พระเจ้าอโศกมหาราช : หน้า 95/113

พระเจ้าอโศกมหาราช โดย วศิน อินทสระ ทิฏฐานคติ ค ว า ม เ ดิ ม ต อ น ที่ แ ล้ ว พระเจ้าอโศกทรงทราบตัวอย่างการสร้างความดีของบัณฑิตแต่กาลก่อน แล้วทรงมีความศรัทธาเลื่อมใสใคร่จะปฏิบัติตาม ดังเช่น เรื่องราวของพระเจ้าสุดโสม ซึ่งมีเรื่องอยู่ว่า ในอดีตกาลเมื่อครั้งพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังเป็นพระโพธิสัตว์ นามว่า สุดโสม ได้มีเพื่อนร่วมสำนักทิศาปาโมกข์ชื่อ พระเจ้าพรหมทัต ครองราชสมบัติ ณ กรุงพาราณสี ในการเสวยพระกระยาหารของพระเจ้า พรหมทัตจะต้องมีเนื้อทุกมื้อ ขาดเนื้อไม่ได้ เมื่อขาดเนื้อขึ้นมา พ่อครัวคิดหาอุบายเอาเนื้อคนที่ตายใหม่ ๆ ในป่าช้ามาทำอาหาร พระเจ้าพรหมทัตติดใจในรสอาหาร รับสั่งให้พ่อครัวทำมาถวายทุกมื้อ โดยนำเนื้อของนักโทษที่ถูกตัดสินประหารชีวิต เมื่อนักโทษ หมด ก็ให้พ่อครัวเที่ยวฆ่าคนมาทำอาหาร สร้างความเดือดร้อนไปทั่วเมือง ในที่สุดเสนาบดีจับได้ จึงให้เนรเทศพระเจ้าพรหมทัต ไปอยู่นอกเมือง พระเจ้าพรหมทัตพร้อมด้วยพ่อครัวหนึ่งคนไปอยู่ป่าเที่ยวฆ่าคนเป็นอาหาร จนได้รับสมญาว่า “โจรโปริสาท” พฤศจิกายน ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๙๒