การทำพลีกรรมและอำนาจของเทวดา : หน้า 97/113

I แวดวงลำต้นไทรด้วยลำไส้ของกษัตริย์ น้อยหนึ่ง เขาหายเองโดยธรรมดา แต่ ฝีเท้าเข้าใจว่าพระราชาบางพระองค์จะ เหล่านั้น จักทำพลีกรรมด้วยเนื้อมีรสทั้ง เขากำลังเตรียมการกระทำพลีกรรมแก่ หนีไป ครั้นเห็นรุกขเทวดานั้นจึงคิดว่า ดังนี้ ตนและทำความพินาศแก่พระราชาทั่ว ธรรมดาบรรพชิตส่วนมากมาจากสกุล เมื่อไม่ได้เนื้อ ข้าว และน้ำ ร่าง ชมพูทวีป ตนเองไม่อาจห้ามได้ จึง กษัตริย์ เราจักจับบรรพชิตนี้ทำพลีกรรม กายของเขาซูบซีดลง แผลได้หายภายใน เที่ยวไปปรึกษาเทพชั้นผู้ใหญ่หลายท่าน ด้วย จึงลุกขึ้นจับดาบแล้วติดตามไป วันนั้น เขาเข้าใจว่าแผลหายเพราะ เทพเหล่านั้นบอกว่าไม่อาจห้ามได้เช่น ติดตามไปสิ้นระยะทางสามโยชน์ก็ไม่อาจ อำนาจของเทวดา ครั้นได้กินเนื้อมนุษย์ เดียวกัน แต่เทพผู้ใหญ่ท่านหนึ่งได้ออก ให้ทันได้เหงื่อไหลท่วมตัว จึงประหลาดใจ ๒-๓ วัน มีกำลังขึ้นแล้ว จึงคิดถึง อุบายให้ว่า คนเดียวเท่านั้นที่จะปลด จึงร้องตะโกนว่า หยุดก่อนเถิดสมณะ อุปการะของเทวดาว่า เทวดามีอุปการะ เปลื้องทุกข์ของกษัตริย์ทั้งหลายรวมทั้ง แก่เรามาก เราจักแก้บนเพื่อทำปฏิการ โปริสาทเองด้วยในครั้งนี้ คือพระเจ้า แก่เทวดานั้น แล้วถือดาบออกจากโคนไม้ สุดโสม-โอรสแห่งพระเจ้าโกรัพย-แห่ง ไม่หยุด ท่านหยุดเสียเถิด” ด้วยหวังใจว่า จักนำพระราชามาทำ พลีกรรมแก่เทวดา รุกเทวดาจึงตอบว่า "เราหยุดแล้ว ท่านนั่นแหละยัง โปริสาทจึงกล่าวว่า “ท่านผู้เจริญ! ธรรมดาบรรพชิต นครอินทปัตรแคว้นกุรุ หากเธอไคร่จะ ให้ชีวิตกษัตริย์ทั้งหลายปลอดภัยก็จงบอก ย่อมไม่กล่าวเท็จ ข้าพเจ้าทราบมาว่า แม้ต้องสิ้นชีวิต บรรพชิตก็ไม่กล่าวเท็จ โจรโปรสาทคิดอยู่ว่า ทำไฉนจึง แก่โปรสาทว่า การทำพลีกรรมนั้นต้อง จะเป็นผู้มีกำลังมากกว่านี้ มีความ นำพระเจ้าสุดโสมมาด้วย สามารถสูง และสามารถวิ่งได้รวดเร็ว รุกขเทวดารับเทวบัญชาแล้ว รีบ ส่วนท่านที่เพศเป็นบรรพชิต แต่วาจา เพราะการไปจับกษัตริย์จำนวนร้อยนั้น มาแปลงเพศเป็นบรรพชิตไปสถิตย์อยู่ ณ ของท่านมิได้ต่อความเป็นบรรพชิตเลย ไม่ใช่เรื่องง่าย บังเอิญเขาได้พบเพื่อน ที่ใกล้โปริสาท ส่วนโปรสาทได้ยินเสียง ท่านยังเดินอยู่แต่บอกว่า หยุดแล้ว เก่าคนหนึ่ง เพื่อนคนนั้นมีมนต์ที่จะทำ ให้มีกำลังมากและวิ่งได้เร็ว โจรโปรสาท จึงขอเรียนมนต์นั้น เพื่อนของเขาไม่ขัด ข้อง จึงเรียนมนต์จนสำเร็จ จึงกลาย เป็นผู้กล้าหาญใหญ่ มีกำลังและความ เพียรมาก ได้ใช้ความพยายามนั้น จับกษัตริย์ได้จำนวนร้อย แล้วนำไปมัด รวมกันไว้ ณ ใต้ต้นไทรใหญ่ พระเจ้าสุดโสมโพธิสัตว์นั้น โปรสาท มิได้จับเพราะคิดว่าเป็นปฤษฎาจารย์ของ ตนยังเกรงพระทัยอยู่ เมื่อรวบรวมกษัตริย์ ได้จำนวนร้อยตามที่ต้องการแล้วก็เริ่ม ส่วน จะทำพลีกรรมก่อไฟแล้วนั่งถากหลาวอยู่ ฝ่ายรุกขเทวดา เห็นการกระทำ ของโปริสาทแล้วเกิดอาการสะดุ้งใจ เกรง บาปจะตกถึงตน เพราะการที่แผลเขา หายนั้น ตนมิได้ช่วยเหลืออะไรแม้แต่