การปฏิบัติแบบต่าง ๆ เพื่อมุ่งบรรลุธรรม วารสารกัลยาณมิตร ปี 2532 ฉบับที่ 10 หน้า 102
หน้าที่ 102 / 124

สรุปเนื้อหา

(๓) พระมงคลเทพมุนี : โอวาทหลวงพ่อวัด ปากน้ำ "ใจ" จากหนังสือประวัติหลวงพ่อวัด ปากน้ำ จัดพิมพ์โดยวัดปากน้ำภาษีเจริญ พ.ศ. ๒๕๒๙ หน้า ๕๗ : คำว่า "ใจ" หมายถึง ความเห็น ความจำ ความคิด ความรู้ ๔ อย่าง รวมกันเรียกว่า "ใจ" เหมือน "รูป" ก็เป็นคำรวม ธาตุดิน ธาตุน้ำ ธาตุไฟ ธาตุลม ๔ อย่าง รวมกัน เรียกว่า "นาม" "ใจ" ก็เช่นเดียวกัน เห็น จำ คิด รู้ ๔ อย่าง เรียกว่า "ใจ" เมื่อรู้จัก “ใจ” ชัดแล้ว ใจนี่ แหละเป็นสิ่งสำคัญในตัวเรา สิ่งอื่น ๆ จะ สำคัญยิ่งกว่า "ใจ" เป็นอันไม่มี ตามบาลีได้ กล่าวไว้ว่า มโนปพฺพงฺคมา ธมฺมา ฯ ธรรม ทั้งหลาย มีใจถึงก่อน มีใจเป็นหัวหน้า มีใจ ประเสริฐกว่า สำเร็จด้วยใจ ถ้าใจชั่ว การทำก็ชั่ว การพูดก็ชั่ว การคิดก็ชั่ว ถ้าใจ ดี การทำก็ดี การพูดก็ดี การคิดก็ดี แล้วแต่ ใจดังนี้ การทำใจให้หยุดเป็น

