คุณธรรมของนักรบ : หน้า 78/113

แต่ด้วยความมีวินัยอันได้ฝึกปรือมาอย่างดีเยี่ยม คอยืดขึ้นสุดช่วง สุนัขจ่าฝูงเห็นช่องทางสะดวกก็ และความศรัทธาเชื่อมั่นที่มีต่อพระราชาของตน เอียงคอหมายจะงับพระศอให้ถนัดถนี่ แต่ยังไม่ จึงทำให้ทุกคนเชื่อฟังและกล้าสละชีวิตทนข่มใจ ทันที่มันจะงับได้ พระเจ้ามหาสีลวราชก็ทรง ยอมให้ข้าศึกมัดลากมาฝังดิน เผชิญความตาย กดพระหนุ ลงหนีบส่วนคอของมันไว้แน่นราวกับ แต่โดยดี ทั้ง ๆ ที่มิใช่ผู้อ่อนแอไร้ฝีมือ กำลังของหีบยนต์ ครั้นเวลาค่ำคืนมาถึง ฝูงสุนัขจิ้งจอกที่เคย เมื่อสุนัขจิ้งจอกถูกหนีบคอตรึงแน่นอยู่ มากัดกินซากศพมนุษย์ในป่าช้านั้นเป็นประจำ ก็ อย่างนั้น มันตกใจสุดขีด ทั้งเจ็บ ทั้งกลัวตาย จึง เข้ามาหาซากศพกินตามเคย เมื่อพวกมันเห็นศีรษะ แผดเสียงร้องโหยหวนกึกก้องไปทั่วป่าตาเหลือกลาน คนโผล่เกลื่อนอยู่เต็มป่าช้าเช่นนั้น ก็เข้าใจว่าเป็น ดิ้นสะบัดอยู่ไปมา ซากศพจำนวนมหาศาล จึงต่างวิ่งกรูกันเข้า มาด้วยความดีใจและหิวกระหาย สุนัขบริวารได้ยินเสียงร้องโหยหวนก็ตกใจ พากันคิดว่านายของมันคงถูกคนที่เห็นแค่คอ จับ พระเจ้ามหาสีลวราชทรงคาดคะเนถึงภัย ที่ ตัวได้แล้ว ต่างไม่กล้าเข้าใกล้พวกอำมาตย์ พากัน จะเกิดขึ้นในป่าช้านี้มาก่อนแล้ว จึงทรงนัดแนะ เผ่นหนีเอาตัวรอดไปจนหมด อุบายเอาตัวรอดให้แก่นักรบของพระองค์ไว้ล่วงหน้า สุนัขจิ้งจอกจ่าฝูงพยายามดิ้นรนเอาตัวรอด ครั้งฝูงสุนัขจิ้งจอกพากันวิ่งตรงรี่เข้ามาก็ทรงทำ จนสุดกำลัง เท้าทั้งสี่ของมันตะกุยดินร่วน ๆ ที่ฝัง สัญญาณให้เปล่งเสียงตวาดขึ้นพร้อม ๆ กันเสียงนั้น กลบพระราชาไว้จนกระทั่งกระจัดกระจายออกเป็น ดังกึกก้องไปทั้งป่าช้า ฝูงสุนัขได้ยินก็ตกใจเผ่นหนี วงกว้าง แต่ถึงมันจะดิ้นสะบัดอย่างไร ก็มิอาจ เตลิดไป แต่ครั้นเมื่อมันเหลียวหลังกลับมาดู ไม่ หลุดออกจากการกดด้วยพระหนุของพระเจ้ามหา เห็นมีใครไล่ตาม จึงพากันย้อนกลับมาใหม่ สีลวราชไปได้ มันดิ้นรนสะบัดตัวไปมาอย่างไม่ พระราชาและหมู่อำมาตย์ทหาร ก็ตะเพิด หยุดยั้ง มันด้วยวิธีนั้นอีก มันก็เตลิดไปอีก เป็นอยู่อย่างนี้ ด้วยพละกำลังดังช้างสารของพระเจ้ามหา ถึง ๓ ครั้ง ฝูงสุนัขเริ่มรู้แล้วว่าศีรษะคนเหล่านั้น สีลวราช ที่ทรงกดคอสุนัขจิ้งจอกไว้ ประกอบกับ ทำเสียงได้อย่างเดียว แต่เข้ามาทำร้ายมันไม่ได้ ร่างกายอันใหญ่โตล่ำสันของสุนัขจิ้งจอกจ่าฝูงที่ และก็คงหนีมันไปไม่ได้เช่นกัน พวกสุนัขจึงเดิน ดิ้นรนไปมา ทำให้ดินปากหลุมที่กลบพระวรกาย เข้ามาหา แม้จะทำเสียงเอะอะอย่างไร ๆ มันก็ ของพระองค์หลวมขึ้นพอจะขยับพระองค์ได้แล้ว ไม่ยอมหนีไปอีก เจ้าตัวจ่าฝูงตรงรี่เข้ามาหาพระเจ้า จึงทรงเงยพระหนูขึ้นปล่อยสุนัขจิ้งจอกให้วิ่งหนีไป มหาสีลวราช ส่วนตัวอื่น ๆ ยังไม่แน่ใจ ก็รี ๆ รอๆ แล้วทรงโคลงพระวรกายไปมาจนปากหลุมหลวม ตั้งท่าจะรี่เข้าใส่พวกอำมาตย์ทั้งพันนายด้วย แล้วทรงยกพระหัตถ์ทั้งสองพ้นจากดิน พระเจ้ามหาสีลวราชนั้น แม้พระวรกายของ เหนี่ยวปากหลุมยันพระวรกายขึ้นมาได้ แล้วทรง พระองค์จะทรงถูกฝังอยู่ในดิน มิอาจทรงขยับ เปล่งพระสุรเสียงพระราชทานกำลังใจแก่บรรดา เขยื้อนต่อสู้ได้ก็ตาม แต่ก็คงมีพระสติมั่นคง และ อำมาตย์ทั้งหลายให้มีขวัญดี ทรงมีพระปัญญาเป็นเลิศ ทรงฉลาดในอุบาย เมื่อ ทรง ครั้นแล้ว ทรงฉุดอำมาตย์ทั้งหลายให้ขึ้นจาก สุนัขจิ้งจอกแยกเขี้ยวตรงรี่เข้ามา ก็ทรงเงยพระ หลุม เมื่อทุกคนขึ้นมาได้แล้ว จึงพากันพักผ่อนให้ ๒๖ กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๓๖