การบวชและการศึกษา : หน้า 50/124

สามเณร จ่าลักษณ์ สารพาก อายุ ๑๔ ปี "เมื่อผมจำความได้ผมก็ได้รู้ว่า จังหวัดที่ผมเกิดนั้นเรียกว่า จังหวัดฉะ เชิงเทรา โยมพ่อของผมชื่อ นายมนูญ สารพาถ มีอาชีพรับจ้างตามโรงงาน ส่วนโยมแม่นั้นชื่อ นางกาญจนา สารพาถ โยมแม่ของผมขายเครื่องสำ อางค์ ผมมีพี่น้องทั้งหมด 4 คนด้วยกัน ผมเป็นคนโต เรียนจบชั้นประถมปีที่ 5 จากโรงเรียนวัดราชบำรุงวนาราม ผมอยากจะคิดว่าการที่ผมได้ มาบวชเณรนี้ เป็นเพราะบุญบันดาล เพราะผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าผมจะ บวช ตอนแรกเพื่อน ๆ เขาชวนกันไป อยู่ธุดงค์ที่วัดแถว ๆ บ้านนะครับ แต่ การจัดธุดงค์ครั้งนี้ ศูนย์กัลยาณมิตร จังหวัดฉะเชิงเทราได้จัดขึ้น และผมก็ได้ พบกับพี่อุบาสกคนหนึ่งซึ่งเป็นเจ้า หน้าที่ของศูนย์ฯ พี่อุบาสกคนนั้นเล่า ให้ฟังว่า ที่วัดพระธรรมกายจะมี การอบรมยุวธรรมทายาทรุ่นที่ • ถ้า ใครมีความสนใจก็สมัครได้ ผมเห็น ว่าน่าสนใจดี จึงได้นำเรื่องนี้ไปปรึก ษาโยมยาย โยมยายเห็นด้วยและอยาก ให้ผมบวช ผมจึงไปสมัครเข้าอบรม ยุวธรรมทายาทที่ศูนย์กัลยาณมิตรจัง หวัดฉะเชิงเทรา และได้มาอบรม ยุวธรรมทายาทรุ่นที่ ๑ ณ วัดพระ ธรรมกาย เมื่อจบการอบรมผมก็ไม่สึก และขออยู่ต่อมาจนถึงทุกวันนี้ โยมยาย เคยถามผมว่า จะบวชนานแค่ไหน ผมตอบโยมยายไปว่า จะบวชจนกว่า จะจบเปรียญธรรม ๙ ประโยค หลัง จากนั้นจะสึกหรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง สำหรับขณะนี้ผมก็ได้เริ่มศึกษานัก ธรรมประโยคที่ ๑-๒ อยู่ การเรียน บาลีนี้ก็ยากพอสมควร แต่ผมคิดว่าคง ไม่ยากจนเกินความพยายามของเราไป ได้หรอกครับ B เรื่องการถือศีลนั้น ก็เป็น เรื่องลำบากอยู่บ้าง โดยเฉพาะศีลข้อ ห้ามฆ่าสัตว์ ผมยังเผลอปล่อยวิญญาณ ยุงบ่อย ๆ แต่ผมก็รักษาได้บริสุทธิ์ ๑๐๐% หลายข้อนะครับ ตัวอย่างเช่น ศีลข้อที่ 4 ห้ามดื่มสุรา ผมรักษาได้อย่างดีทีเดียว ในสภาพที่ต้องอยู่ร่วมกันเป็น ร้อยเช่นนี้ และต่างคนก็ต่างมากันจาก ทุกครอบครัว มีพื้นฐานทางครอบครัว หรืออะไรหลาย ๆ อย่างไม่เหมือนกัน การกระทบกระทั่งย่อมมีบ้างเป็นธรรม ดา แต่ก็ไม่เคยถึงขั้นรุนแรงนะครับ เพราะสามเณรทุกรูปมีความสำนึกอยู่ ตลอดเวลาว่า ตนเองคือสามเณร มีศีล มีกฎระเบียบข้อบังคับ จะทำอะไรต้องเป๊ะ แต่ก็ไม่ล้นออกมานอกกรอบจนเกินงาม อยู่อย่างนี้ ต้องรู้จักอดทน ที่เรา อดทนนี้ก็เพื่อประโยชน์ของตัวเราเอง สำหรับตัวผมที่ผมต้องทนมากที่สุดก็คือ เรื่องน้ำปานะ ผมชอบน้ำมะขาม แต่ เขาชอบต้มน้ำเต้าหู้มาให้ฉัน เพราะน้ำ เต้าหู้มีประโยชน์ มีโปรตีนมากกว่าน้ำ มะขาม ผมก็ต้องฉันน้ำเต้าหู้ทั้ง ๆ ที่ผม ไม่ชอบเลย ในอนาคต ผมอยากเห็น ทุกคนได้เข้ามาประพฤติปฏิบัติธรรมกัน เพราะพระรัตนตรัยนั้นเป็นที่พึ่งอันแท้ จริงของมนุษย์จริง ๆ โตขึ้นผมอยาก เป็นพระนักเทศน์ อยากช่วยเผยแผ่ พระพุทธศาสนา อยากช่วยให้ทุกคน พ้นทุกข์ครับ ๔๘ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org