คำสัญญาและความจริงใจ : หน้า 9/112

Ą y ñ u Q ð | u เขาอธิบายถึงคำว่าคำสัญญา ไม่จำกัดกาลเวลา ไม่แยกว่าต้อง เป็นที่วัดที่บ้าน หรือต้องแยกว่า แต่อยู่ทีคําสัญญา อยากพูด ธรรมะนั้นเป็นอกาลิโก คือ คือความรู้สึกจริงใจ ที่บริษัทผู้ผลิต เพียงแต่เราทราบว่า บริษัทหนึ่ง ทำให้น้ำในลำคลองเสียหายอย่าง คนบนโลกคือคนที่มีปัญหา ถ้าเป็นเจ้านาย และถ้าเป็นลูกน้อง ก็ต้องทำงานเพื่อได้งาน ไม่ใช่คิด แต่จะเบื่องาน เอาแต่จะเลือกรู้แต่ เรื่องดี ๆ โดยที่ไม่ใช้ใจเสาะหาว่า สิ่งที่น่าเบื่อนั้นเราเองก็เคยทำมา ก่อน วันนี้เราก็อาจทำเรื่องน่าเบื่อ มีต่อผู้ซื้อ อะไรคือความจริงใจ พูดกับคนในวัด คนในบ้าน เพราะ คนก็คือคนบนโลก มาก คิดว่าคุณคงมีความรู้สึกไม่ ปัญหาที่พบมากจนเป็นปัญหาหลัก ให้คนอื่นเมื่ออยู่ ถ้าเราเข้าใจตน อยากซื้อสินค้าของเขาแล้ว ถึงแม้ คือ คนไม่เข้าใจคน ต่อส่วนรวม เราก็จะเข้าใจว่า เราเองก็คงเป็น ว่าคลองนั้น จะไม่อยู่ตรงหน้าบ้าน เพราะทุกคนคาดหวังว่าคน ตัวน่าเบื่อของใคร ๆ เช่นเดียวกัน คุณ นี่แหละครับคำสัญญา คือ อื่นจะต้องมาเข้าใจตน ความรู้สึก คนเขาขอร้องมาตั้งนานแล้ว ทำ เป็นสัญญาทางใจว่าจะเอาคุณภาพ กลัวว่า คนจะไม่มาเข้าใจตนก็คือ ไมเราไม่ท่าเพื่อเขาบ้าง แต่เพียงอย่างเดียวมาขายไม่ได้ แต่ กลัวตัวเองมีคุณค่าน้อยลงไป ธรรมะจึงไม่ใช่แค่อยากรู้ รู้ ต้องรวมทั้งหมดของบริษัทที่ปฏิบัติ แล้วพยายามรักษาคุณค่านั้นด้วย แล้วเอาไปวัดคุณค่าอะไร คืออะไร การผลักไสคน ที่ไม่เข้าใจคุณค่า ให้ใจคอยแต่ผลักไสคนโน้นคนนี้ อาจารย์ของผมที่สอนเรื่อง ของตน ถ้าผลักไสไม่ได้ก็จะหนี คนเข้าใจคนย่อมทำงานเข้าใจงาน เกี่ยวกับงานสื่อสารมวลชนบอกแก่ ออกมา จึงมีคนจำนวนไม่น้อย เพราะทุกงานที่เราทำ หากคิดเป็น ผมว่า อย่าดูถูกคนที่ชมผลงานว่า ขัดแย้งกัน มีทุกวงการ แม้แต่ งานทุกงานย่อมสอนคนให้เข้าใจตน ไม่มีความคิด ขอให้เข้าใจเขาอย่าง วงการของคนที่ได้ชื่อว่า ทำงาน และเมื่อเราเข้าใจตนก็จะเป็นคนที่ ถ่องแท้ว่า เขาคือใคร แล้วคุณป้อน เสียสละระดับชาติ ระดับจังหวัด อยู่เหนือความขัดแย้ง และไม่เอา ให้เขาตรงกับพื้นเพ วัฒนธรรมของ และเพื่อให้น้ำหนักของคุณ พิมเสนไปแลกกับเกลือ แต่สามารถ เขา เข้าใจอารมณ์เขา แล้วคุณจะ ค่าตนได้รับการยอมรับก็จะอ้างว่า เอาเกลือไปขายเป็นเพลงได้ คือเอา ชนะใจเขาได้เสมอ และนี่ก็คือ เป็นนโยบาย เป็นวัตถุประสงค์ของ ปัญหามาคิดให้เกิดปัญญายิ่งขึ้นไป หนึ่งในค่าสัญญา จริงไหมครับ.... เจ้านาย เป็นความเหมาะสมทั้งที่ นี่ก็เป็นหลักธรรมที่ท่าน เป็นความรู้สึกส่วนตัว เมตตานันโทภิกขุเคยกล่าวไว้นาน ความกลัวนี้เรียกว่า ยังไม่ แล้วว่า กัลยาณมิตรจงพูดในสิ่งที่ เข้าใจตน เพราะถ้าเข้าใจตนก็จะ เขาอยากฟัง ไม่ใช่พูดในสิ่งที่เรา เข้าใจคน และใช้คนทำงานเป็น สุเทพ ทิพย์ภวังค์ พฤศจิกายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๒