จรรยาบ่าว : หน้า 75/124

เค้าความเดิม เรื่องจรรยาบ่าว ที่ผู้ พ่อเอามาใส่เพิ่มไว้ตามหัวข้อเอง เขียนไม่ปรากฏนามเรียบเรียง เพื่อสะดวกแก่การทำความ เข้าใจ ที่ถูกใจหลวงพ่อมาก คือ เรียบร้อยว่า จรรยาทั้ง ๓๕ ข้อ คำปรารภในการจัดทำหนังสือ ไว้นั้น ท่านจัดสารบาญไว้ มีอะไรบ้าง แต่พอเข้าเนื้อเรื่อง จรรยาบ่าว จึงขอคัดลอกข้อ ท่านก็ลุยลงเนื้อหาเลย ไม่ได้ยก ความมาเล่าสู่กันฟังด้วย ท่าน เอาชื่อหัวข้อมาตั้งไว้อีก หลวง เขียนว่า "เมื่อได้พิจารณาดูบ่าวถ้าคนใช้ สำหรับท่านผู้มีพาศนาบรรดาศักดิ์ ในปัจจุบันนี้ มีกิริยาท่าทางที่ ประพฤติต่าง ๆ กันหลายอย่าง จะเป็นด้วยไม่รู้ว่าหน้าที่แห่งตนควรจะกระทำอย่างไรบ้างฤา อย่างไร ถ้าจะเป็นด้วยไม่มีตำราร่ำเรียนและมีผู้แนะนำ ก็คงเป็นแต่จำกันอย่างหยาบ ๆ ต่อ ๆ มา ความจำต่อ ๆ มานั้น จะว่าดีก็มี จะว่าชั่วก็มี เป็นอันมีและเป็นได้ทั้งชั่วและดี กล่าวก็คือ ไปจำเอาที่ดีมาเป็นตำราก็เป็นการดีไป ถ้าไปจำเอาที่ชั่วมาเป็นตำรา เข้าใจว่าดีว่าถูกมันก็เสียหน ทางไป เมื่อสิ่งใดไม่มีหลักสูตรและตำราให้เรียนก็เป็นการยากที่จะทำให้ถูกให้ดีไปทุกอย่างได้ ดูก็ เหลือวิสัยที่จะปฏิบัติ ถึงหากว่ามีเจตนาอันดี แต่ว่าไปถือและกระทำทางที่ผิดเข้า เช่นไปจำอย่าง โซด ๆ อันไม่เข้าเรื่องอะไร มาเข้าใจว่าดี เช่นนี้เป็นต้น ก็กระทำให้ตนเสียความเรียบร้อยไป ความฉลาดก็จะมีด้วยความประพฤติดี และถูกมากกว่าผิด แต่ฉันใดจึงจะรู้ว่าดีถ้าไม่มีความ ฉลาดเล่า ก็ต้องอาศัยความศึกษาและร่ำเรียน และการที่เรียนนั้นก็ต้องมีตำราและหลักสูตร ตำราอย่างนี้ก็ไม่มี และที่มีบ้างก็ไม่ตรงความต้องการกับเรื่องอย่างนี้ จะทำอย่างไร ๆ เมื่อได้ตริตรองดูเห็นข้อบกพร่องอยู่เช่นนี้ จึงได้คิดเรียบเรียงเรื่องจรรยาบ่าวฉบับนี้ขึ้น กัลยา ณ ม ต ร ๗๓