ความจงรักภักดีต่อนาย : หน้า 79/124

ข้อที่ ๒ ความจงรักภักดีต่อนาย เราต้องมีความจงรักภักดีซื่อตรงต่อนายโดยความบริสุทธิ์ และต้องเพียรพยายามหา ความดีความชอบต่อนายเราเสมอ เมื่อท่านประสงค์สิ่งใดแลพอใจอย่างไรเราก็ควรจะแสวงหาด้วย การสืบเสาะและปฏิบัติให้ถูกอกถูกใจ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ออกทรัพย์ไปแลกเปลี่ยนถ้าซื้อหามาก็ดี ก็ ยังมีทางที่ควรจะสนองคุณด้วยน้ำพักน้ำแรงแห่งวิธีสืบสวน และแนะนำให้ได้รัดได้เปรียบ อย่างนี้ เป็นต้น ก็นับว่าเป็นคุณ เป็นประโยชน์ ต้องด้วยความจงรักภักดีต่อนายเหมือนกัน จรรยาข้อนี้คือ มีความจงรัก ภักดีและซื่อตรงต่อนายหรือผู้ บังคับบัญชาด้วยความบริสุทธิ์ ใจ ไม่ยอมทำตนเป็นคนคิดใน ข้องอในกระดูกอย่างเด็ดขาดนั่น เอง สำหรับเรื่องนี้ มีเรื่อง เล่าขยายความคือ มีโยมคนหนึ่ง เป็นนายทหารผู้ใหญ่มาหาหลวง พ่อที่วัด ก่อนเกิดเหตุการณ์ วันมหาวิปโยค ๑๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๖ สัก ๒-๓ อาทิตย์มา เล่าให้ฟังว่า มีคนมาทาบ ทามท่านให้เป็น ท.ส. คือ กัลยาณมิตร ๗๗