การเข้าสู่นิพพานของพระพิมพาภิกษุณี : หน้า 58/124

โดย พระเทพมุนี (วิลาศ ญาณวโร ป.ธ.๙) พระพิมพาทูลลานิพพาน ผิดแปลกเช่นนั้น ก็ทรงพิจารณาเห็นอย่างแจ่มแจ้งในญาณ สมเด็จพระชินสีห์พุทธเจ้าก็ทรงบังเกิดธรรมสังเวชในความ แห่งพระสัพพัญญูว่า พระพิมพาภิกษุณีนี้ ถึงกาลสิ้นชนมายุ เป็นไปแห่งอายุสังขาร จึงได้ประทานอนุญาตด้วยพระพุทธฎี สังขาร จะมาลาตถาคตดับขันธ์เข้าสู่ปรินิพพาน ในกาลวันนี้ กาว่า ควรที่ตถาคตจักสำแดงปาฏิหาริย์ให้ปรากฏแก่เจ้าพิมพาใน "ดูกรเจ้าพิมพาที่เคยมีคุณแก่ตถาคตเอ๊ย! หากเจ้ากำ วาระสุดท้ายนี้โดยยิ่ง สมเด็จพระมิ่งมงกุฎบรมศาสดาทรงอา- หนดกาลอันควรแล้ว ก็จงเคลื่อนแคล้วดับขันธ์เข้าสู่ปรินิพพาน วัชนาการฉะนี้แล้ว ก็ทรงเปล่งพระรัศมีแห่งพระวรกายให้ อันเป็นอมตสุขไปตามอัธยาศัยของเจ้าเถิด เราตถาคตอนุญาต เป็นไปโดยงดงามหลายสิ่งหลายอย่าง อาทิ บางรัศมีที่ เมื่อได้รับพระบรมพุทธานุญาตด้วยพระพุทธฎีกาดังนี้ ปรากฏออกจากพระวรกายในขณะนั้น ปรากฏดุจรัศมี พระพิมพาภิกษุณีเถรีเจ้าที่จะเข้าสู่นิพพาน ก็นิสัชนาการนิ่ง แห่งพระอาทิตย์เมื่อแรกอุทัย บางรัศมีปรากฏดุจสายรุ้งและ นึกตรึกตรองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกราบบังคมทูลขึ้นว่า ดอกอุบลแดง มีพรรณรายเลื่อมระยับแสงแล่นวนเวียนห้อม "ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระภาคอันงาม! กาลเมื่อพระ องค์ทรงสร้างพระพุทธบารมีเพื่อพระโพธิญาณ ท่องเที่ยวอยู่ ในกระแสวัฏสงสารกับพิมพาข้าพระบาทนี้ด้วยกันมา ตั้งแต่ ครั้งศาสนาสมเด็จทีปังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า จนตราบเท่าจวบ ล้อมพระองค์แลดูรุ่งเรืองโอภาสงดงามสุดประมาณ สมเด็จพระพิมพาเถรีอรหันต์ ทอดทัศนาพระวรกาย แห่งสมเด็จพระไตรโลกนาถ ซึ่งโอภาสรุ่งเรืองไปด้วยพระ รัศมีงามต่าง ๆ ดังนั้น ก็พลันบังเกิดธรรมสังเวชในพระทัย แล้ว ถึงกาลปัจฉิมชาตินี้ จะได้ขาดไมตรีจิตวิสาสะคุ้นเคยกันนั้นก็ จึงตัดสินใจกราบทูลพระกรุณาขึ้นว่า หาไม่ พระองค์เสวยพระชาติเป็นอะไรพิมพาข้าพระบาทนี้ก็ "ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระภาคอันงามและประดับไป เสวยชาติเป็นเช่นนั้นด้วย เป็นอย่างนี้เกือบทุกชาติมาในกาล ด้วยพระรัศมี พระองค์ได้ทรงพระอุตสาหะสั่งสมอบรมพระ ครั้งนี้แล