ข้อความต้นฉบับในหน้า
บรมพุทโธ
เรื่องราวของภพภูมิ
พุทธศาสนา นักหนาในเรื่อง ความดี ความชั่ว และภพชาติ ว่า
เป็นสิ่งที่ไม่อาจตัดขาดจากกันได้ เพราะเป็นพฤติกรรมต่อเนื่อง
ส่งผลเชื่อมโยงซึ่งกันและกันประหนึ่งลูกโซ่ บนพื้นฐานของเหตุ
และผลของการทำดีย่อมได้ดี ทำชั่วต้องได้ชั่ว
บรมพุทโธ ซึ่งเป็นปรัชญา-สถาปัตยกรรมที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่ง
ย่อมทำหน้าที่นำเสนอความเป็นไปแห่งปรัชญาของภพภูมิ ดัง
กล่าวนี้
รก สวรรค์ เป็นเรื่องธรรมดา พุทธปรัชญา ทั้งเชิงทฤษฎี และปฏิบัติ
ของภพภูมิที่ชาวพุทธทุกคนรู้จัก ที่นักวิชาการปัจจุบันไม่สามารถเอื้อม
- และเข้าใจ เพียงแต่ครั้งนี้เรา
มาพิจารณากันให้ลึกลงไปอีกนิด ใน
นิยามของเจดีย์ สถาปัตยกรรมที่ทำ
หน้าที่ส่งถ่ายเนื้อหาแห่งพุทธปรัชญาไว้
ด้วยเส้นสาย และโครงสร้าง
ปัญญาเข้าไป ณ จุดนั้นได้ ทำให้ไม่
ว่าใครก็ตาม ไม่สามารถให้ข้อสรุปได้
อย่างมั่นใจในความถูกต้อง
เพียงแต่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนมองเห็น
และเข้าใจเหมือนกัน นั่นคือเรื่องราว
พุทธปฏิมากร หรือสิ่งก่อสร้างใด ๆ
ที่เป็นสื่อไปยังเรื่องราวที่เกี่ยวเนื่องกับ
พระพุทธองค์ ข้อมูลจริงอันนี้ ทำให้
นักวิชาการทุกคนเห็นประจักษ์พ้องกัน
ว่า จุดสุดยอดของเนินดินไพศาลนี้ จะ
ต้องถูกกำหนดให้เป็นจุดสูงสุดของ
ภพภูมิ หรือสูงสุดของจักรวาล เป็นที่
แม้ว่าจนกระทั่งบัดนี้ ข้อสรุป ของภพภูมิที่ผู้สร้างบรรจงบรรจุไว้ใน อยู่ที่ฟักตัวของการดำเนินจิตให้ละเอียด
ในเนื้อหาของพุทธปรัชญา ตลอดจน ทุกๆ ขั้นตอน
ยุคสมัยอิทธิพลของความเชื่อที่ส่งมา ราชวงศ์ไศเลนทร หรือผู้เป็น
เป็นรูปลักษณะโครงสร้าง ยังไม่อาจ ใหญ่แห่งภูผา “Lords of the Moun-
สรุปและไม่สามารถสรุปได้ ด้วยเหตุผล tain” ผู้ได้ชื่อว่าลงมือก่อสร้างบรมพุทโธ
สำคัญประการหนึ่งนั่นคือ บรมพุทโธ มีความเชื่อว่า ภูเขาคือพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์
ย่อมสร้างจากความเข้าใจอันลึกล้ำของ ที่สุด ควรจะเป็นแต่ที่ประดิษฐานพระ
โดย เกษมสุข ภมรสถิตย์
(ใส)
อ่อนจนสามารถหลุดออกไปจากความ
โน้มเหนี่ยวของจักรวาล ซึ่งก็คือปลาย
สุดของเจดีย์องค์เอก พุ่งตัวหลุดออก
ไปจากเส้นโค้งที่ครอบคลุมทั้งหมดของ
บรมพุทโธไว้ (ดูภาพที่ ๑-๒) ภาพ
ส่วนภายในองค์เจดีย์ที่มีพระ
(we got
กรกฎาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๕๕