การครองตนและการหลุดพ้นจากอบายมุข : หน้า 76/118

การครองตน ผู้ที่รายได้มากแต่ว่ายังกินเหล้าอยู่ นี่ก็เป็นรูรั่วอย่างหนึ่ง เล่น ไพ่ ซึ่งเป็นของไม่น่าเล่นก็เล่นกัน นี่ก็เป็นรูรั่วอีกอย่างหนึ่ง ไปเที่ยวเตร่ เฮฮา ไปเข้าบาร์เข้าคลับ ไปเที่ยวในสถานที่ที่ไม่ควรไป นี่ก็เป็นรูรั่ว อย่างหนึ่ง ตกลงรูรั่ว ก็คืออบายมุขนั่นแหละ “อบายมุข” เรียนกันมามาก แต่ไม่เคยเอาไปปฏิบัติ พอเดือด ร้อนก็มาโทษภาษีสังคม อ้างอย่างนี้ไม่จบ อาตมาโดนโยมแม่ตำหนิหนักๆ วันนั้น แล้วก็เริ่มเข้าวัด ปรากฏว่าเมื่อเริ่มอุดรูรั่วอย่างนี้แล้ว จึงมีเงิน ทำบุญได้เดือนละ ๕-๖ พันบาท ขณะที่ก่อนหน้านั้นไม่พอใช้ เมื่อเข้าวัดครั้งแรกหลวงพ่อธัมมชโย เป็นผู้ชวนเข้า พอดีเป็น ช่วงที่มีเรื่องกระทบกระทั่งกับผู้บังคับบัญชาเหมือนกัน เสร็จแล้ววันนั้น ตอนที่จะไปวัดครั้งแรก กินเหล้าเข้าไปด้วยเมื่อตอนกลางคืน ตอนเช้า เพิ่งสร่าง ยังตึงๆ อยู่ พอไปถึงวัดก็มีรุ่นน้องเขามาชวนไปทอดผ้าป่า “พี่ทอดผ้าป่ากันนะ บุญจะได้ช่วยให้ก้าวหน้าในการงาน เนื่องจากมีเรื่องที่ขุ่นอยู่ในใจ คือขุ่นเกี่ยวกับผู้บังคับบัญชา แล้วยัง ทั้งโง่ทั้งเซ่ออยู่ในใจในตัวเต็มเพียบ ประกอบกับยังไม่สร่างเมาดี ก็ตอบน้องเขาไปว่า “อูย....บุญไม่เห็นมันจะช่วยอะไรได้เลย พี่ก็ทำบุญอยู่เป็นประจำ แต่ว่าก็ยังไม่วายมีเรื่องกับผู้บังคับบัญชา บุญช่วยอะไรพี่ไม่ได้หรอก” บอกน้องออกอย่างไปนั้นเชียว คุณยายอาจารย์อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูงท่านได้ยิน สักครู่หนึ่งท่านก็พูดออกมาทำนองนี้ คือจะให้จำ ทุกคำน่ะ จำไม่ได้ มันเพิ่งสร่างเมา ท่านพูดทำนองนี้ “คุณเป็นคนเมื่อกี้ที่บอกว่าบุญช่วยอะไรไม่ได้ใช่ไหม แล้ว ปีหนึ่งคุณทำบุญเท่าไหร่ ? ” พระภาวนาวิริยคุณ 76 (เผด็จ ทั ต ต ชีโว)