การเทศน์จากหนังสือจรรยาบ่าว : หน้า 72/124

คำปรารภ เรื่องที่หลวงพ่อนำมาเทศน์คราวนี้ นำมาจาก หนังสือชื่อ "จรรยาบ่าว” ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ ๗๕ ปีที่แล้ว คือรัตน โกสินทร์ศก (ร.ศ.) ๑๓๑ พิมพ์ที่โรงพิมพ์สามมิตรโดยไม่ได้ ระบุชื่อผู้เขียนไว้ ครั้งแรกที่เห็น หลวงพ่อว่าหนังสือเล่มนี้ชื่อ มันโบราณ แล้วก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรอีก วางทิ้งไว้เป็นเดือน ๆ วันหนึ่งจัดหนังสือเข้าที่เห็นเข้าอีกครั้งก็เลยหยิบมาพลิกอ่าน จึงรู้ว่าหนังสือเล่มนี้ดีมาก นึกถึงญาติโยมที่มาวัด อยากให้รู้ เรื่องราวดี ๆ อย่างนี้บ้าง ก็เลยเอาขึ้นมาเทศน์ให้ฟังนี่แหละ ดูตามชื่อหนังสือว่า "จรรยาบ่าว" ใครเห็นเข้าก็คง คิดเหมือนหลวงพ่อคิดในตอนแรก คือหนังสือเล่มนี้น่าจะมี ประโยชน์น้อย เพราะใคร ๆ ก็ไม่ต้องการเรียนเป็นบ่าว ซึ่งก็ ตรงกับคำวิจารณ์ที่เขียนไว้ที่ปกในหนังสือ ซึ่งก็ไม่ทราบอีก เหมือนกันว่าใครเขียน เป็นลายมือแบบคนรุ่นเก่า ท่าน เขียนว่า ๆ "หนังสือพิมพ์เดลิเมล์ได้ว่า หนังสือนี้จะมี ประโยชน์น้อย เพราะคงไม่มีผู้ใดต้องการเรียนเป็นบ่าว ต่างอยากเป็นเสนาบดีด้วยกันทุกคน ในทันใดก็ได้คำตอบ ขึ้นมาว่า ตามธรรมดา ผู้ใดจะเป็นผู้ใหญ่เช่นเสนาบดี เป็นต้น จำเป็นต้องเป็นบ่าวมาก่อนทั้งนั้น เพราะฉะนั้น หนังสือนี้จึงมีประโยชน์ทั่วไปทั้งนายและบ่าว ข้อความที่มีสั่งสอนอยู่ในหนังสือเล่มนี้นั้น โดย มากสมควรและเหมาะกับที่ผู้เป็นบ่าวจะกระทำแก่นายคน ไทยสมัยเก่า ส่วนผู้ที่เป็นไทยสมัยใหม่ หรือฝรั่งก็ดีจะ ต้องระวังดัดแปลงคิดให้ถูกต้องกับสมัยจึงควร อย่างไรก็ ดี ตำราเล่มนี้นับว่าดีมากอยู่ ถึงแม้ว่าจะใช้สำหรับ นายที่เป็นคนไทยสมัยใหม่ หรือฝรั่งก็ดี ๗๐ กัลยา ณ มิตร ตาร ยอด เลขาฯ ปาฐกถาธรรม หลวงพ่อทัตตชีโว Kalyanamitra.org