การสอนศีลของพระภิกษุ : หน้า 93/113

อันศาสนธรรมค้าสอนของ ความปรารถนาดี การาจี้จำไซสอน ภิกษุผู้บัดนี้กลับอาจหาญร่า พระกรุณาอันหาที่สุดมิได้ของพระ พระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นหากจะแจก ศิษย์ของท่าน จะส่งผลย้อนกลับไป เริงในการปฏิบัติธรรมอีกครั้ง ด้วย แจงรายละเอียดออกไปโดยพิสดาร ในทางลบได้ถึงปานนั้น ก็จะประมวลได้มากถึง ME,000 เมื่อท่านไม่สามารถยับยั้ง พุทธองค์ น้อมเศียรเกล้าลงสมาทาน พระธรรมขันธ์ แม้ลำพึงพระวินัย หน่วงเหนี่ยวเกลี้ยกล่อมให้เปลี่ยน ศีลทั้งสามข้อด้วยอาการประหนึ่ง อันเป็นเรื่องเกี่ยวกับศีลของพระภิกษุ ใจได้ จึงตัดสินใจพาพระภิกษุนั้น ได้รับพระราชทานรัตนะฉันมีค่ายิ่ง โดยเฉพาะ ก็ยังมีมากนับได้ถึง 50,000 ข้อ ช่างมากมายเกินสติ เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรง ปัญญาของภิกษุบวชใหม่ผู้นี้เสียจริง ท่านพยายามศึกษาท่องบ่น ยิ่งเรียน ก็ยิ่งรู้สึกว่ามากมายไม่รู้จบ ดังนั้น เพียงเวลาผ่านไปไม่ นาน จิตใจที่อาจหาญร่าเริงมาแต่ต้น ของศิษย์ ก็พลันแห้งฝ่อห่อเหี่ยวไป ทีละน้อย ๆ ในที่สุด ท่านก็มาหวน คิดสมเพชตัวเองว่า “ศีลของพระภิกษุช่างมีมาก ไปเฝ้าพระบรมศาสดา ชีวิต บังเกิดความปีติปราโมทย์เป็น ล้นพ้น ทราบเรื่อง ก็ทรงสอบถามพระ อุปัชฌาย์ถึงวิธีการสอน ครั้นท่าน กราบทูลให้ทรงทราบแล้ว พระบรม ศาสดาจึงตรัสว่า ครั้นแล้วจึงกราบถวายบังคม ลา กลับไปยังที่อยู่พร้อมกับพระ อุปัชฌาย์และพระอาจารย์ ภายในเวลา ๒-๓ วันจาก นั้นมา พระภิกษุรูปนั้นก็ตั้งใจประดับ ประคอง ควบคุมกาย วาจา ใจ อย่างเคร่งครัด มิให้เผลอไผลไป กระทำกรรมชั่วดวงจิตของท่านก็พลัน “ดูก่อนภิกษุ เหตุใดเธอจึง บอกศีลแก่ลูกศิษย์มากนักเล่า ภิกษุ นี่อาจรักษาศีลได้เท่าใดก็พึ่งให้รักษา เท่านั้นเถิด ต่อไปนี้ เธออย่าบอกอะไร ๆ มายจริงหนอ...อย่าว่าแต่จะปฏิบัติ แก่ลูกศิษย์รูปนี้อีกเลย ตถาคตจะ ให้ครบเลย เพียงแค่ชื่อศีล เราก็ ยังจำได้ไม่หมดเสียแล้ว ขึ้นบวช อยู่ต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ คงเป็น พระภิกษุที่ดีไม่ได้เพราะศีลบกพร่อง รู้สึกออกไปมีเมีย มีลูก แล้ว หมั่นทำบุญ ให้ทาน เป็นกำลังของ พระศาสนายังจะดีกว่า.... เมื่อคิดตัดสินใจดังนี้แล้วท่าน ก็หอบหิ้วบริขารต่าง ๆ เป็นต้นว่า บาตรและจีวร เดินคอตกเข้าไปหา พระอุปัชฌาย์ กราบท่านแล้วบอก คืนบริขารทั้งหมด พร้อมทั้งสาร ภาพด้วยใบหน้าเศร้าหมองว่า ท่าน สอนเอง” ตรัสแล้วก็ทรงผินพระพักตร์ ไปทางพระภิกษุบวชใหม่ ทอดพระ เนตรเห็นแววระทดท้อ ระคนเศร้า ผ่องใส ชุ่มชื่น เบิกบาน สามารถ สำเร็จพระอรหันต์ หมดกิเลสโดย สิ้นเชิงได้อย่างอัศจรรย์ ท่านถึงกับเปล่งอุทานออกมา ว่า “เท่านี้เองหนอ เท่านี้เอง หมอง ฉาบฉายอยู่อย่างท่วมท้น แล้ว หนอ ศีลตั้งมากมายก่ายกอง ที่ จึงตรัสให้กำลังใจในเชิงผ่อนปรน พระอุปัชฌาย์อาจารย์บอกแก่เราจน ด้วยพระสุรเสียงอันอ่อนโยนว่า เหลือกำลังรับ ที่แท้พระบรม “ภิกษุ ถ้ามีศีลเพียง ข้อ ศาสดาผู้เลิศล้ำทรงประมวลไว้เพียง เธอจะรักษาได้หรือไม่” ๓ ข้อ เท่านี้เอง” “ได้ พระเจ้าข้า” ท ข่าวพระภิกษุผู้ร้อนรนจะสึก ภิกษุหนุ่มรีบทูลตอบรับอย่าง กลับสำเร็จเป็นพระอรหันต์ได้ด้วย แข็งขัน มั่นใจ แววตาพลันกระจ่าง ใสขึ้นด้วยความหวังทันที “ถ้าเช่นนั้น เธออย่าสึกเลย พระปรีชาสามารถในการย่นย่อศีล วงทวาร มโนทวาร ไม่กระทำกรรม ชั่วด้วยกาย ไม่กระทำกรรมชั่วด้วย ของพระพุทธองค์ แพร่สะพัดไปทั่ว พระอารามในเวลาอันรวดเร็ว พระ ภิกษุทั้งวัดต่างประชุมกันแซ่ซ้อง สรรเสริญ โมทนาสาธุการความเป็น เอกบุรุษของพระบรมศาสดาอยู่ไม่ ที่ท่านอาจารย์บอก จะขอลาสิกขา จงรักษาทวารทั้งสามไว้ คือ กายทวาร ไม่อาจรักษาศีลให้ครบถ้วนได้ตาม กลับไปเป็นฆราวาสตามเดิม พระอุปัชฌาย์และพระอาจารย์ ได้ทราบความประสงค์ของลูกศิษย์ วาจา ไม่กระทํากรรมชั่วด้วยใจ แล้ว ก็ถึงกับนิ่งอึ้งไป คาดไม่ถึงว่า จงรักษาศีล ๑ ข้อนี้เท่านั้นเถิด” 1 ชาดปาก ครั้นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พฤศจิกายน ๒๕๕๕ กัลยาณมิตร ๙๑