ภัยจากความหิว : หน้า 89/124

จงอย่าเห็นแก่ปากแก่ท้องจน เกินไป ถ้าเราตามใจตัวเกินไป แล้วความอยาก ความหิว มันก็ จะทวีขึ้นทุกที ความหิวเป็นภัย ที่น่ากลัวมาก JTJ03 พร้อมกันนั้นก็เป็นเครื่องเตือนท่านที่เป็น ปฏิคคาหกผู้รับทานของตนด้วย มีข้อความในจาตุมสูตรตอนหนึ่ง ท่าน แสดงภัยที่จะเกิดแก่พระไว้ ๔ อย่างด้วยกัน เปรียบด้วยภัยที่เกิดแก่บุคคลที่ลงในแม่น้ำ หรือทะเล คือ 9. ภัยเกิดแต่ความอดทนต่อโอวาท คำ สั่งสอนมิได้ ท่านเปรียบเสมือนคลื่นเรียกว่า ามตอน อุมมิตย์ วัดสารอนุสาร ซึ่งเป็นวารสารสำหรับ กรองทราหารอากาศเล่มที่ ฉบับออก พระธาตุลาคม-4 วาคม ๒๕๐๑ นับว่ามี เหตุผลน่าเชื่อถือสระ ข้าพเจ้าขอคัดความตอน หนึ่งในบทจับกุมเรื่องนั้นมาไว้ ณ ที่นี้ด้วย น.อ.น้าว นา ซึ่ง ได้ให้ทรรศนะไว้ว่า "เรื่องจระเข้ เข้าใจให้ท่านทำเป็นปริศ นาตามหลักให้ผู้เห็นคิดแก้จระเข้นั้นคืออะไร ๒. ภัยเกิดแต่การเห็นแก่ปากแก่ท้อง ทนความอดอยากมิได้ ท่านเปรียบเสมือน จระเข้ เรียกว่า กุมภีลภย์ ๓. ภัยเกิดแต่ความยินดีในกามคุณ ๕ เรียกว่า เกี่ยวกับทายกผู้ถวายทาน และปฏิคคาหกผู้ ท่านเปรียบเสมือนวังน้ำวน รับทานอย่างไร เรื่องน่าจะเป็นว่า ท่านแต่ เก่าก่อนได้เป็นนักคิด ได้อ่านพระไตรปิฎก พบข้อความที่เป็นเครื่องสะกิดใจ เตือนใจ ก็ นำมาคิดเป็นปริศนาขึ้น ดังเช่นในเรื่องกฐินนี้ ท่านก็เกิดความคิดขึ้นมาว่า ทำอย่างไร ให้จึงจะแสดงจิตใจของตนให้คนอื่นเห็นว่า ตนมีความชื่นชมกับรูปที่รับไทยธรรม และ อาวฏฏภย์ ๔. ภัยเกิดแต่การรักผู้หญิง ท่านเปรียบ เสมือนปลาร้าย เรียกว่า สุสุกากย์ พิจารณารูปธงที่ช่างประดิษฐ์ขึ้นนั้น ให้ละเอียด จะเห็นว่า มีภัย ๔ อย่างอยู่ครบ ต่างแต่ว่าเด่นมาก เด่นน้อย หรือเป็นเพียง แทรกอยู่ในความหมายที่เด่นมาก คือ กัลยาณมิตร ๘๗