พระตำหนักดอยตุง : หน้า 15/124

เมืองในหมอกไปเลย บริเวณรอบพระตำหนัก มีสวนหย่อมประดับเป็นจุด ๆ ดอกไม้ หลากสีกำลังบานสะพรั่ง แม้กระทั่งใน กำแพงหินรอบพระตำหนักยังปลูกไม้ดอก "เป็นขั้น ๆ อย่างสวยงาม ทางลาดไหล่เขา ก็ปลูกไม้เลื้อยดอกสีม่วงคลุมอย่างงดงาม ทำให้มองไม่เห็นรอยเว้าแหว่งของเนินดิน ส่วนเนินเขาด้านขวาของพระตำหนักเป็น เขาตัวเล็ก ๆ ก็กล่าวคำ สวัสดี ด้วยภาษา ๆ ไทยอย่างแจ่มชัดบอกความเป็นไทยในตัวเอง ความเจริญต่าง ๆ เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วราว เนรมิตเป็นสิ่งยืนยันถึง....พระบารมีปกเกล้า ที่แผ่คลุมดอยตุงอย่างแท้จริง สายฝนโปรยปรายลงมาอีก แล้ว...ก่อความเย็นฉ่ำชื่นใจ อันความกรุณาปรานี ลานกว้างสำหรับที่พระราชทานเลี้ยงน้ำชา กลางคืนมีหอดูดาว เพราะ "สมเด็จย่า" ทรงสนพระทัยด้านดาราศาสตร์มาก และ ไกลออกไปทางทิศเหนือ มองเห็นทิวทัศน์ ของสามเหลี่ยมลำแม่น้ำโขงและประเทศลาว "พื้นที่ส่วนที่สร้างพระตำหนักนี้ เป็นเนินเขาทั้งลูก มีลานจอดขึ้น ลงของเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่ง พื้นที่ภายในพระตำหนักกว้าง ประมาณ ๒๐ เมตร ยาวประ มาณ ๒๐๐ เมตร แบ่งเป็น ๒ ชั้น ชั้นล่างจัดเป็นที่พักของข้าราช บริพารผู้ติดตาม ชั้นบนเป็นที่ ประทับของ "สมเด็จย่า และ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ ระเบียงด้านหลังเป็นที่ส่วนพระ มี องค์ สำหรับทรงพักผ่อนตาม พระราชอัธยาศัย เครื่องเรือน เป็นไม้สนทั้งหมด การตบแต่ง ภายในบางส่วนทางไร่แม่ฟ้าหลวงเป็นผู้ตบ แต่ง..." เช้าวันรุ่งขึ้น.... เมื่อเราลงจาก ดอยตุง มองลอดผ่านม่านหมอกออกไป เห็น ดอกไม้ไร่สวนกำลังผลิดอกออกใบสะพรั่งตา ถนนหลายสายมุ่งสู่ดอยตุง มาพร้อมกับ ความเจริญ โครงการพัฒนาหลายด้าน กำลังเห็นเป็นรูปร่าง เช่นโครงการปลูกป่า เพิ่มเติมของกรมป่าไม้ ทำให้มองเห็นต้นสน สามใบและไม้สัก กำลังขึ้นเขียวชะอุ่มเป็น แถวเป็นแนวบนเนินเขาแทนความโล่งเตียน มีหญ้าคาปกคลุมอย่างเมื่อก่อน หรือไม้ผล เมืองหนาวอย่างลูกท้อ กำลังออกดอกสี ขาวอมชมพูแทนดอกฝิ่น กระทั่งเด็กชาว จะมีใครบังคับก็หาไม่ หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน... สายฝนที่หลั่งจากฟ้า เหมือน พระกรุณาธิคุณอันเปี่ยมล้นของสมเด็จย่า แม่ฟ้าหลวงของปวงชนที่ฟ้าประทานมาให้ เพื่อแผ่นดินไทยได้ร่มเย็น ขอ ทรงจงพระเจริญยิ่งยืนนาน.... กัลยาณมิตร ๑๓