ชีวิตของมาดามรูเอ้ท์ : หน้า 42/124

เลี้ยวขวาไปสู่ถนนเล็ก ๆ แห่ง ส่วนสติปัญญานั้นนางนั้นดูจะ หนึ่งอยู่ใกล้ ๆ กับโรงพยาบาลเด็ก ไม่มีความชราภาพไปกับร่าง ซึ่งเป็นศูนย์การแพทย์ที่มีชื่อ กายเลย คำพูดและสำนวนบาง แห่งหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส คำของนางนั้นยังเต็มไปด้วย คณะของเราแวะรับนักเรียน สาระและยังสามารถพูดหยอก ไทยคนหนึ่ง ซึ่งได้มาพักศึกษา ทำให้คุณวารวรา หัวเราะได้ ภาษาฝรั่งเศสที่นี่แล้วก็นำไปสู่ หลายครั้ง หญิงชราผู้นี้พูด ที่หมายปลายทาง คือบ้านเลขที่ ภาษาอังกฤษได้เพียงคำเดียว 18 Bis Rue Georgetเป็นถนน เท่านั้น คือคำว่า “YES” ส่วนที่ สายเล็กๆมีบ้านปลูกเหมือน เหลือนั้นอาตมาจะต้องพูดภาษา ห้องแถวยาวพื้นสูง หญิงชรา ฝรั่งเศส มาดามรูเอ้ท์จะเป็นผู้ที่ เจ้าของบ้านคะเนอายุประมาณ คอยอุปัฏฐากอาตมา คอยถวาย ๘๐ ปี แต่ท่าทางคล่องแคล่ว อาหารทั้งเช้าทั้งเพล ตลอด โรงพยาบาลเด็กแห่งนี้ กับครอบครัวหมด เหลือทิ้งไว้ก็ ระหว่างที่คุยกันนั้น เพียงตัวเองกับบ้านหลังนี้ มี บางครั้งจะมีอาคันตุกะพิเศษคือ เพื่อนคู่ทุกข์คู่ยากก็คือ มีนู เจ้า แมวสีขาวปลอดตัวหนึ่ง เดินเข้า มาจากสวนที่อยู่ด้านหลังของ เพียงตัวเดียว ชีวิตของนางจึง บ้าน เข้ามาแล้วก็เดินเคล้าเคลีย แมวสีขาวปลอดคู่ทุกข์คู่ยาก เต็มไปด้วยความเงียบเหงา ห่าง เวลา แข้งขาของมาดามรูเอ้ท์ตลอด ขึ้นมานั่งบนตักบ้าง หรือ เดินคอยเคล้าเคลียตามที่ต่าง ๆ ไกลจากหมู่ญาติสนิท อาตมา เคยได้ยินฝรั่งพูดบ่อย ๆ ว่า เขา รักแมวรักหมาของเขายิ่งกว่า บ้าง เมื่อไหร่ก็ตามที่มาดาม รักลูกของเขาเองด้วยซ้ำไป ก้มหัวลงไปหาเจ้าแมวตัวนี้ มัน ก็จะผงกหัวของมันขึ้นไปรับ เพราะว่าลูกเขานั้นแต่งงานเป็น ฝั่งเป็นฝากันไปแล้ว ก็ไม่เคยที่ แสดงความใกล้ชิดสนิทสนม จะหวนกลับมาหาพ่อแม่อีกเลย หลังของนางนั้นงองุ้มลงมา ด้วยความชราภาพ ศีรษะของ นางนั้นขาวโพลนไปหมดแล้ว ผมก็บางลงอย่างมากทีเดียว แต่หน้าตาของนางก็ยังแจ่มใส เหมือนคนอายุสัก ๗๐ ความ คล่องแคล่วของนางนั้น เมื่อ เปรียบเทียบกับคนสูงอายุใน ประเทศไทย บางทีเราอาจจะ นึกว่า อายุเธอคงประมาณสัก ๔๐ หรือ ๕๐ กว่า ๆ แต่อันที่ จริงแล้ว มาดามรูเอ้ท์ (Rovet) คือเจ้าของบ้านแห่งนี้อายุ ๙๐ ปี แล้ว นางได้นำพวกเราเข้ามา ในบ้านของเธอ ผ่านทางเดิน แคบ ๆ นางพูดคุยทักทายด้วย