การเป็นโจรและการช่วยเหลือ : หน้า 76/113

ของชาวบ้าน ทำไมไม่คิดจะทำมาหากินโดยสุจริต เล่า...?” “พวกข้าพระพุทธเจ้ายากจน ไม่มีที่ดิน ไม่มี ทรัพย์สินเงินทองจะลงทุนทำมาค้าขายอะไร จึง ต้องปล้นเขากินอย่างนี้” พวกโจรปลอมกราบทูล “เอาเถอะถ้าพวกเจ้ายากจนไม่มีจะกินจริงๆ เราจะให้เงินทองพวกเจ้าไปทำทุนสร้างเนื้อสร้างตัว ประกอบอาชีพสุจริต จะได้ไม่ต้องเป็นโจรอีกต่อไป 4 พระเจ้าโกศลทรงสดับฟังแล้ว ก็ไม่ทรงเชื่อ การเป็นโจรเที่ยวปล้นฆ่าเขานั้นเป็นบาป นอกจาก ในเมืองพาราณสีมาก่อน จึงตรัสสำทับว่า พวกเจ้าเองก็จะเดือดร้อนด้วย ต้องหลบซ่อน เกรง สนิทนักเพราะทรงเห็นว่าอำมาตย์ผู้นี้เคยรับราชการ จะสร้างความเดือดร้อนให้แก่ผู้อื่นแล้ว ตัวของ “ที่เจ้าพูดอย่างนี้ เจ้าจะเข้ามาสอดแนมเมือง กลัวอาญาแผ่นดินเมื่อยังมีชีวิตอยู่ แม้ตายแล้วก็มี โกศลหรืออย่างไร...?” ทุคติเป็นที่ไป” - เมื่อพระเจ้ามหาสีลวราชพระราชทานโอวาท “หามิได้พระเจ้าข้า ข้าพระพุทธเจ้ากราบทูล ด้วยความจริงใจ หากพระองค์ไม่ทรงเชื่อ ก็ทรง ทดลองส่งทหารที่ไว้วางพระทัย ปลอมเป็นโจรไป เหล่านั้น แล้วทรงปล่อยไป ปล้นหมู่บ้านชายแดนเมืองพาราณสีดูสักครั้ง เมื่อ ทหารปลอมพวกนี้ถูกจับตัวไปเฝ้าพระเจ้ามหาสีลว แล้ว ก็พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์ให้แก่คน พวกโจรปลอมจึงกลับไปกราบทูลเรื่องราว ทั้งหมด ให้พระเจ้าโกศลทรงทราบโดยละเอียด ราชแล้ว ทรงมั่นพระทัยได้เลยว่า แทนที่จะได้รับ พระเจ้าโกศลก็มีพระทัยสอดคล้องตามค่ายุยงของ โทษ กลับจะได้รับพระราชทานทรัพย์สินส่วนพระ อำมาตย์ชั่วว่า พระเจ้ามหาสีลวราชเป็นกษัตริย์ที่ องค์ แล้วปล่อยตัวกลับมาอีกด้วย เพราะพระเจ้า มหาสีลวราชทรงขลาดกลัว เกรงว่าพวกพ้องของ โจรที่ถูกจับตัวไว้จะตามมาแก้แค้น จึงมักต้องเอา ใจโจรเสมอ พระเจ้าข้า” อำมาตย์ชั่วกราบทูล - พระเจ้าโกศลไม่ทรงเชื่อนัก อ่อนแอ แต่ก็ยังไม่ทรงแน่พระทัยนัก จึงส่งทหาร ไปทดลองใหม่อีกครั้ง คราวนี้ให้ไปดักปล้นหมู่บ้าน ชานเมืองใกล้พระนคร เหตุการณ์ก็คงเป็นไปอย่างคราวแรกอีก คือ แต่ทรงเห็น พระเจ้ามหาสีลวราชได้พระราชทานทรัพย์ให้ อำมาตย์กราบทูลอย่างแข็งขัน ก็ทรงคิดว่าจะ แล้วปล่อยโจรไปลงส ทดลองดู จึงส่งทหารกลุ่มหนึ่งปลอมเป็นโจรไป * แม้พระเจ้ามหาสีลวราชจะทรงปล่อยโจรถึง ปล้นหมู่บ้านชายแดนเมืองพาราณสี สองครั้งแล้ว พระเจ้าโกศลก็ยังไม่ทรงแน่พระทัยว่า เหตุการณ์ก็เป็นจริงอย่างที่อำมาตย์ชั่ว พระเจ้ามหาสีลวราชจะไม่ทรงต่อสู้ หากถูกแย่ง กราบทูล เพราะเมื่อโจรปลอมของพระเจ้าโกศล ชิงราชสมบัติ คราวนี้ทรงให้ไปปล้นชาวบ้านถึงใน ถูกจับตัวไปถวายพระเจ้ามหาสีลวราชแล้ว พระ เมืองเลยทีเดียว องค์ทรงซักถามคนเหล่านั้นว่า - เหตุการณ์ก็คงเป็นเช่นเดิมอีก พระเจ้าโกศล “เหตุใดพวกเจ้าจึงพากันมาปล้นทรัพย์สิน ทรงดำริว่า ๒๔ กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๓๖