ธรรมวิจัย : หน้า 100/124

ธรรมวิจัย จุดประสงค์ เพื่อแสดงให้เห็นว่า สมถวิปัสส นากรรมฐานตามแนววิชชาธรรม กายเป็นธรรมปฏิบัติตามพุทธวิธี เป็นทางแห่งเจโตวิมุติ และปัญญา วิมุติ ไม่ใช่นิกายใหม่ หลักการ ใช้สมาธิ คือ สมถภูมิได้แก่ กสิณ รูปฌาน ๔ อรูปฌาน ๔ เป็นบาทฐานในการเจริญวิปัสสนา ขันธ์ ๕ อายตนะ ๑๒ อริยสัจจ์ ๔ ปฏิจจสมุปบาท ๙๘ กัลยา ณ มิตร หลักการปฏิบัติ หลักการปฏิบัติที่แตกต่างจากอานาปานสติภาวนา และภาวนาอื่น ๆ คือ ๑. ใช้บริกรรมนิมิต : เป็นอาโลกกสิณ คือดวงแก้วที่ใสสะอาดบริสุทธิ์ เป็นดวงกลม โดยรอบแทนลมหายใจ ควบคู่กับบริกรรมภาวนาว่า "สัมมาอะระหัง” เพื่อเป็นอุบายให้ใจหยุด นิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นขณิกสมาธิ ซึ่งเป็นข้อแตกต่างกับการเพ่งกสิณภายนอก จุดสำคัญที่แตกต่างจากวิธีอื่นที่เด่นชัดคือ "ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เอา "ใจ" กลับเข้าไปสู่ ภายใน ไม่ส่ง "ใจ" ออกสู่ภายนอก และ "ใจ" ที่อยู่ภายในจะมีฐานที่ตั้งใจที่แน่นอน คือ ศูนย์ กลางกายฐานที่ ๗ ระดับ ๒ นิ้วมือเหนือสะดือ ซึ่งแตกต่างจากการเจริญภาวนาที่เอาใจเข้า สู่ภายใน แต่ตั้งไว้ที่ฐานอื่น ๆ นอกจากที่ศูนย์กลางกาย คำว่า "ใจ" หมายถึงเอาเห็น จำ คิด รู้ ซ้อนกันที่จุดเดียวกันที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ รู้ (วิญญาณ)อยู่กลางคิด (จิต) ซึ่งอยู่กลางจำ และจำอยู่กลางเห็น ซ้อนกันเป็นชั้น ๆ เมื่อใจหยุดนิ่งกลางดวงบริกรรมนิมิต สมาธิมั่นคงขึ้นเป็นอุปจารสมาธิปราศจากนิวรณ์ ดวงจะชัด ใส สว่าง มั่นคงขึ้น เป็นอุคคหนิมิตที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ใจจะตกศูนย์ แล้ว มีดวงใสผุดขึ้นมาเป็นปฏิภาคนิมิต จิตตั้งมั่นเป็นสมาธิระดับอัปปนาสมาธิ ดวงนี้ทางวิชชา ธรรมกายเรียก "ดวงปฐมมรรค" เป็นดวงธรรมเบื้องต้นที่ศูนย์กลางกายมนุษย์ มีความ หมายต่างจากโสดาปัตติมรรค ซึ่งเป็นดวงธรรมที่ศูนย์กลางกายธรรมโคตรภู เป็นต้นทาง เข้าถึงโสดาปัตติมรรค ซึ่งจะได้อธิบายในลำดับหลังต่อไป ดวงธรรมนี้เรียก ดวงธัมมานุปัส- สนาสติปัฏฐาน ใช้ในการเจริญสมถภาวนาขั้นต่อไป ๆ เอา ๒. ใช้หลักสติปัฏฐาน ๔ : ได้แก่กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน ซึ่งในทางอานาปานสติ ภาวนาใช้ลมหายใจเป็นกายในกาย แต่ในทางวิชชาธรรมกายจะตามเห็นกายภายในในกาย ภายนอกเข้าไปเรื่อย ๆ โดยดำเนินจิตเข้ากลางดวงธรรมฯ ที่ศูนย์กลางกายมนุษย์ เข้าถึงดวง ศีล ดวงสมาธิ ดวงปัญญา ดวงวิมุติ ดวงวิมุตติญาณทัสสนะ เข้าถึงกายมนุษย์ละเอียดใน กลางดวงวิมุตติญาณทัสสนะ โดยปล่อยวางกายมนุษย์หยาบ หรือขันธ์ ๕ ภายนอก ใจมนุษย์หยาบเข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับใจของกายมนุษย์ละเอียด ให้ศูนย์กลางกายซ้อนกัน ที่ฐานที่ ๗ เมื่อเข้าถึงกายมนุษย์ละเอียด กิเลสที่ประจำกายมนุษย์หยาบ คือ อภิชฌา พยาบาท มิจฉาทิฐิ จะลดไป เวทนาของกายมนุษย์ละเอียด จะเป็นสุขเวทนาที่ละเอียดอ่อนขึ้น จิตละ เอียดอ่อนขึ้น ธรรมประจำกายมนุษย์ละเอียดคือศีล ๕ เมื่อเข้าถึงกลางดวงธรรมที่ศูนย์ กลางกายมนุษย์ละเอียดไปตามลำดับ จะถึงกายทิพย์ สมาธิระดับนี้จะแนบแน่นเป็นอัปปนา สมาธิ คือระดับรูปฌาน ๔ เข้าถึงกายรูปพรหม และอรูปฌาน ๔ กายอรูปพรหม การพิจาร ณา กาย เวทนา จิต ธรรม คือ กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน เวทนานุปัสสนาสติปัฏฐาน จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน ธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน ในวิชชาธรรมกายพิจารณาพร้อม กันไปทั้ง ๔ ฐาน ไม่แยกอย่างในอานาปานสติ กายภายในที่ซ้อน ๆ กันอยู่ ตั้งแต่กายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายรูปพรหม กาย อรูปพรหม คือ ขันธ์ ๕ ภายใน คำว่าขันธ์ ๕ ภายนอก และขันธ์ ๕ ภายใน มีกล่าวไว้ใน Kalyanamitra.org ๕