เรื่องราวแห่งพระอริยสาวก : หน้า 89/113

จากจุดเริ่มต้นแห่งความปรา ในการที่จะได้เป็นพระโอรสของพระ พุทธเจ้าพระองค์หนึ่ง ด้วยศรัทธา ด้วย ดวงใจที่พร้อมพลีสู่การบำเพ็ญมหา กุศล สั่งสมบุญบารมีเนานานนับภพ นับชาติไม่ถ้วน กว่าจะได้มาบังเกิด เป็นพระราหุล โอรสแห่งเจ้าชาย- สิทธัตถะบรมโพธิสัตว์ และที่สุดแห่ง ชีวิตในสังสารวัฏฏท่านได้บรรลุธรรม อันสูงสุดสิ้นแล้วซึ่งอาสวะกิเลสทั้ง เรื่องราวแห่งพระ เรื่องราวแห่งพระอริยสาวก ผู้ทรงคุณอันประเสริฐในพระพุทธ ศาสนาเป็นสิ่งที่พวกเราชาวพุทธควร จะได้เรียนรู้และจดจำเป็นแบบอย่าง ในการสร้างความดี นอกเหนือไปจาก พุทธประวัติ เพราะนอกจากจะได้ ทราบถึงประวัติความเป็นมาอันเป็น เครื่องสนับสนุนว่า ท่านเหล่านั้นมี ชีวิตปรากฏอยู่จริง เมื่อครั้งพุทธกาล แล้ว ยังได้ทราบถึงเกียรติคุณของ พระอริยสาวกผู้ทรงคุณความดีเป็น เอกในพระพุทธศาสนาว่าท่านดำเนิน ปวง นำพาสรรพสัตว์ทั้งหลายข้าม ชีวิตผ่านพ้นอุปสรรคได้อย่างไร กว่า ฝั่งคือนิพพานไปเป็นจำนวนมาก ที่จะบรรลุเป้าหมายสูงสุดของชีวิตคือ หมดกิเลสเข้าสู่กระแสพระนิพพาน เมื่อหนึ่งแสนกัปล่วงมาแล้ว ในที่สุด ตรงกับพุทธกาลแห่งพระปทุมุตตร ศาสดา พระราหุลเถระท่านเกิดเป็น ถามผู้มาขอเลย พอมีผู้มาขอก็จัด เถระ ณ เมืองหงสวดี แล้วส่งให้ไป บุตรของคฤหบดีร่วมกับพระรัฏฐบาล สิ่งของใส่ลงในภาชนะของผู้ขอทันที วันหนึ่ง บุตรคฤหบดีทั้งสอง เมื่อบุคคลทั้งสองเจริญวัยขึ้น และบิดาได้ล่วงลับไปแล้ว ทั้งสอง ได้ชวนกันออกไปอาบน้ำนอกบ้าน จึงได้รับมรดกที่ตกทอดมานั้นทั้งหมด ขณะนั้น มีดาบสผู้มีฤทธิ์มาก ๒ ตน และเห็นว่า ทรัพย์สมบัติที่ได้มานั้น เหาะมาจากป่าหิมพานต์ แล้วยืนอยู่ มากมายจนนับไม่ถ้วน บรรพบุรุษผู้ ณ ที่ตรงข้ามกับบุคคลทั้งสอง ล่วงลับ ก็ไม่มีใครสามารถเอาติด ดาบสทั้งสองกำลังเตรียม ตัวไปได้เลยแม้แต่คนเดียว ทั้งสอง เครื่องบริขารเพื่อไปภิกขาจารที่หมู่ จึงคิดหาวิธีการที่จะนำทรัพย์เหล่านี้ บ้าน บุตรคฤหบดีเข้ามาทำความ ติดตัวไปในอนาคตกาล จึงให้ตั้ง เคารพ นำไปที่บ้านของตน แล้วจัด โรงทานบริจาคมหาทานแก่คนกำ พร้าและคนเดินทางไกล เป็นต้น แต่การบริจาคมหาทานของ บุคคลทั้งสองนี้มีข้อแตกต่างกันคือ ภัตตาหารถวาย จากนั้นเป็นต้นมา ก็ได้นิมนต์ให้ดาบสทั้งสองมาฉันที่ บ้านของตน ๆ เป็นประจำ ส่วนดาบสทั้งสองท่านนี้มีที่ | คนหนึ่ง ก่อนจะให้ทานต้องถาม พักในเวลากลางวันต่างกัน คือ ก่อนว่า ต้องการสิ่งใด แล้วจึงจัด ดาบสท่านหนึ่งเป็นผู้ขี้ร้อน ชอบลง สิ่งนั้นให้ ส่วนอีกคนหนึ่งไม่เคย ไปพักกลางวันในนาคพิภพภายใต้ มหาสมุทร ด้วยอานาจแห่งฤทธิ์ และ เมื่อมาฉันภัตตาหารที่บ้านของอุปัฏ ฐากของท่าน ท่านจะกล่าวคำอนุ โมทนาทานว่า “ขอให้อุปัฏฐากของ เรา จงได้ที่อยู่เช่นสมบัติของพญา ปฐวินทรนาคราชเถิด” ตั้งแต่นั้นมา กุฎมพี่ผู้เป็นอุปัฏฐาก จึงตั้งใจอธิษ ฐานเช่นนี้ทุกครั้งที่ถวายทาน ส่วนดาบสอีกท่านหนึ่ง ไป พักผ่อนกลางวันในวิหารที่ว่างเปล่า บนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ได้เห็นทิพย สมบัติของท้าวสักกเทวราชทั้งเวลา ไปและมา ฉะนั้นเวลากล่าว อนุ โมทนาทานแก่อุปัฏฐากของตน จึง กล่าวว่า “ขอให้อุปัฏฐากของเรา จงได้ที่อยู่ดังวิมานของท้าวสักกเทว ราชเถิด” กุฎมพี่ผู้เป็นอุปัฏฐาก จึง ตั้งใจอธิษฐานเป็นท้าวสักกเทวราช ตลอดมา เมื่อบุตรคฤหบดีทั้งสองละ จากภพชาตินั้นแล้ว ก็ไปเกิดในที่ที่ ตนตั้งความปรารถนาไว้ คนหนึ่ง ไปเกิดเป็นพญาปฐวินทรนาคราช ส่วนอีกคนหนึ่งไปเกิดเป็นท้าวสักก เทวราชหรือพระอินทร์ พญานาคปฐวินทร เมื่อเกิด ในนาคพิภพแล้ว มองเห็นรูปร่างของ ตนก็เกิดความเสียใจ เพราะกำเนิด ของนาคนี้ ต้องไปไหนมาไหนด้วย ท้อง ขณะนั้นพวกนางนาคที่มี คทมร่าง- กายประดับตกแต่งอย่างสวยงามดี แล้ว ได้มาบรรเลงดนตรีขับกล่อม ขึ้นในทิศทั้งปวง พญานาคปฐวินทร ก็ละอัตตภาพจากนาคมาเป็นมานพ กรกฎาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๘๗