ประสบการณ์ของสามเณรภูวดล : หน้า 49/124

สามเณร ภูวดล ทอนจําปา อายุ ๑๔ ปี จาก จ.มหาสารคาม "ผมเป็นคนจังหวัดมหาสาร คาม โยมพ่อเสียชีวิตตั้งแต่ผมยังจำ ความไม่ได้ โยมแม่แต่งงานใหม่ ที่บ้าน ผมเขาทำนากันเป็นส่วนใหญ่ ผลผลิต แต่ละปีได้ไม่ดีเท่าที่ควร อย่างที่ทราบๆ กันอยู่ว่า ดินฟ้าอากาศไม่เอื้ออำนวยนัก ผมจบชั้นประถมปีที่ 5 จาก โรงเรียนบ้านศาลา เป็นโรงเรียนประ จำหมู่บ้านที่ผมอยู่นั่นเอง ขณะที่กำลัง เรียนอยู่ชั้น ป.๖ คงจะเป็นบุญของผม ผมได้ไปเจอหนังสือธรรมทายาท อ่าน แล้วเกิดความศรัทธาและอยากบวชมาก คิดเอาไว้ว่า เมื่อจบ ป.๖ ก็จะบวชเณร แต่เรื่องที่จะไปบวชที่วัดพระธรรม กายคงเป็นไปไม่ได้ เพราะอยู่ไกลมาก และไม่รู้จักใครด้วย พอผม เรียนจบตอนนั้นรู้สึกจะปี ๓๒ ผมก็ ขออนุญาตโยมแม่บวชเณรที่วัดบ้าน ศาลา และผมก็โชคดีมากที่มีพระอา จารย์ที่วัดบ้านศาลานั้น พามาอยู่ ธุดงค์ที่วัดพระธรรมกาย ผมจึงถือ โอกาสนี้ ขออยู่ศึกษาธรรมะทั้งภาค ทฤษฎีและปฏิบัติ อยู่ที่วัดพระธรรม กายเลยครับ ขณะนี้ ผมได้นักธรรมโท ตอนนี้ผมได้เปรียญธรรม ๒ แล้ว ปี หน้าจะพยายามสอบเปรียญธรรม ๓ ให้ได้ แต่ยิ่งเรียนสูงขึ้น ๆ มันก็ยิ่งยาก แต่ผมก็จะพยายามให้ถึงที่สุด เท่าที่ ความสามารถของผมมีอยู่ ความหวังของผมก็อยู่ที่เปรียญธรรม ๙ ประโยค ผมจะต้องพยายามครับ และ การบวชเป็นสามเณรนี้ทำให้ ชีวิตของผมมีค่าขึ้น เวลาทุกนาทีมีค่า เป็นอย่างยิ่ง ตั้งแต่เปิดตาดูโลกเมื่อ เวลาตีสี่ครึ่ง จนกระทั่งเข้านอนใน เวลาสี่ทุ่มตรง ภารกิจในแต่ละวันนั้น ล้วนมีความหมาย มีคุณค่าต่อชีวิต ทำ ให้ได้ฝึกฝนตนเอง การถือศีล ๑๐ นั้น บางท่านอาจจะคิดว่าลำบาก แต่ใน ความเป็นจริงแล้วเป็นเรื่องที่สบายมาก ถึงแม้บางครั้งผมยังเล่น ยังซนเหมือน เด็กทั่ว ๆ ไปก็ตาม แต่ผมก็ต้องเตือนตัว เองว่า เล่นได้ซนได้แต่ต้องอยู่ภายใน ขอบเขต ไม่เกินงามจนเกินไป ผมมักจะใช้เวลาว่างส่วนใหญ่ ไปกับการอ่านหนังสือ หรือนั่งสมาธิ ผลการปฏิบัติธรรมของผมนั้น ก็ยัง เรื่อย ๆ ครับ แต่รู้สึกได้เลยว่า เดี๋ยวนี้ กับเมื่อก่อนอารมณ์ของผมเปลี่ยนไป แล้วนะครับ กำลังเรียนนักธรรมเอกอยู่ ผมมีสติมากขึ้น ผมรักการปฏิบัติ- และได้เรียนบาลีด้วย ผมชอบเรียนบาลี ธรรมครับ zumir arwarb be pro Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๔๗