การช่วยเหลือเพื่อน : หน้า 105/113

ในร้านขายน้ำตรงนั้นดีไหม กำลังคอแห้ง” กัน สั่งน้ำขวดกับน้ำแข็งเปล่าไป “มีเรื่องอะไรบอกกันได้แล้ว แล้ว ผมจึงหันมาถามเขา ยัง” “เอ้อ..คือว่าแม่แฟนของกัน ป่วยหนัก กันกับแฟนอยากขึ้นไป “จะให้ช่วยอะไร” ผมเริ่มใจ เยี่ยมคืนนี้ถ้านายช่วย” ไม่ดี กล้ามเนื้อขาตรงกระเป๋าใส่ เงินเกิดอาการคล้ายกระดูก ผมนับเงินส่งให้เขาตาม ไปทันที “ครับ ขอบคุณ” ตกเย็นได้เวลาผมรีบโทรศัพท์ “ฮัลโล” “ประดิษฐ์ใช่ไหม กันปูชน นะ” ผมดีใจที่ได้ยินเสียงเขา “ไม่ใช่ ประดิษฐ์กลับไปแล้ว ครับ” “แกนั่นแหละประดิษฐ์ กัน จ่าเสียงแกได้” “จำได้ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะ “กันอยากขอยืมเงินสักสอง จำนวนที่บอก พร้อมกับกำชับแล้ว พันวันนี้เงินเดือนนายออกใช่ไหม” กำชับอีกว่าให้รีบเอามาคืน อย่า มันรีบพูดดักคอไว้ก่อน “แฟนนายเป็นคนจังหวัดไหน ทำไมต้องใช้เงินตั้งเยอะตั้งแยะ” “เชียงราย สองพันไม่มาก มายอะไรหรอก ค่ารถไปกลับ สองคนตั้งเท่าไหร่ แล้วยังค่าของฝาก ต้องช่วยค่ารักษาค่ายาให้แม่เขาอีก ด้วย สองพันจะพอหรือเปล่าก็ไม่รู้” ทำให้ผมเดือนร้อนไม่มีที่อยู่อาศัย กันยังไม่มีเงินใช้หนี้แก” เขาพูดได้ ชัดเจนดีมาก “ก็ไหนแกว่าสิ้นเดือน” “ใช่ แต่ไม่ได้บอกว่าเดือน ไหน อย่าใจร้อนนักชีวะ ไม่เบี้ยวหรอก มีเมื่อไหร่จะเอาไปให้ อย่าทวงล่ะ “รับรองเพื่อน ขอบใจมาก” แล้วมันก็เดินออกจากร้านไป ผมเริ่มรู้สึกไม่สบายใจตั้งแต่ เงินออกจากกระเป๋า มันรำคาญ แค่นี้นะเพื่อน สิ้นเดือนผ่านไปสองวันแล้ว ผมเศร้าสลดหดหูมาตลอด มาให้เห็น ผมพยายามติดต่อทาง เพราะคำพูดของเพื่อน ผมบอก “นายก็อย่าซื้อของฝากไปสิ ทั้งประดิษฐ์และเงาของเขาไม่ผ่าน เก็บเงินไว้ไปช่วยค่ารักษาพยาบาล เขา กวา” “ตกลงนายช่วยใช่ไหม” มัน ทําท่าทางว่าดีใจ “ไม่ใช่ช่วย จะให้ยืม แต่ว่า นายจะเอามาคืนกันเมื่อไหร่ สิ้นเดือน กันต้องจ่ายค่าเช่าห้องเขานะ อย่า ลืม” “กันรู้ว่า สิ้นเดือนเงินเดือน ออกกันจะรีบเอามาคืน นายจ่าย ค่าเช่าตอนต้นเดือนนี่ ทันถมเถไป” โทรศัพท์ไปที่ทำงานเขาหล งานเขาหลายครั้ง ตัวเองว่า ต่อไปนี้จะไม่คบกับมันอีก คนรับสายบอกว่าเขาไม่อยู่ “เขายังทำงานอยู่หรือว่าลา ออกไปแล้ว” ผมบังคับเสียงโกรธ เอาไว้ขณะที่ถาม เพื่อไม่ให้เสีย มารยาทซึ่งนาน ๆ จะมี “ยังอยู่ค่ะ แต่เขาไปช่วย แผนกอื่น เย็น ๆ ก่อนงานเลิกคุณ โทรมาใหม่สิคะ” เสียงหวาน ๆ ทำให้อารมณ์ของผมค่อยเย็นลง ผมกลับห้องพักแต่ละวันแบบคน ขวัญผวา กลัวว่าเจ้าของบ้านจะมา เรียกเก็บค่าเช่า “เขาจะยอมให้เราผัดไป เดือนหน้าไหม เขาจะไล่เราออก ไหม ถ้าเขาให้ผัดไปเดือนหน้าล่ะ เราจะไปเอาที่ไหนมาจ่ายทั้งสอง เดือน.....” จิปาถะที่ผมหมกมุ่นคัน คิดมาถามตัวเอง พฤศจิกายน ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๑๐๒