การสร้างบารมีและการบรรลุธรรม : หน้า 42/113

ไม่ถ้วน บุคคล ท้องพระมหาสมุทรทั้งสี่ ทุก ๆ พระองค์เลยนับพระองค์ ที่บรรลุนั้นมาสั่งสอนแก่สัตว์โลก นำสัตว์โลกให้บรรลุตาม เริ่มต้นชีวิตของการสร้างบารมีจากผู้ไม่มีอะไร ให้เหมือนกับพามารดาขึ้นสู่ฝั่งโดยปลอดภัย ยังมีบุญเล็กบุญน้อยอย่างพวกเราอย่างนี้ ยิ่งชาติต้น ๆ ธรรมดาไม่ได้มีบุญบารมีมากมายก่ายกอง ยังไม่มีที่พึ่ง แล้วไม่ได้อย่างพวกเราหรอก ดูพระพุทธเจ้าของเรา ภายใน แต่มีความปรารถนาอย่างแรงกล้า พระองค์ปัจจุบันนี้ ตอนที่ท่านเริ่มตั้งมโนปณิธานเป็น เมื่อท่านกล้าคิดที่จะเป็นพระพุทธเจ้าท่ามกลางภัย พระพุทธเจ้านั้น ท่านก็มีชีวิตเหมือนอย่างพวกเราอย่างนี้ พิบัติต่าง ๆ ในทะเล ท่านก็กล้าเปิดเผยความคิดของท่าน ดำเนินชีวิตประกอบธุรกิจทำมาหากินหาเลี้ยงชีพกันไป ท่าน กล้าพูดแล้วก็กล้าทำความดี ตอนนั้นท่านก็ยังไม่ทราบว่า นั่งเรือสำเภาพร้อมกับมารดาของท่าน สำเภานั้นประสบ การปรารถนาเป็นพระพุทธเจ้าจะต้องทำความดีอย่างมาก วาตภัย ท่านลอยคออยู่ในทะเล บนบ่าท่านมีมารดาอยู่ มายทีเดียว มากมายขนาดไหนท่านไม่ทราบ แต่ท่าน ท่านต้องต่อสู้กับคลื่นลมสัตว์ร้ายต่าง ๆ จนกระทั่งเรียว ทราบว่า เมื่อท่านตั้งใจแล้วท่านต้องทำให้ได้ ท่านกล้า แรงของตัวเองหมดลงไปทุกวันทุกวินาที สัตว์ร้ายจะ คิด กล้าพูด แล้วก็กล้าทำ อุปสรรคต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นใน มาทำร้ายท่านเมื่อไหร่ไม่ทราบ จะจมน้ำตายเมื่อไหร่ก็ไม่ ระหว่างการสร้างบารมีที่จะเป็นพระพุทธเจ้านี้ ก็มีเป็น ทราบ ในตอนนั้นท่านไม่รู้จักศูนย์กลางกายด้วยซ้ำไป ปกติธรรมดาของผู้ที่ปรารถนาจะทำความดี โดยเฉพาะ ไม่รู้จักความสว่างภายใน ไม่รู้จักดวงปฐมมรรค ไม่รู้จัก จะเป็นพระพุทธเจ้ายิ่งใหญ่ไพศาลทีเดียว แต่ท่านไม่ได้ กายภายใน ไม่รู้จักธรรมกายเลย ไม่เคยได้ยินได้ฟังมา สนใจอุปสรรคนั้น เพราะท่านคิดว่าอุปสรรคก็เป็นสิ่งธรรมดา ก่อนด้วยซ้ำไปว่าในตัวน่ะมีธรรมกายอยู่ภายในไม่มีที่พึ่งเลย ที่จะต้องเจอ ไม่ว่าจะอยู่ฐานะอันใดก็ตาม จะปรารถนา ในตอนนั้นท่านเกิดความรู้สึกอย่างแรงกล้า มีความ เป็นพระพุทธเจ้าหรือไม่ปรารถนาก็ตาม ปรารถนาที่จะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านอธิษฐาน เพราะฉะนั้นท่านไม่หวั่นไหว นอกจากไม่หวั่นไหวแล้ว ขอให้ท่านได้บรรลุธรรมอันประเสริฐ ที่จะทำให้ท่านพ้น ยังไม่สนใจด้วยซ้ำ สนใจเป้าหมาย ทุกข์ด้วยตัวของท่านเอง เมื่อบรรลุแล้วก็จะได้นำธรรม ๔๐ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๕ จะต้องเจอ อ่านต่อหน้า ๖๐