การขอขมาและการเข้าสู่นิพพาน : หน้า 57/124

เตือนสติเสริมปัญญา .....เข้าพระบาทจักขอถือโอกาสขมาโทษานุโทษต่อพระองค์เสียในครั้งนี้ เพราะสืบไปเบื้องหน้า จะได้มีโอกาสกราบทูลพระกรุณา ขอขมาโทษานุโทษก็หาไม่อีกแล้ว... อันข้าพระบาทนี้ ได้เคยมีความผิดต่อพระองค์มาแต่ปุพพชาติที่แล้วมาด้วยเถิดพระเจ้าข้า” รั้นสมเด็จพระพิมพาภิกษุณี ได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์มหาขีณาสพเจ้า ทรงคุณวิเศษในพระพุทธศาสนาขั้นสูงสุด เสวยวิมุตติธรรมอยู่พอควร แก่กาลแล้ว วันหนึ่ง พระเถรีมีจิตผ่องแผ้วอธิษฐานเข้าฌานสมาบัติเป็น ผาสุกวิหาร ออกจากฌานแล้วจึงอาวัชนาการพิจารณาดูอายุสังขาร แห่งตน ก็เห็นแจ้งประจักษ์ชัดด้วยอำนาจญาณวิเศษว่า อายุสังขารนั้นจะพลันสิ้นเสียแล้ว จึงอุฏฐานการ ลุกขึ้นโดยพลัน ชวนพระภิกษุณีที่เป็นบริวาร คมนาการ ไปสู่สำนักสมเด็จพระจอมจักรสัมมาสัมพุทธเจ้า ประณตน้อมถวายวันทาด้วยเบญจางคประดิษฐ์ สถิตนั่งอยู่ ณ ที่อันควรส่วนข้างหนึ่ง แล้วทอดพระเนตรเล็งแลดู พระพักตร์มณฑลแห่งองค์สมเด็จพระบรมทศพล ซึ่งงามพร้อมด้วยพระพุทธลักษณะ ปานประหนึ่งว่าปริมณฑลแห่ง พระจันทร์อันงามยิ่ง เฝ้าเล็งแลดูนิ่งนานเป็นที่ ผิดสังเกตไม่เหมือนทุกวันแต่กาลก่อน สมเด็จพระชินวรสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ผู้ทรงไว้ซึ่งสัพพัญญุตญาณทรงทัศนา เห็นพระพิมพาภิกษุณีอรหันต์มีอาการ พระ พิมพา ทูลลา นิพพาน (จากหนังสือ "วิมุตติรัตนมาลี" โดย พระเทพมุนี (วิลาศ ญาณวโร ป.ธ.๕) Kalyanamitra.org กัลยา ณ ม ต ร ๕๕