พิมพาข้าพระบาทจักขาดจากไมตรีวิสาสะคุ้นเคย พุทธบารมีมาแต่อดีตชาติหลายอสงไขยโน้นก็ดี พระองค์ก็ได้ กันกับสมเด็จพระองค์เจ้า ด้วยว่า วันนี้เข้าถึงวันอุโบสถเพ็ญเดือน ทรงเป็นสวามีแห่งพิมพาข้าพระบาทนี้นับพระชาติไม่ถ้วน ๔ ข้าพระบาทที่ชื่อว่า พิมพาเถรีภิกษุณี จะขอถวายนมัสการ ตลอดมา ตราบเท่าได้ตรัสแก่พระปรมาภิเษกสัมโพธิญาณใน ฝ่าพระบาทยุคลทั้งคู่ ของสมเด็จพระสรรเพชญพุทธสัพพัญญู กาลบัดนี้ก็ดี ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระพุทธบารมี! จำเดิมแต่นี้ เจ้าเข้าสู่ปรินิพพานแล้ว เมื่อเป็นเช่นนี้ จึงเป็นการสมควรที่ ไป อันตัวพิมพาข้าพระบาทนี้ จักมีโอกาสได้ทอดทัศนาพระ พิมพาข้าพระบาทจักขอถือโอกาสขมาโทษานุโทษต่อพระองค์ องค์ผู้เคยทรงเป็นพระภัสดาก็หามิได้อีกแล้ว จะได้วิสาสะคุ้น เสียในครั้งนี้ เพราะสืบไปเบื้องหน้า จะได้มีโอกาสกราบ เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกับพระองค์อีกเหมือนกาลก่อนนั้นก็หามิ ทูลพระกรุณาขอขมาโทษานุโทษก็หาไม่อีกแล้ว ขอองค์สม ได้อีกแล้ว ขอพระองค์จงทรงพระกรุณารับทราบไว้เถิดว่า เด็จพระประทีปแก้ว จงทรงพระกรุณารับขอขมาโทษ อัน พิมพาข้าพระบาทนี้ จะมีโอกาสได้เห็นพระรูปโฉมพระสิริวิ พิมพาข้าพระบาทนี้ ได้เคยมีความผิดต่อพระองค์มาแต่ ลาสเสาวภาคลักษณะของพระองค์ก็คงครั้งนี้เป็นปัจฉิมที่สุด ปุพพชาติที่แล้วมาด้วยเถิดพระเจ้าข้า แล้ว จะได้ถวายนมัสการยินดีต่อองค์พระประทีปแก้ว ก็ คงครั้งนี้เป็นปัจฉิมที่สุดอยู่แล้ว จะได้กระทำสัจจะคารวะ กราบบังคมทูลเพื่อให้ทรงรับคำขอขมาโทษฉะนี้แล้ว พระองค์ผู้เคยทรงเป็นสวามีสุดที่รัก ก็คงจักครั้งนี้เป็นปัจฉิมที่ สมเด็จพระพิมพาภิกษุณีอรหันต์ทรงฌานอภิญญาแก่กล้า ก็ สุด ด้วยว่าข้าพระบาทพิมพามีวาสนาสิ้นสุด จักขอพระบรม รำลึกถึงชาติหนหลังด้วยพระบุพเพนิวาสานุสติญาณ นำ พุทธานุญาตทูลลาดับขันธ์เข้าสู่นิพพาน เพราะสิ้นชนมายุ มากราบทูลพระกรุณาองค์สมเด็จพระบรมศาสดาจารย์ ประ สังขารในวันนี้แล้ว พระเจ้าข้า มาณได้หลายภพหลายชาติหนักหนา โดยมีใจความเป็นตัว ได้ทรงสดับคำกราบบังคมลาเข้าสู่นิพพานของสม อย่างบางภพบางชาติ ซึ่งเป็นอดีตประวัติที่ออกมาจากพระ เด็จพระนางพิมพาภิกษุณี ซึ่งเคยเป็นคู่สร้างพระบารมีฉะนี้ โอษฐ์องค์สมเด็จพระพิมพาเถรี ดังต่อไปนี้ Kalyanamitra.org