ความสำคัญของการตื่นอยู่ : หน้า 25/124

วันหนึ่งอุบาสกผู้นี้ นหนึ่งอุบาสกผู้นี้มีธุระต้องเดินทางไปต่าง เมือง เขาจึงโดยสารกองเกวียนไป กองเกวียนก็เดินทาง ไปตามปกติ ถึงเวลาค่ำมืดก็ผูกเกวียนพักนอน แต่อุบาสกผู้นี้ แม้จะเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง แต่เขาก็ไม่เข้านอนในเวลากลางคืน ในขณะที่คน ทั้งหลายต่างหลับสนิท เขาก็กลับลุกขึ้นเดินจงกรมอยู่ที่ โคนไม้แห่งหนึ่งใกล้ ๆ หมู่เกวียนนั้น ในคืนนั้นเอง โจรกลุ่มหนึ่งได้ดักซุ่มจะปล้นกอง เกวียน พวกโจรซุ่มดูอยู่ตั้งแต่หัวค่ำ เขาเห็นอุบาสก เดินจงกรมอยู่จนดึก สองยาม ที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๓.อุบาสก ก็ยังไม่นอน เดินจงกรมภาวนาอยู่ใต้ต้นไม้นั่นเอง จนกระทั่งใกล้เวลาย่ำรุ่งไม่เหมาะแก่การปล้นแล้ว พวกโจรจึงทิ้งอาวุธไปพร้อมกับพูดว่า “ที่พวกเจ้ารอดมือข้าไปได้ ก็เพราะมีคนเดิน จงกรมอยู่ทั้งคืน ถ้าไม่อย่างนั้นละก็ไม่เหลือแน่!” พวกนายกองเกวียนและบริวารต่างแปลกใจ จึงพากันซักถามได้ความว่า อุบาสกผู้มากับกองเกวียน เป็นผู้เดินจงกรมอยู่ตลอดคืน ทั้งยังเห็นอาวุธบางอย่าง ที่โจรทิ้งไว้ เช่น ไม้พลอง ก้อนหิน ชาวกองเกวียน ทั้งหลายจึงพากันขอบคุณ และยกย่องอุบาสกผู้นี้ เมื่ออุบาสกทำกิจธุระเสร็จกลับมายังนครสาวัตถี แล้ว ก็มากราบพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เชตวันมหาวิหาร แล้วกราบทูลเรื่องราวให้ฟัง พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงตรัสว่า ในกาลก่อน บัณฑิตผู้ตื่นอยู่ในขณะที่ คนอื่นหลับก็ได้คุณอันพิเศษเช่นกัน อุบาสกจึงอาราธนาให้พระพุทธองค์เล่าเรื่อง ในอดีตให้ฟัง ดังนี้ กัลยาณมิตร ๒๓ Kalyanamitra.org