หอไตรและปราสาทยอดปรางค์ : หน้า 101/113

ตามลักขณ์เที่ยว ต่อจากหน้า ๘๙ เป็นที่เก็บพระไตรปิฎก และคัมภีร์ธรรมต่าง ๆ จึงเรียกว่า หอไตร “ปราสาทยอดปรางค์นี้น่ารักดีนะคะ” พี่นิภาออกความเห็นพร้อมทั้งถาม “รัชกาลที่ ๙ โปรดฯให้สร้างหรือคะ ฝีมือใครหนองามจริง “หอไตรที่เราเห็นนี้ เป็นของสร้างใหม่ สมัยรัชกาลที่ 5 แทนหลังเดิมที่ชำรุดทรุดโทรม นัยว่าเป็นฝีมือพระยาจินดารังสรรค์ ผู้เคยออก แบบและสร้างอนุสาวรีย์ปรางค์ยอมในสุสาน วัดราชบพิธฯมาก่อน ว่ากันว่า ท่านเป็นลูกศิษย์ เอกสมเด็จกรมพระยานริศรานุวัตติวงศ์นะ” “น้าคะ ด้านโน้นก็มีปราสาทยอดปรางค์ อีกองค์นะคะ รูปร่างเหมือน ๆ กันเลย” “จ้ะ สร้างรูปทรงคล้ายกันด้วยคอนกรีต เสริมเหล็กเช่นกัน ลวดลายสวยงามมาก แต่ยอด ปรางค์ต่างกันนะ เราไปดูกันดีกว่า” เราทั้งสามเดินมายังลานไฟที่ด้านตะวัน ตก ซึ่งมีประสาทยอดปรางค์สีขาวเหมือนกัน ราวกับฝาแฝดแน่ะ ต่างกันก็ยอดปรางค์ที่ประดับ LO (ซ้าย) พระประธาน วัดราชประดิษฐฯ ด้วยพรหมสี่หน้า และหน้าบันก็ต่างกันด้วย กระ ที่เราเคยอ่านเคยเรียนกันมา พระนารายณ์จะ บรรทมอยู่บนหลังพญานาค แต่ที่ฉันเห็นที่ หน้าบันของปราสาทหลังนี้กลับบรรทมสบาย ๆ บนหลังมังกร ครั้งแรกฉันคิดว่าเป็นพระพรหม เสียอีก ก็ยอดเป็นพรหมสี่หน้านี่นา แต่น้าน้อย ว่าเป็นนาร้ายณ์ นารายณ์ ก็ต้องเชื่อสิ ก็ท่าน อ่านมากเรียนมากกว่าเรานี่นา “ทายซิคะ ข้างในมีอะไร” “ไม่ทราบค่ะ พี่นิภารู้ก็บอกมาเถอะน่า” “พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน” พี่นิภาพูดแล้วหัวเราะ “โธ่เอ๊ย ทำเป็นถาม นึกว่ารู้ที่แท้ก็.... “เอาล่ะซีคู่นี้ ไม่ต้องทะเลาะกัน น้า เฉลยดีกว่าข้างในประดิษฐานพระบรมรูปรัชกาล ที่ ๔. หล่อเต็มพระองค์เท่าพระองค์จริงเลย เขาจึงเรียกกันว่า “หอพระจอม” หลังนี้บ้างก็ ว่าเป็นฝีพระหัตถ์สมเด็จกรมพระยานริศฯเอง บ้างก็ว่าฝีมือลูกศิษย์ท่าน อย่างไรก็ตามเขาถือ ว่าปราสาททั้งสองข้างเป็นฝีมือช่างสกุลสมเด็จฯ แหละจ้ะ” “หอระฆังอยู่ไหนคะ” “อยู่ในเขตสังฆาวาสด้านตะวันออกจะ อยากถ่ายรูปใข่มั้ย มาทางนี้สิ” ว่าแล้วน้าน้อยก็ก้าวลงบันได ผ่านประตู ที่กั้นเขตพุทธาวาสและสังฆาวาส ฉันจึงได้รูป แต่มันมัว ๆ ชอบกลเลยไม่ส่งมา สงสัยถ่าน แฟลตมันหมดกระมัง น้าน้อยเห็นว่าเที่ยงแล้ว เลยชวนพวกเรา ไปทานข้าวก่อน แล้วจะพาไปชมวัดราชบพิธฯต่อ แต่ว่าขณะนี้อีกแล้วฉันจึงต้อง say “Good nigth” กับเบญจเสียที ไว้ว่างจะฝอยมาอีกจะ หวังว่าเบญจคงอ่าน จ.ม.ของฉันจน หายเครียดจากการดูหนังสือแล้วนะคะ ส่วน ฉันนะ สบาย...สบายมาก เสียอยู่ ๒ อย่าง คือ คิดถึงเบญจ์แล้วก็เมื่อยมือมากจะ ปราสาทยอดปรางค์ด้านตะวันตกนี้ เป็นรูปพระมหา รักและคิดถึงเบญจ์ทุกวันเลยเชื่อมั้ย นารายณ์บรรทมสินธุ์ ตามวรรณคดีรามเกียรติ์ กันลม hinge po ลักขณา ศกุนะสิงห์ arn พฤศจิกายน ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๙๙