การหยุดและการเข้าถึงธรรม : หน้า 20/113

หยุดนะ หยุดกลางของหยุด หยุด กลางของหยุดอย่างนั้นแหละ นี่เป็น ตัวจริงอย่างนี้ หยุดกลางของ หยุด ๆ ๆ ๆ ถ้าว่าไม่หยุดเลย ไม่ถูกศาสนาสักนิดหนึ่ง ถ้าว่าหยุด เวลาไรถูกศาสนาเวลานั้น ถ้าว่า หยุดเวลาไร ถูกพุทธรัตนะเวลานั้น ถ้าว่าหยุดเวลาไรถูกธรรมรัตนะเวลา นั้น ถ้าว่าหยุดเวลาไรถูกสังฆรัตนะ เวลานั้น หยุด ถ้าว่าไม่หยุดแล้ว ก็ไม่ถูก พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ อย่างแน่ทีเดียว ไม่ต้องสงสัยละ อย่าไปโทษใครเลย โทษตัวเอง โทษใครก็ไม่ได้ โทษตัวของตัวเอง คนอื่นเขาหยุดได้ ตัวหยุดไม่ได้ ก็โทษตัวเอง โทษคนอื่นไม่ได้ จะ ไปเวรให้ใครก็ไม่ได้ ต้องว่าตัวเอง โทษตัวเองทีเดียว ภิกษุสามเณร บางรูปอยากได้ธรรมเต็มที่ อุตส่าห์ พยายามทําใจให้หยุดนิ่ง หนักเข้า บางทีมันไม่หยุด ทำไป เท่าไร ๆ ก็ไม่หยุด บ่นแต่ไม่ หยุดนั่นแหละ จนกระทั่งทำไม่เป็น เสียเลย บางท่านทำประเดี๋ยวเดียว เป็นเสียแล้ว เป็นเรื่องไปทีเดียว อย่างกับผู้ที่เทศน์นี้เคยเป็นอุปัชฌาย์ บวชให้เขา สามเณรบางรูป ภิกษุ บางรูปพอปรารภบวช พอปรารภ ผมก็เป็นทีเดียว เอาผมมาพิจารณา ทีเดียว ทำใจให้หยุด ผมเป็นนิมิต สมาธิทีเดียว พอบอกให้เท่านั้น พอถึงธรรมรัตนะเข้าเท่านั้นแหละ ความเร่าร้อนสงบ ความเร่าร้อน สิ้น เร่าร้อนด้วยเพลิงราคะ โทสะ โมหะ ดับหมด ไม่เหลือ แหละแกเห็นทีเดียว เห็นผมทีเดียว เห็นผมแล้วก็อ้าวผมน่ะ มันเป็น อย่างไร รูปพรรณสัณฐานเป็น อย่างไร ประมาณบอกถูกละ โคน ไปทางไหน ปลายทางไหน สีสัน วรรณะเป็นอย่างไร บอกถูกละ นิ่ง เข้ากลางผมนั่นแหละประเดี๋ยวเดียว ผมแปลงสี ประเดี๋ยวเดียวเป็นดวง ใสเท่าดวงจันทร์ดวงอาทิตย์ ประ เดี๋ยวเดียวพอบอกขาดคำเป็นแล้ว ท่านองค์นั้นเป็นแล้ว อ้าวเป็นอยู่ กลางดวง อยู่กลางดวงนั้น พอ หยุดก็ให้อยู่กลางดวงนั้น กลาง ดวงใสเท่าดวงจันทร์ดวงอาทิตย์นั่น เลย ทุกข์อันหนึ่งอันใดหายหมด กลางดวงนั่นแหละมีรอยอยู่นิดหนึ่ง เท่าปลายเข็ม ปลายจรดนั่นแหละ ที่ตั้งของใจ ถ้าอยู่ละก็มารตั้ง เสียแล้ว ถ้าว่าบริสุทธิ์แล้วละก็ เป็นของพระแท้ ๆ ถ้าดำอยู่แล้ว ละก็มารมันตั้งเสียแล้ว มารมายึด เข้าถึงธรรมรัตนะเสียแล้ว ความเร่าร้อนไม่มีเลย เย็นฉ่ำหมด ทั่วทั้งร่าง กายสบายทีเดียว นี่อานิสงส์บอก เป็นเจ้าของเสียแล้ว ถ้าว่าใสสะอาด ไว้ว่าเป็นอย่างนี้ แล้วก็นั่นเป็นของพระแท้ ๆ ใจ ต้องนิ่งอยู่ที่เดียว ที่รอยหยุดของ กลางดวงเท่าดวงจันทร์ดวงอาทิตย์ รอยใสนั่นเป็นกลางหยุด หยุดอยู่ กลางนั่น หยุด พอหยุดถูกส่วน เข้าเท่านั้น หยุด อ้ายลักษณะที่ หยุดน่ะ ซ้าย ขวา หน้า หลัง ล่าง บน นอก ใน ไม่ไปละ หยุดที่ กลางนั้น กลางของกลางของกลาง ซ้ายขวา หน้า หลัง ล่าง บน นอก ใน ไม่ไป กลางของกลาง ๆ ๆ ๑๘ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๕