การสนทนากับหญิงสาว : หน้า 112/124

เธอเป็นชาวพุทธสมัยใหม่ที่มีความรู้ทางโลกดี แต่ขาดความรู้อันถูกต้องในทาง ธรรม เห็นศาสนาแต่ในด้านพิธีกรรมเป็นส่วนมาก เมื่อได้เห็นความงามสดชื่นของใบไม้อ่อนจิตใจก็หวน คิดถึง “ชาติ” ความเกิด เมื่อคิดถึงความเกิดจิตใจก็เดิน ตามสายต่อไปถึงชรา-ความแก่ พยาธิ-ความเจ็บ และมรณะความตาย ใบไม้ที่กำลังสดชื่นสวยงาม เหล่านี้ เมื่อถึงเดือนมีนาคมหน้า เมื่อท้องฟ้าขาดฝน เมื่อแผ่นดินแห้งผากร้อนระอุ ก็จะกลายเป็นสีเหลือง เพราะชรา แล้วก็ร่วงหลุดจากขั้วปลิวลงสู่พื้นกองทับ แผ่นดิน เช่นเดียวกับดอกพยอมแห้งสีน้ำตาล ซึ่งกอง เกลื่อนอยู่บนพื้นอย่างไร้ค่า ถูกบาทามนุษย์เหยียบย่ำ ไปมา ทั้ง ๆ ที่ครั้งหนึ่งเคยเบ่งบานอยู่บนต้น ท้าทาย สายลมแสงแดดและตัวแมลงอย่างอหังการ์ ส่วนอ่างเก็บน้ำนั้นเล่า เวลานี้น้ำได้แห้งขอดลงไป เหลืออยู่ก้นอ่างเพียงเล็กน้อย เพราะถูกแสงแดดแผดเผา ปูปลามัจฉาชาติ ที่ถูกระดับน้ำไล่ไปรวมกันอยู่ในบริเวณ แคบ ๆ ต่างต่อสู้ดิ้นรนเพื่อให้พ้นจากปากของปลาที่ ใหญ่กว่า ทำให้น้ำขุ่นข้นกลายเป็นสีเลือด นกกระเต็น นกกระยาง และนกกินปลาชนิดอื่น ๆ บ้างจับตามกิ่งไม้ หลักตอ บ้างก็ยืนแน่นิ่งด้วยมายาที่ริมน้ำ จ้องตาอัน คมกริบคอยตะครุบปลาทุกตัวที่โผล่ขึ้นมา หรือเผลอ แก่, เจ็บ, ตาย ขณะที่อาตมากำลังนั่งพิจารณาธรรมอยู่ด้วยใจ อันสงบนั่นเอง ก็ต้องสะดุ้งตื่นด้วยเสียงทักทายที่ดัง มาจากเบื้องหลังว่า “ท่านคะ” เมื่อหันกลับไปมองดูก็ได้พบบุคคลที่ไม่คาดว่า จะได้พบนั่นก็คือ วิทยาศาสตร์บัณฑิตสาวดวงแก้ว กับเด็กชายเล็ก ๆ คนหนึ่ง ยืนอยู่ด้วยกิริยาอาการแสดงว่า เกรงใจ “ดิฉันมีปัญหาหลายอย่าง ที่อยากจะเรียนถาม ท่าน” หญิงสาวกล่าวต่อไป “จึงติดตามออกมาสนทนา ด้วย" อาตมามองไปรอบ ๆ ด้วยความไม่สบายใจเพราะ สถานที่นั้นแม้จะโล่งแจ้งไม่เป็นที่ลับตา แต่ก็ห่างไกลจาก จุดอื่นในอารามจัดเป็นที่ลับหูได้ แม้จะมีเด็กชายอยู่ด้วย ก็ยังไม่แน่ใจนักว่า เด็กคนนั้นจะรู้เดียงสาหรือยัง จึงกล่าว ตอบไปว่า “ถ้าอย่างนั้น ขอเชิญโยมไปสนทนากับอาตมา ที่ศาลารับแขกโน้น” เข้ามาในรัศมีของจะงอยปากอันแหลมคมของมัน หาก ที่เคยเห็นมา” หญิงสาวกล่าวขึ้นเมื่อนั่งลงกราบอาตมา “ดิฉันรู้สึกว่าท่านเป็นพระที่แปลกจากพระอื่น ๆ สายฝนอันเย็นฉ่ำไม่หลั่งไหลจากฟ้ามาเพิ่มเติมทันกาล เรียบร้อยแล้วที่ศาลารับแขก สัตว์น้ำที่น่าสงสารเหล่านั้นก็จักถึงกาลพินาศหมดสิ้น “แต่อาตมาไม่ได้คิดว่าตนแปลกจากพระภิกษุ อย่างแน่นอน สาวกของพระบรมศาสดารูปอื่น ๆ คุณโยมเห็นอาตมา เมื่อได้เห็นชะตากรรมของฝูงปลาในอ่างเก็บน้ำ แปลกอย่างไร?” แล้วก็หวนคิดถึงมนุษย์ในโลกที่เบียดเบียน เข่นฆ่าแย่งชิง หญิงสาวแสดงท่าทางอิดเอื้อนอยู่ครู่หนึ่ง แล้ว กันกินแบบปลาใหญ่กินปลาเล็ก มนุษย์ถูกญาติขังไว้ ตอบว่า ในอ่างน้ำที่กำลังแห้งงวดคือโลกนี้ ถูกระดับน้ำแห่ง “ดิฉันเองก็บอกไม่ถูกว่าท่านแปลกอย่างไร แต่ และสู่จะงอยปากอันคมกริบแห่งนกกินปลา คือ กาลเวลาที่ลดน้อยลงทุกที ขับต้อนไปสู่ชราภาพ รู้สึกว่าท่านแปลก ทำให้รู้สึกอยากสนทนาด้วย เชื่อว่า มัจจุราชที่ยืนซุ่มคอยฉกเอาชีวิตมนุษย์อยู่ทุกขณะ ดิฉันเป็นคนไม่ยอมเชื่ออะไรง่าย ๆ ชอบโต้เถียงหาเหตุผล ท่านคงจะให้ความกระจ่างแจ้งแก่ดิฉันได้แน่ ๆ ตามปกติ เมื่อใดกระแสแห่ง “นิพพานธรรม” อันเย็นฉ่ำหลั่งลงมา จนถูกพี่ชำนาญและญาติพี่น้องหาว่าเป็นคนหัวแข็ง โสดสรง เมื่อนั้นมวลสัตว์จึงจะพ้นจากวัฏภัย คือ เกิด เป็นคนไม่มีศาสนา ดิฉันเองก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่า ๑๑๐ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org