หัวข้อประเด็น

- การปฏิบัติแบบต่าง ๆ เพื่อมุ่งบรรลุธรรม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ธรรมวิจัย (๒) ธัมมชโย ภิกขุ : พระธรรมเทศนา เรื่อง การปฏิบัติแบบต่าง ๆ เพื่อมุ่งบรรลุ ธรรม แสดงเมื่อ ๔ สิงหาคม ๒๕๒๘ ณ วัดพระธรรมกาย หน้า ๘๔-๔๘ (๓) พระมงคลเทพมุนี : โอวาทหลวงพ่อวัด ปากน้ำ "ใจ" จากหนังสือประวัติหลวงพ่อวัด ปากน้ำ จัดพิมพ์โดยวัดปากน้ำภาษีเจริญ พ.ศ. ๒๕๒๙ หน้า ๕๗ : คำว่า "ใจ" หมายถึง ความเห็น ความจำ ความคิด ความรู้ ๔ อย่าง รวมกันเรียกว่า "ใจ" เหมือน "รูป" ก็เป็นคำรวม ธาตุดิน ธาตุน้ำ ธาตุไฟ ธาตุลม ๔ อย่าง รวมกัน เรียกว่า "นาม" "ใจ" ก็เช่นเดียวกัน เห็น จำ คิด รู้ ๔ อย่าง เรียกว่า "ใจ" เมื่อรู้จัก “ใจ” ชัดแล้ว ใจนี่ แหละเป็นสิ่งสำคัญในตัวเรา สิ่งอื่น ๆ จะ สำคัญยิ่งกว่า "ใจ" เป็นอันไม่มี ตามบาลีได้ กล่าวไว้ว่า มโนปพฺพงฺคมา ธมฺมา ฯ ธรรม ทั้งหลาย มีใจถึงก่อน มีใจเป็นหัวหน้า มีใจ ประเสริฐกว่า สำเร็จด้วยใจ ถ้าใจชั่ว การทำก็ชั่ว การพูดก็ชั่ว การคิดก็ชั่ว ถ้าใจ ดี การทำก็ดี การพูดก็ดี การคิดก็ดี แล้วแต่ ใจดังนี้ การทำใจให้หยุดเป็นของทำได้ยาก แก่บุคคลเกียจคร้าน คนมีความเพียรทำไม่ ยาก... (หมายเหตุ “ใจ” ในที่นี้แตกต่างจาก “นาม ตรงที่ไม่มีส่วน “เวทนา” ส่วน “เห็น ตรง กับ "ผัสสะ", "จ๋า" ตรงกับ "สัญญา", "คิด" ตรงกับ "สังขาร", "รู้ ตรงกับ "วิญญาณ" เป็นการแยก "ใจ" ออกมาโดยแยบคายมาก) อนัตตา? : ความไม่ใช่ตัวตน ไม่อยู่ในบังคับบัญชาของใคร เรียกว่า ไม่ใช่ตัว เป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตาอยู่เช่นนี้ เห็นด้วยตาธรรมกาย รู้ด้วยญาณของธรรมกาย เมื่อไปเห็นเหตุที่เกิดแล้ว มันเกิดขึ้นแล้วก็ต้องมีดับ ที่ว่าเกิดไม่มีดับเลยน่ะเป็นอันไม่มี มีดับ ดับ เป็นนิโรธ จะเข้าถึงซึ่งความดับนี้ได้ก็เพราะมี ศีล สมาธิ ปัญญา จึงเข้าถึงความดับได้ อัน อื่นจะเข้าถึงซึ่งความดับไม่มี นี่เห็นด้วยตาธรรมกาย รู้ชัดด้วยญาณของธรรมกาย ถ้ารู้ว่า ถูกส่วนเข้าถึงขนาดนี้ละก็ ธรรมกายโคตรถูกลับเป็นโสดา เมื่อตาธรรมกายพระโสดา ญาณธรรมกายของพระโสดาเห็นทุกข์ เหตุเกิดทุกข์ ความดับทุกข์ ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์ เห็นไม่เที่ยงเป็นทุกข์ในกายทิพย์ เห็นทุกข์ เห็น เหตุเกิดทุกข์ เห็นความดับทุกข์ เห็นข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์ในกายทิพย์ละเอียดเข้าแล้ว ถึงขนาดนี้เข้า จะกลับจากพระโสดาบันเป็นพระสกทาคามี ตาธรรมกายสกทาคามีทั้งหยาบทั้งละเอียด เห็นทุกข์ เหตุเกิดทุกข์ ความดับทุกข์ ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์ในกายรูปพรหม รูปพรหมละเอียด ตามความเป็นจริงถูก ลักษณะเข้า กลับเป็นพระอนาคามี เมื่อตาของพระอนาคามี ญาณของพระอนาคามีเห็นรู้ ทุกข์สัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ มัคคสัจ ในกายอรูปพรหม อรูปพรหมละเอียดหนักเข้า เห็นตามความเป็นจริงแล้ว ถูกหลัก ถูกส่วนเข้า ถึงขนาดก็จะกลับจากพระอนาคามีทั้งหยาบทั้งละเอียดเป็นพระอรหันต์ เมื่อถึงกายพระอรหัตละเอียดแล้ว สีติภูโต เป็นผู้เย็นแล้ว มีอาสวะสิ้นแล้ว กิจที่จะ ต้องทำไม่ต้องทำแล้ว กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้ มิได้มีอีก (4) อานิสงส์ ๑.สุข : ได้แก่ สุขอันเป็นความสงบจากสมาธิและจากฌาน คือ ฌานสุข "ทรงแสดงว่าญาณ ๕ ย่อมเกิดขึ้นเฉพาะตน แก่ผู้เจริญสมาธิอันไม่มีประมาณ ผู้มี ปัญญารักษาตน มีสติเฉพาะหน้า คือความรู้เกิดขึ้นเฉพาะตนว่า ๑. สมาธินี้มีสุขในปัจจุบัน มีสุขเป็นวิบาก (ผล) ต่อไป ๒. สมาธินี้ประเสริฐไม่มีอามิส ๓. สมาธินี้คนชั่วร้องเสพย์ไม่ได้ ๔. สมาธินี้สงบประณีต ได้มาด้วยความสงบระงับกิเลส บรรลุความเป็นธรรมอันเอก เกิดขึ้น ไม่ต้องบรรลุด้วยใช้ความเพียรข่มธรรมอันเป็นข้าศึก ห้ามกิเลส ๕. สมาธินี้เราเข้าออกอย่างมีสติ (๑๒) มีบางท่านได้ตำหนิวิธีปฏิบัติธรรมตามแนววิชชาธรรมกายนี้ แต่ความจริง เป็นการปฏิบัติที่เข้าถึงความสุขที่ละเอียดอ่อนขึ้นไปตามลำดับ ว่าเป็นการติดสุข ตามความ ๑๐๐ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More