การสาบานและความเชื่อ : หน้า 99/113

หลุดจากปากมัจจุราชแล้วจะวิ่งกลับมา คือหอกและดาบเช่นนี้ ข้าพเจ้าพ้นจาก มั่นคงแก่โปริสาทว่าจะกลับมาอย่างแน่ หามัจจุราชอีก เหมือนคนที่พ้นจากปาก ท่านแล้วจะไปหาพราหมณ์ ที่ข้าพเจ้า นอน พร้อมแถมว่า “ท่านรู้จักข้าพเจ้า เสือแล้วไฉนจะวิ่งเข้าไปกอดคอเสือ เมื่อ สัญญาว่าจะไปหาเขาเพื่อมิให้มีหนี้สิน มาตั้งแต่เยาว์วัย อย่าว่าแต่คำเท็จเลย ปล่อยให้ท่านกลับไป ข้าพเจ้าไม่เชื่อว่า สัญญาแก่พราหมณ์นั้นแล้ว ข้าพเจ้าจัก แม้คำล้อเลียนข้าพเจ้าก็ไม่เคยพูด ยิ่ง ท่านจะกลับมาอีก” กลับมาหาท่าน” บัดนี้ข้าพเจ้าดำรงอยู่ในรัชสมบัติเป็น พระโพธิสัตว์ได้สดับดังนั้น มี ลำดับนั้น โจรโปรสาทคิดว่า พระเจ้าแผ่นดินด้วยแล้ว ข้าพเจ้าจักพูด พระอาการประหนึ่งพญาไกรสรสีหราช สุตโสมนี้กระทำการสาบานในสิ่งที่กษัตริย์ เท็จได้อย่างไร” ไม่หวาดหวั่นต่อภัยในป่ากว้าง จึงตรัส ไม่กล้าทำ จะคิดไปถึงว่าสุดโสมจะกลับ ตอบว่า เมื่อพระโพธิสัตว์เสด็จถึงพระ มาหรือไม่กลับมา เราเองก็เป็นกษัตริย์ นครแล้ว จึงตรัสให้นำพราหมณ์นั้นเข้า “คนมีศีลบริสุทธิ์ ย่อมไม่กลัว เหมือนกัน หากสุดโสมไม่กลับมา เรา เฝ้าให้นั่งบนที่สูง พระองค์เองถือเอา อาสนะต่ำกว่าเพราะความเคารพในธรรม ใครฟังสตารหาคาถา “ขอพระองค์ ผู้ทรงเป็นพระเจ้า พราหมณ์ได้น่าคาถา ซึ่งได้สดับ ตาย ส่วนคนลามก บัณฑิตติเตียน จักกรีดลำแขนของเราเอาเลือดทำพลี ย่อมกลัวตาย คนที่กล่าวเท็จเพราะ กรรมแก่เทวดาได้ จึงกล่าวว่า ของรักใดๆ ของรักนั้นไม่อาจคุ้มครอง รักษาเขามิให้ตกนรกได้ มหาราช! แผ่นดินอันประเสริฐ จงเสด็จกลับไป มาจากพระกัสสปทศพลมากล่าว ณ แม้ดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ จะพึงตกลง เพื่อรักษาสัตย์ในการนัดหมายกับพราหมณ์ บัดนั้นว่า ไปในแผ่นดิน ลมจะพึ่งพัดภูเขาให้ และขอให้เสด็จกลับมา” ล้ม แม่น้ำจะพึงไหลทวนกระแสได้ แต่ข้าพเจ้าพูดเท็จมิได้เลยนะราชา หากฟ้าจะฟังแตกทำลายลง ทะเลจะพึ่งแห้งเหือด แผ่นดินจะพึ่ง พลิก เมรุบรรพตจะพึ่งล้มราบลง ข้าพเจ้าก็พูดเท็จไม่ได้” แม้พระโพธิสัตว์จะตรัสอยู่อย่างนี้ โจรโปรสาทก็ไม่เชื่อ ลำดับนั้นพระโพธิ สัตว์จึงทรงดำริว่า โปรสาทนั้นไม่เชื่อเรา เราจักให้เธอเชื่อด้วยคำสาบาน แล้ว ตรัสว่า “ดูก่อนสหายโปริสาท ท่านจง ให้ข้าพเจ้าลงจากบ่าก่อน ข้าพเจ้าจะ ทําคําสาบานให้ท่าน” ครั้นโปริสาท ยกลงจากบ่าให้อยู่ ณ ภาคพื้นแล้ว พระ โพธิสัตว์จึงตรัสว่า “ข้าพเจ้าจักจับดาบและหอกแล้ว สาบานว่า หากข้าพเจ้าพูดอสัตย์ต่อท่าน ต่อไปขอข้าพเจ้าอย่าได้บังเกิดในตระกูล กษัตริย์ อันมีการระแวดระวังด้วยอาวุธ “๑. ข้าแต่พระเจ้าสุดโสม การ พระโพธิสัตว์ทรงให้ปฏิญาณอัน สมาคมด้วยสัตบุรุษแม้เพียงครั้งเดียว