมเสมอแล้วทุกสิ่งทุกอย่างจะดีขึ้นเอง" ถ้าอย่างนั้น หลังจากเราเก็บนายไว้ที่เดิม เราจะอ่าน หนังสือเพิ่มขึ้นอีก ๑ เท่าตัว และจะนั่งสมาธิให้มากขึ้น โปรดติดตามตอนต่อไป ๒๕ พฤษภาคม : ตอนบ่าย พระอาจารย์เอากระดาษคำตอบมาคืนให้ เราสอบตก... เป็นปีแล้วที่เราไม่สอบตก ทั้งการทดสอบประจำสัปดาห์ การสอบสนามวัดตัดชื่อ การสอบในช่วงอบรมบาลีก่อนสอบ ยิ่งสนามหลวง เราไม่เคยตก 0 แต่วันนี้เราสอบตก ตกเห็นๆ ตกกันเต็มๆ ๑ ให้เกิน ๑๘ ศัพท์ มันไม่ตลกเท่าที่ควร เป็นมุขที่ปิดเอามากๆ เราล้มเหลวไหม?- ใช่เราล้มเหลวในการทดสอบครั้งนี้แต่ครั้งหน้าเราจะไม่ มันเป็นเรื่องหนักหนาสำหรับเรานะ แต่สิ่งที่มันเลว ร้ายไปกว่านั้น คือการไม่เคยพยายามให้ประสบความสำเร็จ ในความพยายามนั้น แม้จะล้มเหลว ก็สง่างามเสมอ... สรุปว่า เรายังสง่างามอยู่ ทำได้! หนหน้า เราจะเอา ๓ ให้ไม่ผิดศัพท์มาให้ได้ เราต้อง ๒๖ พฤษภาคม : เหนื่อยดี วันนี้สามเณรทุกรูปร่วมกันพัฒนากุฎิที่อยู่อาศัยกันทั้งวัน ตั้งแต่เช้าจรดเย็น มีทั้งเช็ดฝาผนัง กวาดหลังคา กวาดใต้ถุนกุฏิ ล้างมุ่งลวด ตัดหญ้า ล้างพัดลม ฯลฯ เหนื่อยๆๆ เหนื่อยๆๆ มาหายเหนื่อยเอาก็ตอนทำเสร็จนั่นแหละ มองไปแล้ว สะอาดถูกใจเสียจริง ตอนแรกเราท้อเลยนะ มองไปด้านนั้นก็ฝุ่น มุมโน้นก็ หยากไย่ วิธีการของเราก็คือ “ทำมันลงไป', ทำๆๆ โดยไม่สนใจข้างหน้าว่ามันคือคราบสกปรก สิ่งที่ เลอะเทอะ หรือความน่ารังเกียจ แต่คิดเสียว่าสิ่งที่อยู่ข้างหน้า คือบุญและงานที่เราต้อง ทำให้ลุล่วงไป ...ในที่สุดมันก็ลุล่วงไปอย่างงดงาม (สะอาดด้วย) ๒๗ พฤษภาคม : ฝนตกอีกแล้ว เป็นอีกคืนหนึ่งที่ผ่นตก เมื่อเย็น เรากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ พี่ชายเรามาเยี่ยม เขามาคุยกับเราหลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องงานชมรมที่เขาทำอยู่ เขาบอกว่าเหนื่อยมาก ซ้ำยังโดนถากถางด้วยวาจาจาก รุ่นพี่บางคน เราบอกเขาไปสั้นๆ ว่า ถ้าพี่โดนเตะกัน ก็แสดงว่าพี่ เดินอยู่หน้าพวกเขาแล้ว เขายิ้ม เดี๋ยวนี้ เรานั่งสมาธิได้นานมากขึ้นกว่าเมื่อก่อน เรา สึกดีจริงๆ อะไรๆ ก็ดูดีขึ้น เรามีสมาธิกับการเรียนมากขึ้น การสอบครั้งหน้า รับรอง เราทำตามสัญญาแน่ เราไปนอนก่อนนะ เพื่อนๆ จำวัดกันหมดแล้ว ๓ พฤษภาคม : ใกล้ขึ้นเดือนใหม่ ยัง.... ไม่มีอะไรใหม่ เรายังไม่ถอนถอยจากกิจวัตรกิจกรรม และ การเล่าเรียน เราไม่รู้ว่าในอนาคตข้างหน้าจะมีสิ่งใดเกิดขึ้น วันพรุ่งนี้ ไม่เคยอยู่กับเรา มีเพียงวันนี้ที่อยู่กับเราเสมอ วิธีที่จะคาดคะเนอนาคตได้ดีที่สุดก็คือสร้างสรรค์มันขึ้นมา ๓๑ พฤษภาคม : ส่วนของความคิด เสี้ยวแท่งความทรงจำ ๑ เดือนเต็มๆ แล้วนะ ที่เราทั้งคู่ได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน แม้ จะเป็นช่วงเวลาเพียงเล็กน้อยในแต่ละวันก็ตามที หลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นในชีวิตของเรา แล้วผ่านไป บางคนเลือกจะเก็บส่วนที่ปวดร้าว ไว้ทุกข์ระทมกับมัน บางคนเลือกจะจดจำสิ่งที่ดี และอมยิ้มทุกคราที่ระลึกถึง เราขอเลือกที่จะนำความผิดพลาดในอดีตเป็นบทเรียน และจารึกสิ่งที่งดงามๆ ไว้เป็นดอกไม้ช่อใหญ่ให้หัวใจ ความทรงจำของเราแม้ชัดเจนเพียงใด ก็ไม่อาจคมชัด กว่ารอยหมึกจางๆ บนหน้ากระดาษ เมื่อตะกี้ เราพลิกไปพลิกมา ดูสิ่งที่เราบันทึกเอาไว้ เรารู้สึกดีนะ มันสอนอะไรหลายๆ อย่างให้เราไปในตัว แล้วนายล่ะ? รู้สึกอย่างไว้บ้าง เ^ยาณ สว พฤษภาคม พ.ศ. o*^ ๘๓