การทำงานให้ถูกดี : หน้า 83/124

งานทุกอย่างมันมีจุดดี อยู่แล้ว มีเกณฑ์ดีอยู่แล้ว ผู้ที่ทําจะต้องศึกษาค้นคว้า ให้เห็นดีของงาน ว่างานอย่างนี้ดีของมัน อยู่ที่ไหน แล้ว ขอเพียงชี้ช่องให้คิด ทำไม่ถูกดี คือทำไปไม่ตรงจุดหมายของงาน ส่วน มากเกิดจากไม่รู้ว่าดีของงานอยู่ไหน การทำงานแทนที่จะ เอาผลงานเป็นเครื่องหมายแห่งความสำ เร็จ แต่ไปใช้อย่างอื่นเป็นเครื่องหมาย เช่นเอาเวลาเป็นเกณฑ์ว่าทำมาจน เหนื่อยแล้ว อย่างนี้เป็นต้น ผลที่สุดก็คลาด จากดี คล้ายเราจะเดินทางไปยังจุดหนึ่ง ตีเสียว่าไปวัดพระแก้ว เราก็จะต้องเอาวัด พระแก้วนั่นแหละเป็นเครื่องหมายว่า การเดินทางของเราเรียบร้อยหรือยัง ไม่ ใช่เอาสายรถเมล์เป็นเกณฑ์ หรือเอา เวลาเดินทางเป็นเกณฑ์ หรือเอาความ เหนื่อยเป็นเกณฑ์ การทำงานให้ถูกดี ของงาน เป็นส่วนหนึ่งของสัจจะ ทำไม่ถึงดี หมายความว่างาน บางอย่างผลสำเร็จมันอยู่ลึก อยู่ไกล ต้อง ใช้ความพยายามมาก ใช้เวลามากจึงจะ ได้ผลดี แต่ผู้ทำมีความเพียรเป็นทุนอยู่น้อย ผลที่สุดก็ทำไปไม่ถึงดี แล้วก็เลยไม่ได้ดี นอกจากขาดความเพียรแล้วบางทีก็ ขาดความรอบคอบ เช่นคนเปิดหน้าต่าง แล้วไม่ลงขอสับ ปล่อยให้ลมที่ปัง ๆ อยู่ได้ เรียกว่าทำไม่ถึงดี เหมือนกัน ทำดีจริง ๆ แต่มันไม่ครบก็ไม่ได้ดี คนทำงานไม่ถึงดี มักจะคิดพึ่งวิธีการอย่างหนึ่ง คือการอวด อ้างตัวเอง โน่นก็ตัวสร้าง นี่ก็ตัวทำ เมื่อตัวทำจริงแต่น้อย แต่อยากจะให้คนทั้งหลายเห็นว่าทำมากก็มีทางเดียวคือ เอาคำโป้ปดมาบวกเข้าเสริมเข้า งานที่เขาทำกันด้วยมือ แต่เรามาทำด้วยปาก มันจะได้เรื่องอะไร เรื่องนี้นักธรรมะ ต้องเว้นเด็ดขาด อย่าลืมว่าถ้าเรามีน้ำปลาอยู่ขวดเดียว แต่อยากให้คนอื่นเห็นว่าเรามีน้ำปลาตั้งไห จึงเทน้ำลงผสม ให้เต็มไห ผลที่สุดก็จะกลายเป็นว่า เราไม่มีน้ำปลาเลยแม้ แต่ขวดเดียว ผู้มีสัจจะย่อมต้อง ทำงานให้ถึงจุดดีของงาน ไม่ว่าจะเหนื่อยยากลำบากสักปานใด ก็เป็นคนจริงต่องาน ที่ว่าทำไม่พอดี หมายถึงเลยดี เอามากเข้าว่า พอเขา ให้พูดก็พูดมากเกินกาล พอเขาให้ทำก็ทำมากเกินเหตุ เลยดีจนได้เพราะน้อยไม่เป็น หนักเข้าก็แคล้วดีจนได้ ทำ เท่าไรก็ไม่ได้ดี มันจะได้อย่างไร ก็เลยดีไปเสียแล้วนี่ ต่อให้ ทำจนตายมันก็ไม่เจอดี การประพฤติตัวเป็นคนจริงต่องานนั้น ข้าพเจ้าขอ เสนอแนะว่า ให้พยายามแกปมด้วยทั้งสามนี้ให้ตก ทำให้ ถูกดี ทำให้ถึงดี ทำให้พอดี แล้วโชคในทางทำงานก็จะเข้า ข้างท่าน Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๘๑