เวลาที่มาเรียนภาษาฝรั่งเศสใน ความเป็นกันเองอย่างร่าเริง เมืองนี้ และยังมีนักเรียนไทย ซักถามด้วยภาษาฝรั่งเศสถึง อีกคนหนึ่งพักอาศัยร่วมอยู่ใน อาตมา อาตมาก็คอยฟังแต่คำ บ้านหลังนี้ เป็นนักศึกษาที่เพิ่ง แปลจากคุณวารวรา ซึ่งได้ จะจบสถาปัตย์ จากจุฬาลงกรณ์ แปลให้ฟังว่านางได้ถามเรื่องอะไร มหาวิทยาลัย มาศึกษาภาษา บ้าง แล้วอาตมาก็ตอบออกไป ฝรั่งเศส และนายแพทย์ชาว เป็นภาษาไทย คุณวารวราก ปาเลสไตน์ ซึ่งจบการศึกษาที่ แปลเป็นภาษาฝรั่งเศส ประเทศนี้ เนื่องจากปัญหา ถึงแม้จะอายุ ๙๐ ปี ความขัดแย้งในประเทศบ้าน แล้วก็ตาม แต่ความแคล่วคล่อง เกิดเมืองนอนของตน จึงไม่สา ของร่างกายของมาดามรูเอ้ท์ มารถจะเดินทางกลับไปสู่ตะวัน นั้น ก็ยังกระฉับกระเฉงมากนัก ออกกลางได้ ก็เลยทำงานอยู่ที่ ๔๐ กัลยา ณ มิตร แต่เจ้าสัตว์เลี้ยงผู้ซื่อสัตย์นี้แม้ มันโตขึ้นแล้ว มันก็ไม่เคยทิ้งเจ้า นายของมัน มันยังกลับมาหา เขาทุกครั้ง เพื่อขออาหารบ้าง เพื่อขอความรักจากเจ้านายของ มันบ้าง ซึ่งเป็นสิ่งที่จะเป็นอยู่ ตลอดชีวิตของมัน ทำให้เกิด ความผูกพันกันอย่างลึกซึ้งต่อ สัตว์เหล่านี้ 1 ในประเทศฝรั่งเศสนั้น ประชาชนเป็นจำนวนมากนิยม เลี้ยงสุนัข คาดกันว่าทั่วประเทศ ฝรั่งเศสมีสุนัขที่มีเจ้าของกว่า ๑๓ ล้านตัว จัดเป็นประเทศที่มีสุนัข เลี้ยงตามบ้านมากที่สุดประเทศ อย่างมากกับผู้เป็นเจ้าของ นาง หนึ่งในยุโรปก็ว่าได้ สุนัขทุกตัว นั้นได้รับการประคบประหงม เรียกแมวตัวนี้ว่า มีนู ซึ่งเป็น เหมือนกับผู้ที่นางรักมากที่สุด กันอย่างดี และก็คงไม่น่าแปลก ความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสัตว์ ใจที่ว่า ผู้ที่เลี้ยงสุนัขนั้นส่วน เลี้ยงนี้ ดูจะเป็นสิ่งซึ่งหาดูได้ ใหญ่มักเป็นผู้ที่มีอายุเกิน ๖๐ ปี ชีวิตอย่างเงียบ ๆ อยู่กับสัตว์ ต่าง ๆ เหล่านี้ตามลำพัง ยากในหมู่ของคนชราในประ- ขึ้นไปเกือบทั้งสิ้น พวกเขาจะใช้ เทศของเราในปัจจุบัน แล้วก็ เป็นสิ่งสะท้อนเงื่อนไขสังคม ตะวันตก ทำให้เรารู้ว่าคนชรา ที่นี่มีความเป็นอยู่ที่เงียบเหงา เพียงไร แม้มาดามรูเอ้ท์เอง ลูก หลานของตนเองหลังจากแต่ง งานเป็นฝั่งเป็นฝา ก็ย้ายไปอยู่ มาดามรูเอ้ ก็ได้น่า เอาอัลบั้มรูปนักเรียนไทยที่เคย มาพักอยู่ที่บ้าน จดหมายต่าง ๆ และข่าวสารเมืองไทยที่นักเรียน เก่าเหล่านั้นส่งมาให้ ตามฝา Kalyanamitra.org